کاش میشد ی سیاره داشتی که هر وقت خسته شدی میرفتی توش که فقط تو توشی و گلی که مال توعه .. انقدر می موندی که آروم شی دقیقا مثل ی برکه آروم.. و بعد پر انرژی تر برمیگشتی

خیلی سال میشه ذهنم درگیر خیلی چیز هاست. درگیر اینکه چرا من از ورژن خوب خودم فراریم.. چرا از اونی که باید باشم فراریم؟ چرا نمیتونم بی دردسر با یکی خوب باشم اون خوبی های منو هم ببینه بدون اینکه واسم آزار دهنده باشه..

چرا خود خود خوبمو جوری پنهان میکنم که انگار یه چیز زشته! انگار شخصیت بدس؟ چرا باید ورژن درستم دردای یک ورژن بد رو بکشه؟ البته ورژن بد از مخفی کاری نابود نمیشه.‌. بیشتر سعی میکنه خودشو به رخ بکشه.‌

ولی ورژن خوب در اون پنهان‌کاری نابود میشه.. ورژن خوب شبیه بچه ی که مدام دعواش میکنی چرا از اتاقش اومده بیرون.. اون بچه تخسی که بهش میکنی نکن و بدتر میکنه نیست.. و حس میکنم کاملا خودمو دارم گم میکنم..

قربونت بشم

واقعاً کاش میشد فقط تو میموندی یک جای ساکت اروم..

دشمنت عهه..

صدای ولو شدنم روی تخت چه پیامی برات داشت؟😂

اینکه انقدر خسته ی که می‌خوای تو بغل بالشت ها محو بشی .. بدون هیچ مزاحمی..

به خدا حس میکنم این سفره ماهیه منم وقتی گاز میگیری و لبخند میزنم دردش مشخص نشه

اصلا چون یاد تو افتادم گیفش کردم