eitaa logo
اندیش‌کده حدید
267 دنبال‌کننده
108 عکس
60 ویدیو
2 فایل
تاملاتی در فلسفه، سیاست و اقتصاد ارتباط با ما: @hadidesf
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از بچه های مسجد-اصفهان
19.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 قسمت دوم نخستین نشست از سلسله نشست‌های گفتگوی فرهنگ و جامعه «رهیافت» با موضوع «مردم چیست؟؛ بعثت مردم و امتداد خیابان» 👤 دکتر امیرحسین پرورش 📺 مشاهده نسخه با کیفیت در آپارات 🕌 بچه‌های مسجد – اصفهان 🆔 @Fahma_Esf
✔️ چرا مصر از به‌نتیجه‌ نرسیدن مذاکرات آمریکا-ایران نگران است؟ 🖋 دکتر احمد قندیل، رئیس واحد روابط بین‌الملل مرکز الاهرام ➖ همه مذاکرات یکسان نیستند؛ مذاکراتی وجود دارد که صرفاً به حل اختلاف میان دو کشور می‌پردازد و آثار آن در مرزهای همان دو طرف متوقف می‌شود. اما مذاکرات دیگری هست که بازتاب آن فراتر از سالن‌های مذاکره می‌رود و به نقشه‌های نفوذ، توازن قوا، مسیرهای تجاری و محاسبات امنیت ملی کشورهایی می‌رسد که حتی پای میز گفتگو ننشسته‌اند. مذاکرات آمریکایی-ایرانی، بدون شک، از نوع دوم است. ➖ مسئله واقعی این است که چگونه تعادل قوا در خلیج فارس بازسازی خواهد شد؟ چگونه نفوذ آمریکا در خاورمیانه دوباره توزیع خواهد شد؟ و قواعد جدید حاکم بر امنیت آبراه‌هایی که شریان‌های اقتصاد جهانی از آن‌ها عبور می‌کنند، چه خواهند بود؟ ➖ از اینجا داستان مصر آغاز می‌شود. مصر به خلیج فارس به عنوان منطقه‌ای دور از خود نگاه نمی‌کند، همان‌طور که تنگه هرمز را نقطه‌ای جغرافیایی خارج از مرزهای خود نمی‌بیند. جغرافیای سیاسی مدرن دیگر با مسافت سنجیده نمی‌شود، بلکه با جریان‌های تجارت و انرژی سنجیده می‌شود. آنچه در هرمز رخ می‌دهد، در سواحل آن متوقف نمی‌شود، بلکه تأثیرش تا باب‌المندب، سپس به کانال سوئز و از آنجا به کل اقتصاد مصر گسترش می‌یابد. ➖ به همین دلیل، قاهره نه تنها از احتمال شعله‌ور شدن دوباره رویارویی نظامی میان ایالات متحده و ایران بیم دارد، بلکه پیش از آن از زنجیره پیامدهایی که معمولاً با یک ضربه محدود آغاز می‌شود و به سرعت به بحران گسترده تبدیل می‌گردد، نگران است. یک تأسیسات نفتی هدف قرار می‌گیرد، یا یک نفت‌کش از حرکت باز می‌ایستد، یا یک شرکت بیمه نرخ بیمه را افزایش می‌دهد، یا یک شرکت کشتیرانی مسیر خود را تغییر می‌دهد، و سپس جهان خود را در برابر واقعیت اقتصادی جدیدی می‌بیند، بدون آنکه جنگی رسماً اعلام شده باشد. ➖ بحران دریای سرخ در دو سال گذشته، نمونه واضحی از این واقعیت ارائه داد. تجارت جهانی متوقف نشد، اما مسیر خود را تغییر داد. کانال سوئز بسته نشد، اما بخش مهمی از عبور و مرور خود را از دست داد؛ زیرا اعتماد به امنیت این کریدور دریایی مورد تردید قرار گرفت. در دنیای تجارت بین‌المللی، اغلب نبود اعتماد تأثیرگذارتر از خود خطر است. و اینجا مسئله فراتر از عوارض عبور می‌رود. کانال سوئز صرفاً منبع ارز خارجی