هیچ‌وقت باورمان نمی‌شود که شاید، آنقدر که بقیه به چشم ما مهم‌اند، ما برایشان مهم نباشیم. "مردم سوم - گراهام‌ گرین"

پس از آن اتفاقِ طاقت‌فرسا، نه هیچ‌چیز می‌تواند به آن اندازه مرا غمگین کند و نه من را از پا درآورد. من از عمق دردی سخن می‌گویم که آن روزها تحمل کردم و ترکش‌هایش تا همیشه همراه من است.

تحمل درد بهتر از موندن توی یک توهمه.

چشم‌ها غالبا آن‌چه را که سعی داریم با زبان انکار کنیم، بی‌پروا نشان می‌دهند..

خداحافظی نکردن، بدترین نوعِ خداحافظیه؛ نه حرفی، نه توضیحی، یهو به خودت میای می‌بینی تو موندی و یک میلیون چرا.

من بلد نیستم وقتی دلم گرفت با کسی درد دل کنم بلد نیستم وقتی بی پناه بودم به کسی پناه ببرم من عادت کرده‌ام همه جا قوی باشم و این بیشتر از همیشه ضعیفم می‌کند.

موسیقی چیزی است که با آن می‌شود حماقتی همچون زندگی را تحمل کرد...

از اثرات حال روحی روی جسمم نفرت دارم.

هیچ چیز دائمی نیست و هیچکس کامل نیست. همه مأیوستان میکنند؛ حتی والدينتان.. وقتی این را پذیرفتم دیگر منتظر نبودم کسی از راه برسد و نجاتم دهد یا زندگی را برایم، آسان تر کند..

نجات دهنده‌ای در کار نیست. یا خودم همه چیزو درست می‌کنم، یا تموم می‌شم.

‏من انقدر سناریوی نبودن آدمارو تو ذهنم می‌چینم که دیگه از رفتنشون نه شوکه می‌شم، نه ناراحت.