حتی‌سیب‌زمینی‌هم‌یه‌مدت‌یه‌جا‌باشه ریشه‌می‌زنه، ولی‌وطن‌فروش‌نه!

حرم خاکی خورشید و قمرهای‌ بقیع‌ ، عاقبت‌ می‌شود آباد ، به‌ امید خدا ! مثل‌ مشھد ، وسط‌ صحن‌ بقیع‌ نصب‌ کنیم ، دو سه‌ تا پنجره‌ فولاد ، به‌ امید خدا‌ !

*

سرم ما به دامان ِرضا ..

:)

خدایا لطفا هرچه زودتر ،کل جهان رو از شر رژیم منحوس رژیم صهیونیستی و آمریکا و داعش و ....... خلاص کن . خدایا آسمون کشورمون دوباره مثل قبل فقط ستاره داشته باشه ...

نمیشد لااقل یه ذره از خاکِ مشهدت باشم؟ زائرات که رد میشن ذوق کنم، خب شاید اینطوری منم خادمی کنم:) یا اصلا نمیشد یه اسفندِ دونه دونه که خادمت دورِ سرِ زائرا میگردونه، باشم؟ یا یه کبوترِ سفیدِ غوغو کنون که پر میزنه از درِ باب‌الرضا تا باب‌الجواد آخرم تو صحنِ گوهرشاد میشینه... اخ خوشبحال کبوتره که هرروز گنبد طلاتو میبینه... آقا جون میدونم زیادیه ولی نمیشه یه‌طوری، منم همیشه کنارت باشم؟:)

موبایل را دستم‌میگیرم ،می‌نشینم و عکس‌هایش را تماشا میکنم عکس‌هایمان را قطرات شور اشک صورتم را گلگون و چشمانم را تار کرده خسته نمی‌شوم بازهم ورق میزنم‌ بازم هم و باز هم .... عکس‌هایش،حتی از پشت شیشه‌ی سرد گوشی دلبری می‌کند . ناگهان ، تصاویر در واقعیت تجسم پیدا می‌کنند. به اطراف نگاه میکنم،همهمه ،‌شلوغی ، بوی عود و اسفند ؛ حس ناب آرامش راستی ،خیلی وقت است که همچین آرامشی نداشته ام سرم را که بالا میاورم،‌چشمانم‌ با منظره‌ی روبه‌رو تلاقی پیدا می‌کند به پنجره فولادِ بابا رضا خیره می‌شوم‌. قدم‌بر میدارم مردم‌با دیدنم کنار می‌روند و راه برایم‌باز می‌شود سرم را به پنجره‌فولاد تکیه میدهم و زمزمه میکنم : آقاجان ، من خیلی بی‌کَسَم به حرمت پناه آوردم ای آرامشم نور چشمم😭 با صدای نقاره از جا میپرم و به اطراف نگاه میکنم گوشه‌ی اتاق نشسته‌ام اما صدای نقاره در فضای خانه‌طنین‌انداخته ، میدوم و به اتاق دیگر می‌روم تلوزیون به مناسبت تولد شاه خراسان، پخش زنده از حرم را پخش می‌کند و نقاره‌زن‌های امام رضا ،با دل و جان مینوازند،عمریست که با حضرت انس گرفته‌اند و از عمق جان باورش دارند چشمانم دوباره تر میشود و بغض دوباره سر باز میکند، دست راستم را روی قلب پر تپشم میگذارم و می‌خوانم: سلام آقا که الان روبه‌روتونم.... ✍خادِمُ الرِّضا

کنم هرشب دعایی کز دلم بیرون رود مهرش ولی آهسته‌ تر گویم الهی بی‌اثر بـاشد!

جهان که لطف ندارد بگو حرم چه خبر؟

_