نیست، بلکه محور یک پروژه اقتصادی و استراتژیک یکپارچه است که شامل منطقه اقتصادی کانال، خط لوله سومید، و شبکه گسترده‌ای از پروژه‌های انرژی پاک و خدمات لجستیکی می‌شود. و همه این‌ها بر یک فرضیه واحد استوار است: اینکه مسیر میان شرق و غرب، امن و پایدار باقی خواهد ماند. بنابراین، هرگونه تعلل یا شکست در مذاکرات آمریکایی-ایرانی، برای مصر به معنای احتمال بازتولید محیطی منطقه‌ای پرآشوب است که کل این پروژه را تضعیف می‌کند. ➖ اما بعد دیگری هم هست که اهمیت کمتری ندارد. مذاکرات جاری فقط به ایران مربوط نمی‌شود، بلکه به خود ایالات متحده نیز مربوط است. واشنگتن سال‌هاست که به دنبال کاهش بار تعهدات خود در خاورمیانه و هدایت مجدد وزن استراتژیک خود به سمت آسیا است، جایی که رقابت بزرگ با چین جریان دارد. اگر واشنگتن بتواند بحران با ایران را مهار کند، این امر به آن فضای بیشتری برای اجرای این تغییر جهت می‌دهد. اما اگر شکست بخورد، خاورمیانه بار دیگر ممکن است توجه و منابع آمریکایی را به خود مشغول کند. ➖ در مقابل، چین نیز خود را در این مسیر ذی‌نفع می‌بیند، نه فقط از منظر سیاسی، بلکه از منظر اقتصادی نیز. چین بزرگ‌ترین واردکننده نفت خلیج فارس است، یکی از بزرگ‌ترین ذی‌نفعان ثبات مسیر کانال سوئز، و صاحب سرمایه‌گذاری‌های رو به رشدی در منطقه اقتصادی کانال در چارچوب ابتکار کمربند و راه. بنابراین، ثبات خلیج فارس به منافع مشترکی میان قاهره و پکن تبدیل می‌شود، همان‌طور که به منافع کل اقتصاد جهانی نیز تبدیل شده است. ➖ در نهایت، سؤال واقعی این نیست که چرا مصر از تعلل در مذاکرات آمریکایی-ایرانی هراس دارد، بلکه این است که چرا نباید از آن هراس داشته باشد؟ ➖ کشوری که در قلب مهم‌ترین کریدور دریایی جهان قرار دارد، نمی‌تواند امنیت خلیج فارس را امری دور از خود ببیند، و نمی‌تواند ثبات دریای سرخ را مسئله‌ای مربوط به دیگران بداند. به‌ویژه پس از آنکه کانال سوئز در قلب یک سیستم اقتصادی یکپارچه قرار گرفته است که شامل منطقه اقتصادی کانال، خط لوله سومید، و پروژه‌های انرژی و خدمات لجستیکی می‌شود؛ پروژه‌هایی که دولت مصر برای تحقق چشم‌انداز توسعه‌اش بر آن‌ها حساب کرده است. 🆔 @Hesfir
➖ آنچه شاهد آن هستيد، يوئيل نبی قرنها قبل پيشگويی كرده بود. خدا از زبان او فرمود: در روزهای آخر، تمام مردم را از روح خود پر خواهم ساخت تا پسران و دختران شما نبوت كنند و جوانان شما رؤياها و پيران شما خوابها ببينند. بله، تمام خدمتگزارانم را، چه مرد و چه زن، از روح خود پر خواهم كرد، و ايشان نبوت نموده، از جانب من سخن خواهند گفت. ➖ در آسمان و زمين علامات عجيب ظاهر خواهم نمود؛ بر زمين خون جاری خواهد شد، از هوا آتش خواهد باريد و دود غليظ برخواهد خاست. پيش از آن روز بزرگ و پرشكوه خداوند، خورشيد تاريک شده، ماه به رنگ خون در خواهد آمد. اما هر كه خداوند را به كمک بطلبد، خداوند او را نجات خواهد داد. ➖ حال، ای مردان اسرائيلی به من