✔️ سراب‌هایی که ایران به قتل‌گاه می‌برند! ۱. اینکه ایالات متحده می‌تواند به نیابت از اسراییل تضمین امنیتی پایدار به ایران دهد، سراب است. ۲. اینکه بدون وجود مکانیزم‌های بازدارنده تنبیهی بسیار قدرتمند، اسرائیل از ترور مقامات ارشد کشور و تجزیه ایران دست خواهد کشید، سراب است. ۳. اینکه ایالات متحده به توافقی با ایران برسد که نفع بزرگ اقتصادی برای ایران داشته باشد، سراب است. ۴. اینکه دول عربی سرمایه‌گذاری صدها میلیارد دلاری در ایران کنند و خواهان ایران قدرت‌مند باشند، سراب است. ۵. اینکه بدون وساطت پکن و مسکو و با وساطت آمریکا یا متحدان منطقه‌ای وی می‌توان یک نظم امنیتی جدید را با کشورهای عربی در خلیج فارس برقرار ساخت، سراب است. ۶. اینکه صرفا با اتکا به تنگه هرمز و بدون تغییر در دکترین هسته‌ای می‌توان امنیت بلند مدت کشور را تضمین کرد، سراب است. ۷. اینکه بدون تغییر و تحول در اطلاعات و امنیت کشور می‌توان بازدارندگی هسته‌ای کشور را تثبیت و تضمین کرد، سراب است. ۸.‌ اینکه ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، صرفا با یک توافق آتش‌بس و بدون مکانیزم‌های بازدارنده، قطعا برای جنگ با ایران رجعت نخواهد کرد، سراب است. ۹. اینکه استقرار سیاسی و امنیتی امریکا و اسراییل اقدامات خود برای نابودی زیرساخت‌های هسته‌ای، موشکی و بازدارندگی شبکه‌ای ایران و در نهایت اسقاط نظام را رها خواهد کرد، سراب است. ۱۰. اینکه با میانجی‌گری کشورهای کوچک یا متوسط تابع آمریکا، می‌توان از واشنگتن امتیاز مهمی گرفت سراب است. ۱۱. اینکه چین و روسیه بدون پشتوانه گفت‌وگوهای راهبردی، جور بدعهدی امریکا را می‌کشند و در نقش واسط و ضامن ظاهر می‌شوند، سراب است. ۱۲. اینکه می‌توان با اسراییل، به عنوان غیرنرمال‌ترین و جنایت‌کارترین موجودیت سیاسی تاریخ بشر، به یک پیمان عدم تخاصم پایدار دوفاکتو یا دوژور رسید، سراب است. ۱۳. اینکه بدون گفت‌وگوهای راهبردی و تعیین تکلیف مسائل حل نشده گذشته، می‌توان از پکن و مسکو امتیاز راهبردی گرفت، سراب است. ۱۴. اینکه پکن و مسکو را به چشم پله ارتقای روابط با آمریکا ببینیم و انتظار پیشرفت از رابطه با این‌ دو را داشته باشیم، سراب است. ۱۵. اینکه فکر کنیم با «حسن نیت» و دادن امتیازات حداکثری، ایالات متحده به ما رحم خواهد کرد، سراب است. ۱۶. اینکه برای جلوگیری از حمله پیش‌دستانه آمریکا و رژیم اسراییل، ذخایر اورانیوم غنای بالا را معدوم کنیم و در امان باشیم، سراب است. ۱۷. اینکه پس از قتل عام شهروندان و ترور رهبران در دو جنگ اخیر، به همان روش سابق تعهد قطعی عدم ساخت سلاح اتمی بدهیم و حرمت‌مان در جهان حفظ شود، سراب است. ۱۸. اینکه بدون داشتن نقشه جامع برای توسعه روابط ایران و چین، توسعه کشور ممکن است، سراب است. ۱۹. اینکه بدون ایجاد لابی پکن و مسکو و رایزنی‌های گسترده TRACK II می‌توان با چین و روسیه به جایی رسید، سراب است. ۲۰. اینکه وضعیت روابط راهبردی با مسکو را در وضعیت LIMBO و پادرهوا نگهداریم و فکر کنیم تلاش‌های لابی عربی برای کشاندن مسکو به سمت دیگر همواره شکست خواهد خورد، سراب است. ۲۱. اینکه مشکلات اساسی ژئوپولتیک ایالات متحده و اسراییل (و در مقیاس کلان‌تر طبقه حاکم آتلانتیک) با ایران را از لنز ایدئولوژی ببینیم و تصور کنیم مشکل آنها صرفا رژیم سیاسی جمهوری اسلامی یا جناحی تندرو در نظام سیاسی فعلی است، سراب است. ۲۲. اینکه با جناح ترقی‌خواه در حزب دموکرات یا جناح‌های انزواگرا و اولویت‌‌گرا در حزب جمهوریخواه بتوان در کوتاه مدت به چیزی فراتر از «کنترل تنش» با واشنگتن رسید، سراب است. این‌ها همه سراب است و عاقبت دویدن دائم به سمت سراب و راه حل‌های شکست خورده، اتلاف وقت، مرگی دردناک و فرجام خراب است. ▫️پی‌نوشت: متن حاضر به معنای رد مطلق راه‌های طی شده نظیر مذاکره نیست؛ بلکه هشداری به سیاستگذاران است که «چارچوب‌ها و حصارهای فرسوده ذهنی» را بشکنند و به دنبال «راه‌حل‌هایی نو» باشند. 🖋 مهدی خراتیان @Hesfir

