ساعت شانزده‌وشش دقیقه ، اذان‌ِعصر ، آسمان تیره‌وتار می‌شه زمین شروع به لرزیدن می‌کنه زینب دستش و می‌ذاره رو سرش وا محمدا ، وا علیا ، وا اُمّاه ، وا حسینا وا حسینا وا حسینا :)

کشتن آقامونو

کشتن

با قصد قربت با وضو با ذکر کشتنت اقا پیرمرد با عصاش می‌اد گودال شمرِبی‌حیا می‌آد گودال خولی برا پیرهنت می‌آد گودال یکی واسه انگشت ، یکی واسه انگشتر می‌آد گودال همه می‌آن گودال زینبه که می‌بینه مادره که می‌بینه سکینه می‌گه این تن‌ِکیه ؟ یا صاحب‌الزمان

حالا گوش بده ! مرکبا رسیدن ، هندِجگر خوار ..

-

چشمان‌ِعبّاس ، وقتی که مشک پاره شد :))))

دنیا بی‌رحمه .

کاروان‌ِاسیرای‌ِنینوا ، ام‌روز حرکت کردن به سمت‌ِشام‌ِبلا :) از حضرت‌ِحجت پرسیدن کدوم مصیبت سنگین‌تر از همه بود برای‌ِشما ؟ گفتن همه‌ش قلبمو به درد می‌آره ولی الشّام ، الشّام ، الشّام ..

بابت شاه‌چراغ متأسفم ؛)

اروم اروم داریم می‌رسیم به این گفت‌گو های‌ِدردناک + نه نمی‌تونم بیام کربلام اون‌موقه - آهاا :) التماس‌ِدعا

اون تیکه اخر ک داره نفس‌نفس می‌زنه ! همون :)