امام صادق ع: إنّ اللَّه عزّ و جلّ خلق الخلق و خلق معهم أرزاقهم حلالًا طيّباً فمن تناول شيئاً منها حراماً قصّ‏ به من ذلك الحلال. خداوند خلايق را آفريد و به همراه‏شان روزى‏ هایشان را حلال و پاكيزه آفريد؛ پس هر كس بخشى از روزى ‏اش را به گونه حرام به چنگ آورد، از روزى حلالش كاسته مى‏ گردد. 📚 جامع أحاديث الشيعة (للبروجردي) ؛ ج‏22 ؛ ص96. 🆔 @huoooo

🌷 خاطره ای از شهید برونسی درباره عنایت حضرت زینب (سلام الله علیها) به رزمندگان 👈 همسر شهید برونسی نقل می کنند: روزی شهید خاطره ای را از جبهه برایم تعریف میکرد. میگفت: کنار یکی از زاغه های مهماتها سخت مشغول بودیم تو جعبه های مخصوص مهمات می گذاشتیم و درشان را می بستیم. گرم کار یکدفعه چشمم افتاد به یک خانم محجبه با چادری مشکی. داشت پا به پای ما مهمات می گذاشت توی جعبه ها. با خود گفتم : حتما از این خانمهایی که میان جبهه. اصلا حواسم  به این نبود که هیچ زنی را نمی گذارند وارد آن منطقه بشود. به بچه ها نگاه کردم مشغول کارشان بودند و بی تفاوت می رفتند و می آمدند انگار آن خانم را نمی دیدند. قضیه عجیب برام سوال شده بود. موضوع عادی به نظرم نمی رسید کنجکاو شدم بفهمم جریان چیست. رفتم نزدیکتر تا رعایت ادب شده باشد سینه ای صاف کرده و خیلی با احتیاط گفتم : خانم جایی که ما مردها هستیم شما نباید زحمت بکشین. رویش به طرف من نبود. به تمام قد ایستاد و فرمود: مگر شما در راه برادر من زحمت نمی کشید؟ یک آن یاد امام حسین (سلام الله علیه) افتادم و اشک توی چشمهام حلقه زد. خدا به من لطف کرد که سریع موضوع را گرفتم و فهمیدم جریان چیست. بی اختیار شده بودم و نمی دانستم چه بگویم. خانم همانطور که روشان آن طرف بود فرمودند: هرکس یاور ما باشد البته ما هم یاری اش می کنیم. 📚خاک های نرم کوشک نوشته سعید عاکف. 🆔 @huoooo

حضرت زینب ع 🍃وقتى حضرت زينب صلوات الله علیها، امام حسين سلام الله علیه را زيارت مى كرد، امام به احترام او بر مى خاست و در جاى خودش مى نشاند. 🍃در جلالت قدر و بزرگى مقام و برترى شأن و بزرگى حال و چگونگى او بس است آنچه در برخى از اخبار رسیده ، به اینکه زینب سلام الله علیها نزد امام حسین سلام الله علیه وارد شد و آن حضرت قرآن مى خواند، پس حضرت (چون دید زینب آمد) قرآن را بر زمین نهاد و براى اجلال و تعظیم و بزرگ داشتن او بر پاى ایستاد. 📚 عوالم العلوم، ج‏۱۱. 🆔 @huoooo

امام صادق ع: لما كلم الله موسى و أنزل عليه الألواح رجع إلى بني إسرائيل فصعد المنبر فأخبرهم أن الله كلمه و أنزل عليه التوراة، ثم قال في نفسه: ما خلق الله خلقا أعلم مني، فأوحى الله إلى جبرائيل: ادرك موسى فقد هلك، و اعلمه أن عند ملتقى البحرين عند الصخرة الكبيرة رجلا أعلم منك فصر إليه، و تعلم من علمه، فنزل جبرئيل على موسى فأخبره بذلك. وقتى كه خداوند با موسى ع سخن گفت و الواح را بر وى نازل كرد، موسى ع به ميان قوم خود برگشت و رفت بالاى منبر به مردم خبر داد كه خداوند با او سخن گفته و تورات را بر وى نازل كرده، بعد هم در دل خود گفت: خداوند كسى را عالمتر از من نيافريده است. خداوند به جبرئيل فرمود: موسى را درياب چون او دارد هلاك مى ‏شود. و به او بگو در ساحل دريا در كنار سنگ بسيار بزرگ، مردى است كه از تو عالمتر مى ‏باشد. به نزد او برو تا از علم او فراگيرى. پس جبرئيل به نزد موسى آمد و جريان را به وى گفت. 📚 الجواهر السنية في الأحاديث القدسية؛ ص139. 🆔 @huoooo

