🌟 سلسله نشست‌های «ایستادن در آستانه» 🌍 موضوع کارگاه: تبارشناسی لابی یهود در سیاست جهانی؛ از اروپای عصر رنسانس تا آمریکای ترامپ 👤 استاد دوره: جناب آقای علی کدخدایی (پژوهشگر مطالعات یهود و تحلیل‌گر سیاسی) 🗓 تاریخ برگزاری: چهارشنبه‌ها، ۱۶ و ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ (به مدت ۲ هفته) ⏰ زمان: ساعت ۱۵:۰۰ الی ۱۹:۰۰ 📍 مکان: اصفهان، خیابان صائب، جنب آرامگاه صائب، ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان اصفهان 🎓 توجه: به شرکت‌کنندگان در این دوره، گواهی معتبر پایان دوره اعطا خواهد شد. جهت ثبت‌نام 🔻 https://digiform.ir/amoozeshfahma @Hesfir

➖ ایران اسلامی با شُکر عملی نعمت اِعمال مدیریت بر تنگه هرمز، منطقه‌ی خلیج فارس را ایمن خواهد کرد و بساط سوء استفاده‌های دشمن متخاصم را از این آبراه برخواهد چید. ➖ قواعد حقوقی و اِعمال مدیریت جدید تنگه هرمز، آسایش و پیشرفت را به نفع همه‌ی ملت‌های منطقه رقم خواهد زد و مواهب اقتصادی آن، دل ملت را شاد خواهد کرد؛ بِاِذنِ الله وَلَو کَرِهَ الکافرون. ▫️آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای؛ رهبر انقلاب ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ @Hesfir

🖋 ماریو نافال، میزبان پرمخاطب‌ترین تاک‌شو ایکس: ➖ رهبر جمهوری اسلامی ایران، با این اظهارات چشم‌انداز نهایی راهبردی ایران را صریحاً ترسیم می‌کند: استقرار مدیریت دائمی ایران بر تنگۀ هرمز؛ مدیریتی که به‌صورت گفتمانی در قالب «هدیه‌ای به ملت‌های منطقه» بازنمایی می‌شود. ➖ او تصریح می‌کند، مدیریت جدید تنگه، صلح و پیشرفت را برای همۀ ملت‌های منطقه به ارمغان خواهد آورد و منافع اقتصادی آن موجب رضایت و خرسندی افکار عمومی خواهد شد. ➖ در چارچوب تحلیل سیاست خارجی و ژئوپلیتیک، این موضع را نمی‌توان یک پیشنهاد مذاکراتی یا ابزار چانه‌زنی دیپلماتیک تلقی کرد. بلکه این بیان، اعلام یک هدف راهبردی تثبیت‌شده است. ➖به بیان دقیق‌تر، ایران در پی نهادینه‌سازی نقش خود به‌عنوان بازیگر مسلط و تنظیم‌گر امنیت و اقتصاد در تنگۀ هرمز است؛ نقشی که از منطق معامله‌محور فراتر رفته و بیان‌گر درکی ساختاری از نظم منطقه‌ای مطلوب تهران در خلیج فارس و معادلات انرژی جهانی است. @Hesfir