گوش دهيد! همانطور كه خود نيز می‌دانيد، خدا بوسيلهٔ عيسای ناصری معجزات عجيب ظاهر كرد تا به همه ثابت كند كه عيسی از جانب او آمده است. از سوی ديگر، خدا مطابق اراده و نقشه‌ای كه از پيش تعيين فرموده بود، به شما اجازه داد تا به دست اجنبی‌های بی‌دين، عيسی را بر صليب كشيده، بكُشيد. ولی خدا او را دوباره زنده ساخت و از قدرت مرگ رهانيد، زيرا مرگ نمی‌توانست چنين كسی را در چنگ خود اسير نگه دارد. 🖋 عهد جدید، اعمال رسولان، موعظه‌ی‌ پطرس رسول 🆔 @Hesfir
✔️ از خودکشی پسر «اروین یالوم» تا کشف معنا برای زندگی 🖋 دکتر بیژن عبدالکریمی: ➖ روان‌شناسی جدید، به‌خصوص روان‌شناسی زرد در جوامع معاصر- از جمله جامعه ما - ادعا دارد که خلأ معنوی را پر کند و توده‌ها را جذب کرده است. اما این روی‌کرد اغلب سرشار از شارلاتانیسم، فریب و منطق اقتصادی است. بعد از فروپاشی ایمان مسیحی در غرب، مدرنیته با تکیه بر علم، عقلانیت جدید و روان‌شناسی - به‌عنوان یکی از نتایج نظام علمی نوین- نتوانست خلأ معنوی را پر کند. این بحران اکنون جهانی شده است. ➖ روان‌شناسی جدید، چه پوزیتیویستی و چه اگزیستانسیال، نمی‌تواند بی‌معنایی بشر جدید را حل کند. پس از دو جنگ جهانی، ایمان به علم و عقلانیت که قرار بود سعادت بیاورد، نیز فرو ریخت. در ربع اول قرن ۲۱، با خشونت و بی‌معنایی بی‌سابقه مانند حوادث غزه، لبنان و حمله به ایران مواجهیم که اوج نیهیلیسم است. ➖ نهاد‌های جهانی اعتبار خود را از دست داده‌اند و عقلانیت علمی-تکنولوژیک نتوانسته در حوزه اخلاق، ارزش‌ها و معنا اعتبار ایجاد کند. بنابراین، روان‌شناسان علی‌رغم ادعاها، دستان‌شان چندان پر نیست. ➖ فیلسوف اگزیستانسیالیست به متفکری گفته می‌شود که مهم‌ترین مسئله تفکر را «نحوه هستی خاص انسان» می‌داند و بشر را محور قرار می‌دهد. اما ذاتاً اگزیستانسیالیسم، سکولار و انسان‌گرا - هیومنیستی- است. هایدگر عنوان اگزیستانسیالیسم را نپذیرفت و بعداً ترجیح داد «اونتولوژیست» (هستی‌شناس) خوانده شود، زیرا برای او «وجود» یا «ساحت قدس» (امر متعالی) مهم‌ترین موضوع است، نه انسان به‌خودی‌خود. انسان تنها در نسبت با وجود یا ساحت قدس اندیشیده می‌شود. روان‌شناسی حتی اگر با اگزیستانسیالیسم پیوند بخورد، نمی‌تواند بحران معنا را حل کند؛ این بحران ناشی از فروپاشی نظام‌های الهیاتی و عقلانیت جدید است. ➖ معنای جهان نمی‌تواند از خود جهان - مثل به‌وجود آمدن کره زمین یا ظهور حیات- باشد، زیرا سؤال به‌طور مداوم منتقل می‌شود. همین‌طور معنای زندگی نمی‌تواند غریزه جنسی، تولید مثل یا خود زندگی باشد. معنای تاریخ هم نمی‌تواند رویدادی درون تاریخی باشد. ➖ بنابراین، معنا باید فراتر از موجودات، زندگی و تاریخ ـ یعنی امر متعالی (ترانسندنت)ـ باشد. مرگ امر فرامحسوس به معنای مرگ معنا است (به تعبیر نیچه). معنا حاصل «انکشاف» (کشف) است، نه خلق یا آفرینش انسانی. اگزیستانسیالیسم سکولار نمی‌تواند معنا را از خود جهان بسازد. ➖ ما سنت عمیق دینی و معنوی داریم، اما دو قرن در برابر غرب قرار گرفته‌ایم. برخی جریانات روشن‌فکری به نیهیلیسم حاصل از عقلانیت جدید تن دادند. انقلاب اسلامی سودای مقاومت و عبور از نیهیلیسم داشت، اما بسیاری از جریانات، از جمله روشن‌فکری دینی، آن را عمیق درک نکردند و فکر کردند با فقه اصغر یا تغییرات ساده می‌توان عبور کرد. ➖ امروز شاهد ترومای اجتماعی، بیماری‌های اجتماعی و حتی ستایش جنایات هستیم. اگزیستانسیالیسم در روان‌درمانی یا فرهنگ عامه گاهی به نیهیلیسم دامن می‌زند، و تجربه ایرانی نشان می‌دهد ترکیب سنت و مدرنیته بسیار دشوار و نیازمند درک عمیق است. 🆔 @Hesfir
هدایت شده از اصفهان فرهنگ
5.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 سه شب، یک مسیر، یک نگاه… 🔹روایتی متفاوت از «ثار»؛ در سه شب از سلسله نشست‌های اجتماعی ثار و رسانه، پای صحبت‌های دکتر امیرحسین پرورش نشستیم تا از زوایای تازه‌ای به این مفهوم بنگریم. 📺 بخشی از این گفت‌وگوی شنیدنی را در این ویدیو ببینید. 🔻 🔻 📍سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان ↳ https://eitaa.com/isffarhang ♡ ⌲ㅤ ⎙ㅤ ˡᶦᵏᵉ ᶠᵒʳʷᵃʳᵈ ˢᵃᵛᵉ
3.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 مهدی خلجی، تحلیل‌گر سیاسی اپوزوسیون: ➖ آیت‌الله خامنه‌ای قهرمان نهادسازی و شبکه‌سازی بود. ➖ جمهوری اسلامی بسیار پیچیده‌تر و فهم آن بسیار دشوارتر از چیزی است که مخالفانش می‌پندارند. 🆔 @Hesfir
هدایت شده از بچه های مسجد-اصفهان
پنــــــــج شــــب در رثـــای میـــــــراث ماندگار قائــــــــــــــد شهیـــــــد انقـــــــــــلاب اسلامی در جمع فعـالین و نخبگان فرهنــــــگی اصفهان 22 لغایت 26 تیرماه 1405 | 20 الی 22:30 🗣 محورهای ارائه: هــنــــــر | دکتر مرضیه پیراوی ونک اقتصـــاد | دکتر محمد رضا حیدری علم و فن آوری | دکتر محسن صراف فرهنــــگ | دکتر ابوالحسن فیاض انوش تمدن سازی | دکتر حسین مطیع ✅ با سخنرانی: حجت الاسلام احسان متقی حجت الاسلام امین حقیقت نژاد همراه با محفل شعر و مداحی ذاکرین اهل بیت(ع) 📍اصفهان- خیابان صائب- جنب آرامگاه صائب ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان اصفهان 🏴 (ع) 🕌 بچه‌های مسجد – اصفهان 🆔 @Fahma_Esf
➖ یکی از اهرم‌های فشار ایران علیه ترامپ در دوران پس از آتش بس، کاهش ذخایر استراتژیک نفت آمریکا -SPR- بوده است. از علل امضای MOU توسط ترامپ نیز اساسا کاهش فشار روی ذخایر استراتژیک به واسطه‌ی باز شدن تنگه‌ی هرمز بود. ➖ برخلاف برخی روایت‌های موجود در طول ۹۰ روز پس از آتش بس نه تنها فشار از روی ذخایر آمریکا برداشته نشد که همچنان به صورت هفتگی بیش از ۶ میلیون بشکه نفت از آن برداشت می‌شود. ➖ تا هفته‌ی اول جولای میزان ذخایر استراتژیک آمریکا به زیر ۳۲۰ میلیون بشکه نفت رسیده که کمترین میزان از سال ۱۹۸۳ است. با توجه به برداشت هفتگی ۶ میلیون بشکه نفت از این ذخایر ( برای کنترل قیمت و تقاضا) آمریکا حدود سه هفته تا رسیدن به کف عملیاتی پالایشگاه‌ها یعنی ذخیره‌ی استراتژیک ۳۰۰ میلیون بشکه نفت فاصله دارد. ➖ در این فرصت باقی مانده، ترامپ بر سر یک دوراهی قرار گرفته، یا باید ذیل MOU جریان نفت را برقرار کند یا دست به حملات گسترده‌ی زمینی به جنوب ایران بزند. 🖋 دکتر امیرحسین پرورش 🆔 @Hesfir