➖ جهان ما سرشار از پلیدی است و پلیدی‌های دیگری نیز هست که ممکن است روزی رخ نماید؛ با این‌حال بر عهده ما نیست که از پس تمامی موج‌های جهان برآییم، بلکه وظیفه ما یاری‌رساندن از دل و جان به سال‌هایی است که در آن قرار داریم، ریشه‌کن کردن پلیدی از دشت‌هایی که می‌شناسیم، تا شاید کسانی که پس از ما می‌زیند تا آن هنگام، زمینی پاک در اختیار داشته باشند. 🖋 جی.آر.آر.تالکین، ارباب حلقه‌ها،‌ بازگشت پادشاه، ترجمه‌ی رضا علیزاده @Hesfir

🖋 اکونومیست، ۲۸ مه ۲۰۲۶: ➖ اگرچه دونالد ترامپ در انتخابات‌های ایالتی درون‌حزبی جمهوری‌خواهان، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر، چند پیروزی انتخاباتی کسب کرده است؛ اما، داده‌های برآمده از سنجش افکار عمومی نشان می‌دهد سطح مقبولیت رئیس‌جمهور به کمینه تاریخی رسیده است؛ به‌گونه‌ای که بر اساس این مجموعه‌ داده (از سال ۲۰۰۹ به این سو)، او نامحبوب‌ترین رئیس قوه مجریه ایالات متحده محسوب می‌شود. ➖ به نظر می‌رسد تشدید منازعه نظامی با ایران به‌عنوان یک متغیر برون‌زا، از طریق سازوکارهای هزینه‌زا (از جمله افزایش ریسک، نااطمینانی و حساسیت افکار عمومی)، به کاهش سرمایه سیاسی و تضعیف موقعیت ترامپ در افکار عمومی آمریکا انجامیده است. @Hesfir

✔️ سعید لیلاز، اقتصاددان: چاره‌ای جز اتمی‌شدن نداریم. 🆔 @Hesfir

🎥 حجت‌الاسلام رفیعی: باید قاتل رهبر شهید با اجماع و بالاتفاق مهدورالدم اعلام می‌شد ➖ شوخی نیست، مسئله کمی نیست، هنوز داغیم ما، مرجع و رهبر و فرمانده کل قوای ما با خانواده‌اش به همین سادگی زده بشود؟ ➖ مثل سلمان رشدی باید قاتلش مهدورالدم اعلام بشود. امام آن حکم را فقط برای یک اهانت دادند؛ الان حرمت سنگینی از بین رفته. 🆔 @medolabi