✔️ ۵ مورد از ۷ گلوگاه اصلی حمل‌ونقل دریایی جهان در حال حاضر درگیر تنش‌ها یا تغییرات ژئوپلیتیکی هستند: ➖ تنگه هرمز: در سال ۲۰۲۶ بسته شده و عبور کشتی‌ها در آن به‌شدت محدود شده است. این تنگه یکی از حیاتی‌ترین مسیرهای انتقال نفت در جهان است. ➖ باب‌المندب: از سال ۲۰۲۲ تاکنون به دلیل تهدیدهای امنیتی و حملات به کشتی‌ها در وضعیت پرخطر قرار دارد. این تنگه مسیر ارتباطی دریای سرخ با اقیانوس هند است و برای دسترسی به کانال سوئز اهمیت حیاتی دارد. ➖ کانال پاناما: این کانال مسیر اصلی اتصال اقیانوس اطلس و آرام است. در سال ۲۰۲۶ با فشار آمریکا نفوذ و حضور شرکت‌های چینی در بنادر و زیرساخت‌های مرتبط با آن کاهش یافته یا کنار گذاشته شده است؛ موضوعی که به رقابت ژئوپلیتیکی میان قدرت‌های بزرگ در منطقه اشاره دارد. ➖ تنگه مالاکا: یکی از شلوغ‌ترین مسیرهای دریایی جهان که بخش بزرگی از تجارت و انتقال انرژی بین خاورمیانه و شرق آسیا از آن عبور می‌کند. در سال ۲۰۲۶ توافق امنیتی میان ایالات متحده و اندونزی برای تقویت امنیت این مسیر راهبردی و کنترل نفوذ چین ایجاد شده است. ➖ تنگه جبل‌الطارق: ورودی دریای مدیترانه از سمت اقیانوس اطلس است. همکاری امنیتی جدید میان آمریکا و مراکش در سال ۲۰۲۶ برای افزایش نظارت بر این گذرگاه مهم و تحدید نفوذ جریان‌های اسلام‌گرای‌ حامی محور مقاومت منعقد شده است. ➖ کانال سوئز: همچنان باز است، اما کارکرد آن به امنیت تنگه باب‌المندب وابسته است؛ زیرا کشتی‌ها برای رسیدن به سوئز باید از آن عبور کنند. ➖ تنگه بسفر: باز است و تردد کشتی‌ها میان دریای سیاه و مدیترانه ادامه دارد. @Hesfir

🖋 درک گراسمن،‌ استاد علوم سیاسی دانشگاه یو.اس.سی کالیفرنیا: ➖ دولت ترامپ، با یک مشکل جدید روبه‌رو است. به نظر می‌رسد دوست نزدیکش، پاکستان، شش گذرگاه زمینی به سمت ایران باز کرده است؛ اقدامی که به این حکومت کمک می‌کند محاصره در تنگه هرمز را دور بزند. ➖ این کار به ایران امکان می‌دهد هم‌چنان در برابر فشارهای آمریکا مقاومت کند. اسلام‌آباد با آمریکا بازی دوگانه می‌کند، دوباره! @Hesfir

♨️ قسمت نهم: تنگه هرمز و محاصره دریایی چهار روایت از فرصت‌‌ و تهدید جغرافیای سیاسی 🎥 شنبه ۱۲ اردیبهشت، پخش از کانال آپارات 🖋 سردبیر امیرحسین پرورش 🎙با حضور: زهرا کماجیان، فاطمه فرهنگ و علیرضا آقاباباگلی 📌 تماشای قسمت نهم @rokhdadtv

