تو عاشقانه ترین غزلِ دفترِ شعر منی |

بدرود جناب فرامز اصلانی🖤🕊

اگه یه روز بری سفر ... بری زِ پیشم بی خبر ... دوباره باز تنها میشم :)!

چمدان دست تو و ترس به چشمان من است؛ این غم‌انگیزترین حالت غمگین شدن است؛ قبل رفتن دو سه خط فحش بده،داد بکش؛ هی تکانم بده،نفرین کن و فریاد بکش؛ قبل رفتن بگذار از تهِ دل آه شوم؛ طوری از ریشه بکش اَره که،کوتاه شوم.. #علیرضا_آذر

می گفت :

_انتظار ارامش از موج خروشان بی جاست ... من با خودم ذره ای در صلح نیستم :)!

اولین بار که در آغوشتان گردش خون را در رگ هایم حس کردم فکر میکردم دیگر حوالی کوچه‌ی ما پاییز نمی شود ! تیله های درخشان چشمانتان و شکوفه‌ی گوشه لبانتان وقتی میخندیدید و موهایم را درهم می تنیدید از انقلابی عظیم میان قلب کوچکم خبر می‌داد :)🤍 فکر میکردم همه چیز در دستان گرم شما وقتی در اوج سکوت دستانم را قاب می گرفت خلاصه می شود ؛ فکر میکردم می مانید و می گذارید با هر بار پلک زدنتان جوانه های ریز و درشت عاشقی در بند بند وجودم ریشه بدواند و رخنه کند ؛ اما گمانم اشتباه میکردم ... ~| از همان اول هم قصه مارا گره زده بودند به اشک های غروب پاییز و سیاهی شب های زمستان . مارا چه به #بهار آمدنتان ؟! |~ آخرین بار که دیدمتان کنار معشوق جدید قد و بالایتان می درخشید :)! همانجا #بهار را برای همیشه از یاد بردم ؛ " بدون حضور و طنین صدای دلنشین و گرم تان #بهار و شکوفه های یاس و بادام که زیبایی ندارد " #ناگفته_ها #برای_تو

پرسید : او کیست؟! گفتم : هر آنچه که دارم ..

من به تو فکر میکنم در هر لحظه در هر ثانیه بودنت که قسمت ما نشد جانِ ما به همین فکر های همیشگی خوش است .

جلال آل احمد چقدر خوب ميگه: یا باید زندگی کرد یا فکر؛ دو تایی با هم نمیشه...

#میشه توی چشمات غرق بشم؟!

اگر دلتنگی چاره داشت که... بیچاره نبودیم:)!!