اثر نقاشی🥲🎨 #آوایِ_دل #Theshey

می‌گفت:

انقدر قشنگ نباش که مجبور شم برات بمیرم ؛ خب ؟؟

وای اگر... :( #آوایِ_دل #عرفان_طهماسبی

آخر ساله،اگه فکر میکنی دلخورت کردم، یه نقطه بفرست بلاکت کنم.

همه هان و بله هستند، شما جان منی

برف بی صدا می‌بارید و زمین زیر رقص چکمه هایت فریاد عاشقی سر میداد آه چه مبارک رورزی بود درآغوش کشیدنت و چه درخشان مرواریدی بود لبخندت

فردا روز بهتریه. اگه هم نبود، دوباره فرداشب همین جمله رو می‌خونم و می‌خوابم!

فاصله بین خنده و گریه ام امشب به اندازه پنج دقیقه بود ... وقتی حسابی از همه بریده بودم وقتی بغض تو گلوم هعی بزرگ تر شد وقتی قلبم مثل گنجشکک اشی مشی خودشو گوشه حوض یخ زده جا گذاشت و مچاله شد پناه بردم به گوشه اتاق و با صدای بی صدایی فقط راه مرواریدای سفید رو که اروم سر می‌خوردند رو گونم باز کردم :) نزاشتم کسی بفهمه تو دلم دارن سبد سبد رخت میشورن ... وقتی دختر کوچولوی دلمو بغل کردم و اشکاشو اروم بوسیدم باز برگشتم پیش ادما و طرح لبخند کشیدم که نفهمن حالمو ... خواستم یه گوشه از حوصلمو پای کتاب و قلم و شعرا خالی کنم که یه خبر قشنگ رسید بهم ... باعث شد چشمای خیس و قرمزم باز ازته دل بخنده ... باعث شد ذوق کنم و با لبخند به دختر قوی توی ایینه نگاه کنم و دلم براش ضعف بره ... " اینارو اینجا یادگاری نوشتم که یادم نره اخر هر اشکی به یه خنده ی قشنگ و حال خوب ختم میشه " #یادگاری

ما تکیه بر دیوار خویش می‌زنیم و از میان دردها جوانه می شویم ؛

بدونِ تو ترسیده‌ام، خسته‌ام، تنهاام. مدام یک‌جاییم درد می‌کند، غذاهایی که می‌خورم مزه ندارند، بوی هیچ‌چیز را حس نمیکنم ، زود و بی‌دلیل گریه‌ام می‌گیرد و خواب‌هایم خسته‌ترم می‌کنند. بدونِ تو گیجم، مانده‌ام، ساکتم. بدونِ تو زنده‌ام، می‌روم و می‌آیم، اما زندگی نمی‌کنم. #بیمار‌اتاق‌۲۱۳

دم رفتن زل زد به چشمای مغرور دختر و گفت : بنده اي بيش نبودي من خدايت كردم !