شنیدَمَت که نَظَر میکنی به حال ضعیفان، تبَم گرفت و دلَم خوش به انتظار عیادت ؛

‌ از قافله دوریم .. ولی کاش از آن دور ، یک ثانیه برگردد وُ ما را بپسندد :) ‌

تربیت یافته‌ی پیر جماران هستیم پای جمهوری اسلامی ایران هستیم

علی زیبایی هر سرنوشت است . اگر الگو شود عالم بهشت است علی زیبا ترین نام حهان است علی ذکز لب صاحب الزمان است

در این دریا، چه می جویند ماهی‌های سرگردان مرا آزاد می‌خواهی؟ به تنگ خویش برگردان مرا از خود رها کردی و بال پر زدن دادی اگر این است آزادی مرا بی بال و پر گردان دعای زنده ماندن چیست وقتی عشق با ما نیست؟ خداوندا دعای دوستان را بی اثر گردان من از دنیا به جادوی تو دل خوش کرده ام ای عشق طلسمی را که بر من بسته بودی، بسته تر گردان به جای اینکه هیزم بر اجاقی تازه بگذاری همین خاکستر افسرده را زیر و زبر گردان من از سرمایه عالم همین یک "قلب" را دارم اگر چیزی دگر مانده است، آن را هم هدر گردان در این دوزخ به جز تردید راهی تا حقیقت نیست مرا در آتش تردیدهایم شعله ور گردان فاضل نظری

بحث با ناقص خیالان شیوه‌ی استاد نیست علمِ افلاطون حریف جهل مادرزاد نیست🔥

هر علم را که به کار نبندی؛ چه فایده؟ چشم از برای آن بوَد آخر که بنگری ...

پای ِ کوه گنبدت ، سر می‌گذارد آسمان

قسم خوردی که می آیی سه موطن بعد جان دادن دریغ از بخت! عزراییل هم پس میزند جان را

آخرین مرتبه عشق اگر سوختن است .. پس چرا صبر ؟ بسوزانم و خاکستر کن

منزل ِ وصل پس از رد شدن از خویشن است وصل اگر می‌طلبی روی ِ خودت پا بگذار ..

گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود گاهی بساط عیش خودش جور می شود گاهی دگر، تهیه بدستور می شود گه جور می شود خود آن بی مقدمه گه با دو صد مقدمه ناجور می شود گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست گاهی تمام شهر گدای تو می شود… گاهی برای خنده دلم تنگ می شود گاهی دلم تراشه ای از سنگ می شود گاهی تمام آبی این آسمان ما یکباره تیره گشته و بی رنگ می شود گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود ازهرچه زندگیست دلت سیر می شود گویی به خواب بود جوانی‌ مان گذشت گاهی چه زود فرصت مان دیر می شود کاری ندارم کجایی چه می کنی بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود