عیسی دمی کجاست که احیای ما کند ؟

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج فکر معقول بفرما! گل بی خار کجاست؟

مرا هر چند با از خود گذشتن شادمان کردی تو بی من می‌توانستی خودت هم شادمان باشی..

مرا یک بوسه مجنون کرد و فهمیدم که پیش از تو عجب دیوانه ای بودم؛ عجب دیوانه ای بودم..

شبیه ماه و دریاییم تو را در سینه دارم تو از اغوش من دوری ولی من دوستت دارم...

از شبنم عشق خاک آدم گل شد شوری برخاست فتنه‌ای حاصل شد سر نشتر عشق بر رگ روح زدند یک قطرهٔ خون چکید و نامش دل شد...(: ابوسعید ابوالخیر

بر من ببخش؛ گاه چنان دوست دارمت کز یاد می‌برم که مرا بُرده‌ای ز یاد..

تصور کن که پائیز است و دلگیرم خودم اما... خداحافظ بگویی تو، غروب جمعه هم باشد! ✍طاهره‌اباذری‌هریس @m_a_tavallaie | #تغزلات

وفا چه اسم غریبی! کجا شنیده‌امش؟!

هنر عشق فراموشی عمر است، ولی خلق را طاقت پیمودن این صحرا نیست

ماییم که از بادهٔ بی‌جام خوشیم هر صبح منوریم و هر شام خوشیم گویند سرانجام ندارید شما ماییم که بی هیچ سرانجام خوشیم مولانا

بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟ گره از کار فروبستهٔ ما بگشایی؟ نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی گذری کن: که خیالی شدم از تنهایی گفته بودی که: بیایم، چو به جان آیی تو من به جان آمدم، اینک تو چرا می‌نایی؟ بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی همه عالم به تو می‌بینم و این نیست عجب به که بینم؟ که تویی چشمِ مرا بینایی پیش ازین گر دگری در دل من می‌گنجید جز تو را نیست کنون در دل من گنجایی جز تو اندر نظرم هیچ کسی می‌ناید وین عجبتر که تو خود روی به کس ننمایی گفتی: «از لب بدهم کام عراقی روزی» وقت آن است که آن وعده وفا فرمایی @m_a_tavallaie | #تغزلات