10M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 امر قدسی، شهادت و اِرباً اِرباً شدن 🎙 دکتر مرضیه پیراوی ونک، پژوهشگر و مدرس حوزه فرهنگ و هنر 🆔 @Hesfir
✔️ «مقاومت» رقیب صلح نیست، بلکه بستر صلح پایدار است 🖋 آیت‌الله میرباقری: 1⃣ نمی‌شود کسی ادعا کند «من پیرو نبی‌اکرم(ص) هستم»، ولی با ظالمین و مستکبرین عالَم، که پیامبر با آن‌ها درگیر است، درگیر نباشد. هم «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» لازم است و هم «رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ». همراهان پیامبر، این‌گونه هستند؛ «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ». 2⃣ «مقاومت»، رقیب صلح نیست، بلکه بستر صلح پایدار است. ملتی که در مقابل ظلم تسلیم شود، به صلح پای‌دار نمی‌رسد و اگر صلحی محقق شود، شکننده [و غیرعزت‌مندانه] خواهد بود. «مقاومت»، یک منطق معقول برای ایستادگی در مقابل ظلم و سلطۀ مستکبرین و حرکت به‌سمت آیندۀ بهتر است، نه به‌معنای دعوای کور و ناشی از عواطف نامعقول. 3⃣ غرب‌زده‌ها اسم تئوری سازش و تسلیم را به‌دروغ می‌گذارند تئوری صلح! و اسم «تئوری مقاومت» را می‌گذارند تئوری جنگ! حتماً ما صلح‌طلب هستیم، اما صلح پای‌دار از بستر مقاومت می‌گذرد، نه از بستر تسلیم و سازش با دشمن. 🆔 @Hesfir
دشمن‌تان را بجویید و جنگ‌تان را برپا کنید! جنگی در راه اندیشه‌هاتان. صلح را همچون افزارِ جنگ‌های تازه دوست بدارید و صلح کوتاه را از صلحِ دراز بیش. نگویم که کار کنید،‌ که جنگ آورید! نگویم که صلح کنید، که پیروز شوید! کارتان جنگ باد، صلح‌تان پیروزی. 🖋 فریدریش نیچه، چنین گفت زرتشت، درباره‌ی جنگ و جنگاوران 🆔 @Hesfir
✔️ کابوس «کمبود ساختاری نفت»؛ واقعیت جدید اقتصاد جهانی 🖋 امیرحسین پرورش ➖ اگر از هیاهوی درگیری‌های نظامی در تنگه هرمز فاصله بگیریم و بر روندهای بنیادین بازار نفت تمرکز کنیم؛ صدای پای یک «بحران ساختاری» به وضوح به گوش می‌رسد. از منظر اقتصاد سیاسی، ما در حال خروج از عصرِ فراوانی و ورود به دوره‌ای هستیم که کمبودِ عرضه، بیش از آنکه یک متغیرِ بازار باشد، به یک واقعیت استراتژیک تبدیل شده است. ➖ سیلی واقعیت؛ از آرزوهای سبز تا واقعیت مصرف: در حالی که سیاست‌های جهانی بر گذارِ فوری به انرژی‌های تجدیدپذیر متمرکز است، واقعیت‌های بیرونی همچنان تغییر چندانی نکرده‌اند. تقاضای جهانی برای نفت سالانه حدود یک میلیون بشکه رشد می‌کند و خودروهای برقی با سهمِ ۴ درصدی از ناوگانِ جهانی، هنوز نتوانسته‌اند ترمز این تقاضا را بکشند. این شکاف میان «سیاست‌گذاری‌های زیست‌محیطی» و «وابستگی اقتصادی به سوخت‌های فسیلی»، دولت‌ها را در موقعیتی متناقض قرار داده است: آن‌ها همزمان هم به نفت نیازمندند و هم تلاش می‌کنند نرخ سرمایه‌گذاری در آن را کاهش دهند. ➖ افول جهانی ظرفیت تولید نفت: در اقتصاد جهانی توان تولید انرژی، مساوی با قدرت چانه‌زنی و مانور در نظام بین‌الملل است. اما داده‌ها نشان می‌دهند که صنعت نفت در حال عقب‌نشینی از افزایش تولید است. اختصاص ۹۰٪ از سرمایه‌گذاری در حوزه استخراج (CapEx) به «حفظ تولید فعلی» به جای «توسعه میادین جدید»، نشان‌دهنده آن است که صنعت نفت از فاز «رشد» وارد فاز «بقا» شده است. ➖ از دست رفتن اهرم‌های نوسان‌گیر: نفت شیل آمریکا که در دو دهه‌ آغازین قرن ۲۱ همواره به عنوان ضربه‌گیرِ قیمت‌ها‌ در برابر سیاست‌های اوپک عمل می‌کرد، با سقوط ۸۰ درصدی نرخ رشد تولید مواجه شده است. این یعنی آمریکا دیگر قدرت سرکوب قیمت‌ها از طریق افزایش سریع عرضه را ندارد. ➖ کاهش نرخ اکتشاف نفت: جهان سالانه ۶ میلیون بشکه از ظرفیت تولید خود را به دلیل افت طبیعی بازدهی میادین نفتی از دست می‌دهد؛ یعنی برای اینکه تولید جهانی نفت فقط «ثابت» بماند، باید هر سال معادل ۴۵٪ از کل تولید نفت کنونی ایالات متحده، ظرفیت‌های جدید اکتشافی به بازار افزوده شود. در چنین شرایطی، سقوط ۶۰ تا ۹۰ درصدی اکتشافات جدید (نسبت به دهه‌های گذشته)، یک زنگ خطر جدی برای تقاضای روبه‌رشد در بازار جهانی است. ➖ تله‌ی زمانی پروژه‌های جدید: در دهه ۹۰ میلادی، پروژه‌های جدید صنعت نفت به طور میانگین در. طول ۱۴ سال به بهره‌برداری می‌رسیدند؛ این عدد امروز با توجه به دشواری‌های اکتشاف نفت به ۱۹ سال رسیده است. این افزایش زمان انتظار، قدرت مانور دولت‌ها را در برابر شوک‌های ناگهانی کاهش داده است. در بازار کنونی نفت، هیچ راه‌حل سریع و زودبازدهی برای جبران کمبود عرضه وجود ندارد. ➖ تخلیه‌ی ذخایر استراتژیک (SPR): ذخایر راهبردی نفت (SPR) به مثابه سرمایه‌ی سیاسی برای مصرف‌کنندگان بزرگ نفت عمل می‌کنند. اما در پی تلاطمات شدید در بازار نفت پس از آغاز جنگ ایران، مصرف این ذخایر از سوی آمریکا برای سرکوب قیمت نفت، عملاً آخرین لایه‌های دفاعی موجود در برابر شوک‌های آتی حاصل از تشدید تنش را از بین برده‌ است. این خالی شدنِ انبارها یعنی در بحران بعدی، هیچ سپری برای محافظت از اقتصادهای غربی در برابر جهش قیمت‌ها وجود نخواهد داشت. ➖ بازگشت نفت به مرکز ثقل قدرت: ترکیب این عوامل نشان می‌دهد که ما به پایان عصر نفت ارزان و در دسترس رسیده‌ایم. نوسانات قیمتی و محدودیت عرضه از این پس، دیگر اختلالات موقت نیستند، بلکه مؤلفه‌هایی پایدار در نظم اقتصادی جدید و در حال ظهورند. جهان باید برای دوره‌ای آماده شود که در آن کمبود عرضه نه یک احتمال سیاسی، بلکه واقعیتی اجتناب‌ناپذیر است؛ واقعیتی که می‌تواند موازنه قدرت را میان کشورهای مصرف‌کننده و صادرکننده نفت به شکلی بنیادین دگرگون کند. 🆔 @Hesfir