✔️ بازی قدرت امارات 🖋 پپه اسکوبار، ژئواستراتژیست 📎بخش اول ➖ محمد بن زاید (MbZ) ــ صاحب مطلق امارات متحده عربی ــ تصمیم گرفته از اوپک و اوپک پلاس خارج شود. رسانه‌های وابسته به بلوک مالی اپستین این اقدام را به‌عنوان حرکتی هوشمندانه در چارچوب نظم نوین انرژی معرفی می‌کنند. اما در واقع چنین نیست. ➖ در ظاهر، این تصمیم منطقی به‌نظر می‌رسد. امارات هزینه‌ی هنگفتی صرف کرد تا ظرفیت تولید نفت خود را تا سطح ۵ میلیون بشکه در روز افزایش دهد. با این حال طبق قواعد اوپک‌پلاس، سهمیه‌ی رسمی‌اش بسیار پایین‌تر بود — در حدود ۳٫۴ میلیون بشکه در روز. ➖ پس حالا امارات راه را برای کسب درآمد باز کرده است؛ از نظر تئوری می‌تواند هر مقدار که بخواهد نفت بفروشد، به‌شرطی که تقاضای بازارهای آسیایی مثل چین، ژاپن و هند بالا بماند. در سوی دیگر، عربستان سعودی — قدرت بزرگ اوپک و یکی از دو بازیگر اصلی اوپک‌پلاس در کنار روسیه — مجبور خواهد بود تولیدش را پایین نگه دارد تا قیمت‌ها سقوط نکنند. روابط میان ابوظبی و ریاض بیش از پیش داغ و غیرقابل کنترل شده است، چون هر دو برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی رقابت می‌کنند. ➖ ابوظبی بر این باور بود که صنعت انرژی ایران در بحران جدی است (در واقع این طور نیست؛ تهران دکترای «مقاومت زیر فشار» دارد! و همیشه راه‌های جایگزین پیدا می‌کند). بنابراین از دید MbZ، ایران دیگر یک رقیب مهم در بازار انرژی نیست — حداقل برای مدت طولانی. در نتیجه امارات خود را به‌عنوان تأمین‌کننده‌ای باثبات و با ظرفیت بالا مطرح می‌کند. ➖ در نهایت پای امپراتوری دزدان دریایی به میان می‌آید. ترامپ شیفته‌ی افزایش عرضه و پایین آوردن قیمت نفت است. در این مورد، MbZ کاملاً با او هم‌جهت است. البته این هم‌جهتی پیش‌تر هم وجود داشت — از زمان «توافق‌های ابراهیم»، از تعهد ۱٫۴ تریلیون دلاری برای سرمایه‌گذاری در اقتصاد آمریکا و مراکز داده‌ی خلیج، و از مشارکت امارات در طرح IMEC: «کریدور هند ـ خاورمیانه» که در واقع همان مسیر اسرائیل (با محوریت حیفا) ـ عربستان ـ امارات ـ اروپا ـ هند است. ➖ پاداش امارات برای هماهنگی بیشتر با امپراتوری دزدان دریایی — دو ماشین مافیایی در اصل — افزایش «تضمین‌های امنیتی از سوی آمریکا» است. اما مشکل اینجاست که امپراتوری دزدان دریایی دیگر توان ارائه‌ی چنین تضمین‌هایی را ندارد، همان‌طور که جنگ با ایران نشان داد. و صادقانه بگوییم، ترامپ اصلاً اهمیتی نمی‌دهد. از ترمینال فجیره همواره به‌عنوان برگ برنده‌ی امارات در جنگ انرژی بحث شده است. درست است که این مسیر، تنگه هرمز — یعنی ایستگاه بازرسی نیروی دریایی سپاه — را دور می‌زند. از طریق خط لوله حبشان–فجیره، ابوظبی قادر است نفت را مستقیماً به اقیانوس هند پمپاژ کند. اما شاید MbZ صفحه‌ی شطرنج انرژی را کوتاه‌نگرانه خوانده باشد. پس از پایان جنگ — اگر اصلاً پایانی داشته باشد — صادرات نفت از خلیج فارس عملاً تحت برتری ایران خواهد بود. سلطه‌ی امپراتوری دزدان دریایی بر خلیج فارس به زباله‌دان تاریخ خواهد رفت. ➖ اینکه امارات جزو «چهار کشور سنی» حاضر در مذاکرات اولیه اسلام‌آباد نبود، خود گویای بسیاری چیزهاست. آن چهار کشور عبارت بودند از پاکستان، ترکیه، مصر و عربستان سعودی. یعنی عربستان دست‌کم به‌صورت ظاهری خواهان حل‌وفصل مسالمت‌آمیز با ایران است، اما ابوظبی عملاً در حال جنگ با ایران است. ➖ امارات به‌خاطر وجود ایستگاه کنترل تنگه هرمز، زیان مالی هنگفتی دیده است. تهران آن را کشوری خصمانه می‌داند، بنابراین هیچ نفت‌کشی اجازه‌ی عبور ندارد. ناامیدی به‌سرعت شدت گرفت: - ابتدا ابوظبی از تمدید وام ۳٫۵ میلیارد دلاری به پاکستان سر باز زد. - سپس از فدرال رزرو آمریکا درخواست مبادله‌ی ارزی کرد. - فرار سرمایه به بهمنی عظیم بدل شد: تمام غول‌های مالی بین‌المللی در امارات مستقر بودند — یا بهتر است بگوییم، بودند. مقصد اولیه تایلند بود (به‌خاطر کیفیت بالای زندگی)، ولی حالا سرمایه‌ها عمدتاً به هنگ‌کنگ منتقل می‌شوند — حدود ۴۰ میلیارد دلار در هفته. ➖ در واقع، امارات یک «زائده» سیاسی است: در سال ۱۹۷۱ از عمان جدا شد، طبق یک طرح بریتانیایی دیگر. زائده‌ای با جمعیت ۱۱ میلیون نفری، که فقط یک میلیون نفر آن اعراب اماراتی هستند. بیشتر کشور بیابان است و ارتش ۶۰ هزار نفری‌اش را مزدوران خارجی تشکیل می‌دهند. ➖ امارات نه صنعت دارد، نه صنایع دفاعی، نه کشاورزی. منابع درآمدش نفت، تجارت مالی و — تا امروز — گردشگری بوده است، برای جذب توده‌های سردرگمی که مجذوب زرق‌وبرق کورکننده آن هستند. امنیت‌اش توسط امپراتوری دزدان دریایی و کنسرسیوم اپستین تأمین می‌شد. اما عملاً نه — همان‌طور که جنگ ایران آن را ثابت کرد. 📎 پایان بخش اول ادامه دارد @Hesfir