امیرالمؤمنین ع: ذلاقة اللسان رأس المال. زبان آورى، سرمايه است. 📚 نثر اللآلئ / ترجمه شيخى ؛ ص68. 🆔 @huoooo

اهمیت قرآن 🎤 علامه حسنزاده آملی رحمه الله 🆔 @huoooo

حکایت «گفته‏ اند مردى عيالمند شب هنگام، با غم و اندوه اين كه قوتى در دست ندارد و پاسخ خانواده ‏اش را چه خواهد داد به منزل مى‏ رفت كه ناگاه چشمش به یکی از اولیاء الهی افتاد که ساكت نشسته بود، به او گفت: تو اين گونه راحت و آرام و من اين سان سرگردان و عاجز؟ آن ولی خدا گفت: من ثواب عبادات مقبول خويش را به تو دادم، تو نيز در مقابل، يك ساعت از ثواب اندوهت را به من ده». 📚 پاسداران حريم عشق ؛ ج‏2 ؛ ص26. 🆔 @huoooo

مسعدة بن صدقه‏ عن الصادق ع‏ أنه قيل ما علامات المؤمن قال ع أربعة نومه كنوم الغرقى و أكله كأكل المرضى و بكاؤه كبكاء الثكلى و قعوده كقعود المواثب [الواثب‏]. مسعده می گوید به امام صادق عرض شد: نشانه ‏هاى مؤمن چيست؟ فرمودند: چهار چيز است: ۱. خوابش همچون خواب كسى است كه در حال غرق شدن است(یعنی خوابش کم است). ۲. خواركش مانند خوراك بيماران(کم) است. ۳. گريه ‏اش همچون گريه مادران فرزند مرده(بسیار) است. ۴. نشستنش همانند نشستن افراد هراسان است(یعنی نشستنش کم است و مدام مشغول کار خیر است). 📚 صفات الشيعة ؛ ص30. 🆔 @huoooo

پیامبر ص: من كثر عفوه مد في عمره. هر كس زیاد عفو و گذشت كند عمرش دراز شود. 📚 كنز الفوائد ؛ ج‏1 ؛ ص135. 🆔 @huoooo

امام صادق ع: أوحى الله تعالى إلى موسى: يا موسى، أ تدري لم انتجبتك من خلقي و اصفيتك لكلامي؟ قال: لا يا رب، فقال: إني أطلعت إلى الأرض فلم أجد عليها أحدا أشد تواضعا لي منك، فخر موسى ساجدا و عفر خديه في التراب تذللا لله عز و جل، فأوحى الله إليه: يا موسى، ارفع رأسك و أمر يدك على موضع سجودك، و امسح بها وجهك و ما نالته من بدنك، فإنه شفاء من كل سقم و داء و آفة و عاهة. خداوند به موسى وحى كرد: اى موسى، آيا مى‏ دانى كه چرا تو را از ميان خلقم انتخاب كردم تا با تو حرف بزنم؟ موسى گفت: نه خداوندا. خداوند فرمود: من روى زمين از تو متواضع‏تر نسبت به خودم نديدم. در اين هنگام موسى سر به سجده گذاشت و دو طرف صورتش را براى ابراز تذلل به خداوند به زمين ماليد. در این هنگام خداوند به وى وحى فرمود: اى موسى، سرت را از خاك بردار و دستت را به روى زمينی كه سجده كرده‏ اى بكش و با آنها رويت را مسح كن. چون اين كار دواى هر درد و آفت مى‏ باشد. 📚 الجواهر السنية في الأحاديث القدسية (كليات حديث قدسى) ؛ ص136. 🆔 @huoooo