➖ تنگه هرمز، برخلاف ادعای ترامپ، در زمره آب‌های آزاد (بین‌المللی) قرار نمی‌گیرد. عرض این گذرگاه در باریک‌ترین نقطه خود تنها ۲۱ مایل دریایی است. ➖ طبق کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل متحد (UNCLOS)، محدوده دریای سرزمینی تا ۱۲ مایل دریایی (مبنای ۱۲ مایل دریایی است، نه ۱۳.۸ مایل) از خط مبدأ ساحل تعیین می‌شود (عمان این کنوانسیون را تصویب کرده، اما ایران و ایالات متحده هنوز به آن نپیوسته‌اند). ➖ این بدان معناست که این آبراه ۲۱ مایلی، کاملاً در محدوده آب‌های سرزمینی ایران و عمان قرار داشته و هیچ «آب آزاد» یا کریدور بین‌المللی در میان آن‌ها وجود ندارد. ➖ در حال حاضر، ایران مطابق با حقوق بین‌الملل عرفی، اجازه «عبور بی‌ضرر» (Innocent Passage) را با رعایت ضوابط قانونی در تنگه هرمز می‌دهد، اما همزمان، از تردد شناورهای مرتبط با کشورهای متخاصم جلوگیری به عمل می‌آورد. @Hesfir

➖ فاصله‌ی مردم آمریکا تا رسیدن به خط قرمزِ ذخایر سوخت (بنزین و گازوئیل) تنها حدود ۹ میلیون بشکه است؛ وضعیتی که عملاً به معنای نبودِ هیچ‌گونه حاشیه امنیت و ذخیره‌ی احتیاطی برای انرژی است. ➖ با رسیدن به این نقطه، کوچک‌ترین وقفه در تولید یا توزیع بنزین و گازوییل، به ایجاد صف‌های بنزین در جایگاه‌ها ختم می‌شود. @Hesfir

🖋 نیل چاپمن، مدیرعامل اکسون موبیل: ➖ موجودی‌های تجاری نفت خام و فرآورده‌های مایع، شامل نفت، بنزین، گازوئیل و سوخت جت، کاهش یافته‌اند. تخلیه این ذخایر، در کنار آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت که اکثر کشورهای غربی انجام داده‌اند، تا حدی تأثیرات کمبود عرضه را تعدیل یا جبران کرده است. ما این وضعیت را مدل‌سازی کرده‌ایم و فکر می‌کنم بسیاری از فعالان این صنعت نیز چنین کرده‌اند. ➖ ما در حال نزدیک شدن به سطوح بی‌سابقه‌ای از موجودی انبارها هستیم؛ منظورم سطوحی بسیار بسیار پایین است. می‌توان بحث کرد که آیا این وضعیت در دو هفته آینده رخ می‌دهد یا سه هفته؛ اما وقتی به آن نقطه برسیم، قیمت‌ها جهش خواهند کرد. مدل‌ها نشان می‌دهند که پس از رسیدن به آن سطح بحرانی از ذخایر، قیمت نفت «برنت» (Dated Brent) به‌شدت افزایش یافته و به ۱۵۰ تا ۱۶۰ دلار خواهد رسید. ➖ مدل‌ها این را پیش‌بینی می‌کنند. اتفاقی که در ادامه رخ می‌دهد این است که وقتی قیمت به سطح خاصی برسد، «تخریب تقاضا» (Demand Destruction) بازار را به تعادل بازمی‌گرداند؛ یعنی قیمت‌ها آن‌قدر بالا می‌روند که دیگر خرید نفت برای بسیاری غیرقابل‌تحمل (غیرممکن) می‌شود. این همان فرآیندی است که در جریان است. ➖ به عقیده من، قرار گرفتن قیمت نفت در محدوده ۹۰ تا ۱۱۰ دلار در شش هفته گذشته، عمدتاً به دلیل تخلیه ذخایر بوده است؛ اما این وضعیت نمی‌تواند تا ابد ادامه یابد. باید دید چه پیش می‌آید. پیش‌بینی این روند و زمان دقیق وقوع آن همیشه چالش‌برانگیز است، اما این تحلیلی است که ما از وضعیت موجود داریم. @Hesfir