✔️ بازی قدرت امارات 🖋 پپه اسکوبار، ژئواستراتژیست 📎 بخش دوم و پایانی ➖ از لحاظ سیاست خارجی نیز کمتر کشوری به جز اسرائیل با امارات در «بدخویی» قابل قیاس است. در کودتای نظامی مصر در سرنگونی مرسی نقش داشت؛ از کودتا در ترکیه حمایت کرد؛ در جنگ داخلی لیبی دخالت کرد و سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن را پیش برد؛ همراه گروه‌های افراطی در غرب آسیا برای تکه‌تکه کردن سومالی عمل کرد؛ از جدایی‌طلبان در جنگ داخلی سودان پشتیبانی کرد؛ و در یمن نسبت به انصارالله و حوثی‌ها بسیار تهاجمی عمل نمود. ➖ اما متحدان امارات کدامند؟ فقط همان گروه‌های کودتاچی در غرب آسیا، همین. در اوج جنگ علیه ایران، ابوظبی سامانه‌ی «گنبد آهنین» دریافت کرد — آن هم با اپراتورهای ارتش اسرائیل. امارات عملاً با تمام همسایگان خود در تضاد است. اکنون تمرکز جدیدش سرمایه‌گذاری در جنگ انرژی علیه ریاض است. ➖ آیا این «زائده» آینده‌ی پایداری دارد؟ احتمالاً نه. دانشوران متعددی، با شناخت تاریخی عمیق، همین حالا سناریوهای فروپاشی را مطرح کرده‌اند. ممکن است افسانه‌ی «امارات» به‌زودی فروبپاشد؛ مثلاً تشکیل جمهوری شارجه کاملاً محتمل است. ابوظبی شاید توسط سعودی‌ها بلعیده شود — و محمد بن زاید به غرب پناه ببرد. در کوتاه‌مدت، اگر ترامپ دوباره جنگ را آغاز کند و با توجه به اینکه خاک و پایگاه‌های امارات برای حمله به ایران مورد استفاده قرار گرفتند، نیروی سپاه ممکن است ضربه‌ی نهایی را وارد سازد. ➖ پس از خروج از اوپک و اوپک پلاس، امارات ممکن است از اتحادیه عرب و حتی شورای همکاری خلیج فارس نیز خارج شود. دور از تصور نیست که زائده‌ی بن زاید به‌کلی از «صحنه‌ جهانی» خارج گردد. @Hesfir

🖋 رابرت پیپ، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو: ➖ اعلام «اسکورت» کشتی‌ها از طریق تنگه هرمز توسط ترامپ، یادآور حادثه معروف «خلیج تونکین در سال ۱۹۶۴» است... ➖ یک بهانه ساختگی برای این‌که ایالات متحده دخالت نظامی خود را در جنگ ویتنام به‌طور گسترده افزایش دهد. ➖ خودتان را برای تشدید بزرگ تنش با ایران آماده کنید. @Hesfir

