🔻 امام باقر «ع»:
💥 من مات و ليس له إمام فموته ميتة جاهليّة، و لا يعذر النّاس حتى يعرفوا إمامهم. و من مات و هو عارف لإمامه لا يضرّه تقدّم هذا الأمر او تأخّره. و من مات عارفا لإمامه كان كمن هو مع القائم في فسطاطه.
✨ آن كس كه بى امام بميرد، مرگ او همچون مرگ در زمان جاهليت است، و اگر مردمان امامشان را نشناسند عذرى از ايشان پذيرفته نيست.
✨ آن كس كه با شناخت امام بميرد، زود و دير شدن اين امر (يعنى: ظهور جهانى حضرت قائم «ع») به او زيانى نمى رساند، و آنكه با شناخت امام خود از دنيا برود، همچون كسى است كه با امام قائم باشد در خيمه او به سر برده باشد.
📚 الحياة / ترجمه احمد آرام ؛ ج1 ؛ ص246.
🆔 @huoooo
🔻 امام مجتبی علیهالسلام:
🔹 «مَنِ اتَّکلَ علی حُسنِ الاختِیارِ مِنَ اللّه، لَم یتَمَنَّ أنّهُ فی غَیرِ الحالِ التی اختارَها اللّه لَهُ».
هرکه به حُسن انتخاب خداوند تکیه کند، جز آن وضعی را که خدا برایش برگزیده است، آرزوی داشتن وضعی دیگر نکند.
📚بحارالانوار، ج 78 ص 106، ح6.
🆔 @huoooo
🗯 حکایت
🔻 نقل است یکی از اولیاء خدا روزى با جمعى مى رفت. جماعتى از جوانان را دیدند که مشغول فسادى بودند. به راه خود ادامه دادند تا به لب دجله رسيدند.
✨ ياران گفتند: «يا شيخ! دعا كن تا حق- تعالى- اين جوانان را غرق كند تا شومى ايشان منقطع گردد».
آن ولیّ خدا گفت: «دستها را بالا بیارید». پس گفت: «الهى! چنان كه در اين جهانشان عيش خوش مى دارى، در آن جهانشان عيش خوش ده».
اصحاب متعجّب بماندند. گفتند: «شيخا! ما سرّ اين دعا نمى دانيم».
گفت: «توقّف كنيد تا سرّ آن را ببینید».
✨ آن جوانان چون شيخ را بديدند، ساز و تنبور خود را بشكستند و شراب را به زمین بريختند و به گريه افتادند و در دست و پاى شيخ افتادند و توبه كردند.
شيخ گفت: «ديديد كه هم مراد ما و هم مراد آنها حاصل شد، بى آنكه رنجى به كسى برسد».
🆔 @huoooo