🖋 زینب الصفّار، خبرنگار لبنانی: ➖ تحلیل‌ها نشان می‌دهد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام توافق با ایران را برای چند روز به تأخیر انداخته است تا عملیات زمینی اسرائیل در لبنان به اهداف خود برسد. طبق اطلاعاتی که در رسانه‌ها درز کرده، این توافق عملاً از روز سه‌شنبه ۲۸ مه نهایی شده است. ➖ در مورد حملهٔ اسرائیل، که رسانه‌های وابسته به دشمن سه روز پیش پس از تماس تلفنی نتانیاهو و ترامپ آن را «عملیاتی سریع و محدود از نظر زمانی» توصیف کرده بودند، منابع میدانی به «بیروت ریویو» تأیید کردند که هدف این عملیات، تسلط مستقیم و بی‌واسطه بر درهٔ شقیف در جنوب لبنان است؛ از طریق رسیدن به قلعهٔ بوفور (از مسیر بخشی از زوطر الشرقیه و یحمر)، دبّین و بلاط. ➖ اما نبردها برای دفع این حمله همچنان در زوطر، یحمر و دبّین، زیر آتش سنگین دشمن، طی چند روز گذشته ادامه دارد. منابع میدانی «بیروت ریویو» جزئیات مربوط به عبور نیروهای اشغالگر اسرائیلی از رودخانهٔ لیتانی را به شرح زیر خلاصه کرده‌اند: ➖ دشمن باریک‌ترین و نزدیک‌ترین نقطه به مرز لبنان و فلسطین اشغالی را برای رسیدن به رود لیتانی انتخاب کرد و آن را به‌عنوان یک دستاورد جلوه داد. ➖ فاصلهٔ جغرافیایی میان مرز اسرائیل، که دشمن حملهٔ خود را از منطقهٔ انگشت جلیل آغاز کرد، تا رود لیتانی بیش از ۳ کیلومتر نیست. ➖ ارتش دشمن حدود سه ماه زمان صرف کرد تا نزدیک به هشت روستای لبنانی را در امتداد محور پیشروی خود اشغال کند؛ محوری که در نهایت آن را به رود لیتانی رساند. سه روستا از این میان پیشاپیش به‌طور کامل ویران شده و خالی از هرگونه حضور غیرنظامی، و حتی حضور نظامی نیروهای مقاومت بودند: العدیسه، کفركلا و ربّ ثلاثین. ➖ طی سه ماه، نیروهای مقاومت موفق شدند دشمن را در این محور عقب برانند و تلفات سنگینی به آن وارد کنند. شایان ذکر است که دشمن در این محور نیرویی در اندازهٔ یک لشکر مستقر کرده بود؛ نیروهای نخبهٔ منظم وابسته به لشکر ۳۶، با تیپ گولانی در خط مقدم. ➖ ارتش اسرائیل در برابر پیشروی خود، سیاست «زمین سوخته» را در پیش گرفت و با به‌کارگیری آتش سنگین و گسترده، مناطق شهری امتداد رود را به‌طور کامل ویران کرد تا از استقرار نیروهای مقاومت در آنجا جلوگیری کند. این ارتش همچنان با هر پیشروی از همین سیاست استفاده می‌کند تا از هرگونه درگیری مستقیم با نیروهای مقاومت پرهیز کند. ➖ عبور ارتش اشغالگر اسرائیل از رود لیتانی به‌عنوان یک دستاورد معرفی می‌شود، در حالی که همهٔ نیروهای آن در مناطق پشتی، از مواضع مرزی تا فراتر از آن، فاقد امنیت، اطمینان و ثبات هستند. ارتش اسرائیل تاکنون نتوانسته در هیچ منطقه‌ای که وارد آن شده، ثبات برقرار کند. این همان درس در سطح تاکتیکی و عملیاتی است، زیرا میدان نبرد همواره در حال تغییر و سیال است و در متن درگیری جریان دارد. ➖ در جمع‌بندی، داده‌های میدانی «بیروت ریویو» نشان می‌دهد که نیروهای مقاومت در منطقهٔ شقیف همچنان در حال نبرد هستند، آمادگی خود را حفظ کرده‌اند و برای وارد کردن خسارت به دشمن، جلوگیری از تثبیت مواضع او و فرسایش توانش مانور می‌دهند. آنان با روحیه‌ای بالا در دفاع از روستاها و مردم خود می‌جنگند. @Hesfir

🖋 ولی نصر، مشاور سابق کابینه باراک اوباما: ➖ دیدگاه غالب در تمامی جناح‌های سیاسی تهران این است که با توجه به پیشینه دونالد ترامپ، وعده‌های دیپلماتیک نه‌تنها راهگشا نیست، بلکه می‌تواند سایه جنگ را پررنگ‌تر کند. امتیازات به‌ظاهر سخاوتمندانه واشنگتن، نزد تحلیل‌گران در تهران “بیش از حدِ آرمان‌گرایانه و مشکوک” ارزیابی می‌شود. ➖ تردید تهران بر این پایه استوار است که آمریکا به‌دنبال صلحی پایدار نیست؛ بلکه هدف واشنگتن، دسترسی به اهرم‌هایی برای حفظ انزوا و تضعیف ایران است تا از طریق سیاستِ “چمن زنی” (حملات مقطعی برای تضعیف توان نظامی)، فعالیت‌های هسته‌ای و موشکی تهران را مهار کند. در مواجهه با چنین چشم‌اندازی، تنها راهکارِ باقی‌مانده از دیدگاه ایران، تقویت بازدارندگی است. ➖ رهبران ایران، کنترل بر تنگه هرمز و حفظ ذخایر اورانیوم غنی‌شده را ارکان اصلیِ این بازدارندگی می‌دانند. آن‌ها معتقدند هرگونه توافق پایداری که شامل جبران خسارات جنگی و رفع دائمی تحریم‌ها باشد، مستقیماً به این دو اهرم گره خورده است؛ حال آنکه آمریکا خواهان عقب‌نشینی ایران در هر دو حوزه است. همین تضاد منافع، دستیابی به یک توافق ماندگار را بسیار دشوار و دور از دسترس می‌سازد. @Hesfir

🖋آتلانتیک ➖هیچ مسیری برای رسیدن به توافق وجود ندارد. ناتوانی ترامپ در رسیدن به توافق ناشی از بی‌میلی او نیست؛ او چندین هفته است که به‌دنبال راهی برای خروج از این درگیری بوده است. ➖او تلاش کرد با مجموعه‌ای از تهدیدها و ضرب‌الاجل‌های پی‌درپی و فزاینده، ایران را وادار به تسلیم کند؛ اما هر بار ایران او را دور زد و ترامپ راه‌هایی پیدا کرد تا آتش‌بس را تمدید کند. با وجود تهدیدهای مکرر، ترامپ نمی‌خواهد درگیری از سر گرفته شود؛ دستیارانش می‌گویند او نگران کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا است و می‌ترسد ایران تلافی کند و بحران جهانی سوخت را تشدید کند. ➖مذاکرات برای پایان دادن به جنگ با ایران به یک پرونده مشترک به مسئولیت استیو ویتکاف و جرد کوشنر سپرده شد. اما طرف ایرانی نسبت به صداقت این فرستادگان در تلاش برای تحقق صلح بدبین است، زیرا در دورهای پیشین مذاکرات، ترامپ دو بار دستور شلیک موشک‌ها را صادر کرد و بارها به تهدیدهای بیشتر متوسل شد. @Hesfir

🖋وال‌استریت ژورنال ➖با وجود محاصره‌ها و تحریم‌های آمریکا، ایران توانسته با استفاده از یک شبکه پنهانی از نفتکش‌های قدیمی، میلیاردها دلار نفت خام به چین بفروشد. ➖نفتکش‌های غول‌پیکر که با نفت تحریم‌شده ایران بارگیری شده‌اند، محموله خود را در نزدیکی سواحل مالزی به کشتی‌هایی منتقل می‌کنند که راهی پالایشگاه‌های چینی هستند. ➖آن‌ها برای انجام انتقال کشتی‌به‌کشتی (STS) و پنهان کردن منشأ محموله، نام کشتی‌ها را با برزنت می‌پوشانند یا روی آن رنگ می‌زنند. این انتقال‌ها نشان می‌دهد ایران چگونه توانسته در برابر فشار اقتصادی مقاومت کند. ➖خبرنگاران وال‌استریت ژورنال در جریان بازدید اخیر از محل مشاهده کرده‌اند که نفتکش قدیمی «کاتالینا ۷» (که مشمول تحریم‌های آمریکا است) از طریق یک شلنگ ضخیم در حال پمپاژ نفت به یک کشتی کوچک‌تر بود؛ کشتی‌ای که نامش با رنگ سیاه پوشانده شده بود. ➖چین، به‌عنوان شریان حیاتی ایران، با ثبت شرکت‌های صوری در شهرهای خود به بقای این ناوگان کمک می‌کند. دولت چین حتی به شرکت‌های محلی دستور داده از تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا تبعیت نکنند. @Hesfir