✔️ چین برای اولین بار «قانون مسدودکننده» خود را فعال کرد ➖ وزارت بازرگانی (MOFCOM) چین برای نخستین بار «مقررات مسدودکننده ۲۰۲۱» خود را فعال کرد. بر اساس این حکم، به همه شرکت‌ها دستور داده شده است تحریم‌های آمریکا که تحت فرمان‌های اجرایی ۱۳۹۰۲ و ۱۳۸۴۶ علیه ۵ پالایشگاه مستقل چینی (معروف به teapot refineries) به‌دلیل مشارکت در معاملات نفت ایران اعمال شده‌اند را به رسمیت نشناسند، اجرا نکنند و از آن‌ها تبعیت نکنند. ➖ پکن اقدامات ایالات متحده را که تحت دو فرمان اجرایی اعمال شده است، استفاده‌ای «ناموجیه» و «نادرست» از قوانین فرامرزی خواند. ➖ این اقدام، شرکت‌های چندملیتی را که در هر دو بازار فعالیت می‌کنند، در یک تضاد حقوقی مستقیم قرار می‌دهد: اکنون رعایت تحریم‌های آمریکا خطر نقض قوانین چین را به همراه دارد و بالعکس. ➖ بانک‌های جهانی و شرکت‌هایی که با دلار سر و کار دارند، در صورت ادامه معامله با پالایشگاه‌های مذکور، با ریسک تحریم‌های ثانویه مواجه خواهند بود. ➖ تحلیل‌گران این دستور را گامی مهم به سوی ایجاد چارچوب‌های قانونی رقیب در تجارت جهانی توصیف می‌کنند که می‌تواند روند «جدایی اقتصادی» بین این دو قدرت بزرگ را تسریع کند. @Hesfir

✔️ چرا ایران محکم ایستاده است؟ ➖ پایگاه خبری اسپیرینتر پرس: راهبرد آمریکا ساده است: حذف رهبران تا زمانی که در نهایت فردی پیدا شود که با همه‌چیز موافقت کند. این روش در بسیاری از حکومت‌های خودکامه کار می‌کند؛ زیرا نخبگان در چنین نظام‌هایی بیش‌تر به ترس و منافع مالی وابسته‌اند. اگر رأس هرم کنار زده شود، بقیه به‌سرعت وارد چانه‌زنی و معامله می‌شوند. ➖ اما در مورد ایران چنین نیست. ایران به معنای رایج یک حکومت خودکامه نیست؛ می‌توان آن را نوعی «ایدئوکراسی» [ایده سالاری] دانست. در این ساختار، قدرت نه در دست یک فرد یا یک خاندان، بلکه در چارچوب نهادی منظم قرار دارد که با یک ایدئولوژی مشترک به هم پیوند خورده است. ➖ در چنین نظام‌هایی معیار گزینش متفاوت است. مسئله این نیست که «چه کسی ثروت بیش‌تری اندوخته» یا «کدام خانواده نفوذ بیش‌تری دارد»، بلکه این است که «چه کسی وفاداری خود به آرمان و نظام را در عمل ثابت کرده است». ➖ به‌همین دلیل، روش «حذف‌های هدف‌مند» که گاه علیه برخی حکومت‌های خودکامه مؤثر بوده، در اینجا نتیجه معکوس داده است. به‌جای فروپاشی، انسجام داخلی افزایش یافته است. ➖ در نظام‌هایی که نخبگان بر انباشت سرمایه تمرکز دارند، ترس از دست دادن دارایی‌ها می‌تواند آن‌ها را فلج کند. در چنین شرایطی، رأس قدرت ممکن است به مذاکره، عقب‌نشینی یا حتی معامله برای حفظ منافع خود روی بیاورد. ➖ به نظر می‌رسد برخی استراتژیست‌های غربی ایران را با همان معیارها سنجیده‌اند؛ تصور کرده‌اند نخبگان دچار ترس و تزلزل می‌شوند و به سمت معامله می‌روند. اما با واقعیتی متفاوت روبه‌رو شده‌اند: ساختار قدرت به‌گونه‌ای است که لایه بعدی رهبری آماده است بلافاصله با وفاداری به ایده‌ی مرکزی، جای فرد حذف‌شده را بگیرد. @Hesfir

🌟 سلسله نشست‌های «ایستادن در آستانه» 🌍 موضوع کارگاه: تبارشناسی لابی یهود در سیاست جهانی؛ از اروپای عصر رنسانس تا آمریکای ترامپ 👤 استاد دوره: جناب آقای علی کدخدایی (پژوهشگر مطالعات یهود و تحلیل‌گر سیاسی) 🗓 تاریخ برگزاری: چهارشنبه‌ها، ۱۶ و ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ (به مدت ۲ هفته) ⏰ زمان: ساعت ۱۵:۰۰ الی ۱۹:۰۰ 📍 مکان: اصفهان، خیابان صائب، جنب آرامگاه صائب، ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان اصفهان 🎓 توجه: به شرکت‌کنندگان در این دوره، گواهی معتبر پایان دوره اعطا خواهد شد. جهت ثبت‌نام 🔻 https://digiform.ir/amoozeshfahma @Hesfir