🔰گفت‌وگوی ایبنا با محمدعلی میرزایی، کارگردان مستند «تاخداینامه»؛ تصحیح متن در ایران به «پیش و پس از خالقی» تقسیم می‌شود 🔸مصاحبه‌های ما موضوعات متنوعی را پوشش داده است، زندگی دکتر خالقی از کودکی تا تحصیل در دانشگاه و اوضاع اجتماعی پیرامون آن، فعالیت‌های ایشان در دانشگاه هامبورگ، شاهنامه و تصحیح آن، داستان‌نویسی و شاعری دکتر خالقی. 🔸دکتر خالقی، مانند هر پژوهشگر نامداری، از طریق آثار خود در مخاطبانشان نفوذ کرده‌اند. در من نیز شاهنامۀ مصحَّح ایشان و آنچه پیرامون آن تألیف کرده بودند، کارگر افتاد. این زمانی بود که من تئاتر و از طریق آن، نقالی را می‌آموختم. 🔸سیمای علمی دکتر خالقی از آثارشان پیداست. برای من و همکارانم نقش آقای دکتر خالقی در حوزه‌های دیگر نیز اهمیت داشت؛ جریان‌هایی که کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند، مانند نقش ایشان در مطالعات ایران‌شناسی در آلمان و دانشگاه هامبورگ، اقدامات ایشان در استقلال رشته ایران‌شناسی این دانشگاه، نقش او به‌عنوان مدرس زبان فارسی و تربیت شاگردانی که در شاهنامه‌پژوهی آلمان نقشی به‌سزا ایفا کرده‌اند، همچون یورگن الرس. ibna.ir/x6F9G @ibna_official

🔰با مرور پنجاه سال پژوهش‌های جهانی؛ نقش راهنمایان در گردشگری زیر ذره‌بین پژوهش 🔸کتاب «درآمدی بر نقش راهنمایان در صنعت گردشگری» با مرور پنجاه سال پژوهش‌های جهانی، خلأ جدی دانش علمی درباره نقش و کارکرد راهنمایان گردشگری درکشور را هدف قرار می‌دهد. محتوای کتاب تلاش داردنگاه مدیریتی و عملیاتی به راهنمایی گردشگر راارتقا داده و زمینه‌ای برای تصمیم‌گیری‌های حرفه‌ای‌تر دراین حوزه فراهم کند. 🔸نبود یک مرجع جامع جهانی نیزانگیزه مهمی به شمارمی‌رفت.حتی درادبیات انگلیسی هم کتابی که دستاورد پنجاه سال پژوهش‌های میدانی و نظری درباره راهنمایان راگردآوری کرده باشد،موجود نبود. این کتاب نخستین اثر بین‌المللی است که چنین کاری انجام داده . 🔸این کتاب برای سه گروه اهمیت ویژه دارد: راهنمایان و انجمن‌های حرفه‌ای،مدیران و کارشناسان وزارت میراث فرهنگی و نیز اساتید و دانشجویان تحصیلات تکمیلی.برای مدیران وزارتخانه،یک سند تطبیقی کم‌نظیر و جایگزین پژوهش‌های پرهزینه است؛ برای راهنمایان،بازتعریف هویت حرفه‌ای و یک نقشه راه عملی؛ و برای پژوهشگران، بستری برای تولید علم و ورود به جریان اصلی پژوهش‌های بین‌المللی. ibna.ir/x6Dr8 @ibna_official

🔰«گرادیوا» و تفسیر فروید بر آن، در گفت‌وگو با تهمینه زاردشت؛ گرادیوا؛ داستان درمان از طریق عشق 🔸تهمینه زاردشت، مترجم رمان «گرادیوا» نوشته ویلهلم ینسن، گفت: فروید در تفسیرش بر این داستان آن را «درمان از طریق عشق» می‌نامد. ینسن هم می‌نویسد که شخصیت داستان از علم عبور و آن را خاله‌ای پیر و چروکیده توصیف می‌کند. برای حصول آن درمان و عبور از این پوسته خشکیده، پلی مثل شهود لازم بوده که شخصیت را به تحرک و سیر آفاق وادارد. 🔸با اینکه گرادیوا معروف‌ترین نمونۀ نقش رؤیاست، حالت‌های «رؤیاوار» موتیف‌های مکرر کارهای ینسن هستند. او استاد رئالیسم شاعرانه بود؛ سبکی که مرزهای بین واقعیت بیرونی و چشم‌انداز روانی شخصیت‌ها را کمرنگ می‌کند. این حالت‌ها ابزاری برای گریز از بی‌روحی واقعیت مدرن بودند. 🔸خیال ابزار اصلی هر نویسنده‌ای است اما در این داستان، علم در برابر وهمِ بیمارگونه قرار دارد نه خیال؛ وهم نوربرت نشانه‌ای مرضی است و همدست نیروی درونی سرکوبگر، نه خیالی که عشقش را پروبال بدهد. ibna.ir/x6F6w @ibna_official

🔰بر اساس دست‌نوشته‌ای از چارلز دیکنز؛ آیا «سرود کریسمس» چارلز دیکنز پیامی ضدبرده‌داری داشت؟ 🔸یک دست‌نوشته از چارلز دیکنز که در جریان جنگ داخلی آمریکا نوشته شده، نشان می‌دهد نویسنده ممکن است «سرود کریسمس» را نه تنها به‌عنوان داستان اخلاقی و انتقاد از کاپیتالیسم، بلکه به‌عنوان حمایتی از پایان برده‌داری در آمریکا می‌دانسته است. 🔸یک برگه آبی رنگ در کتابخانه هاتون دانشگاه هاروارد نشان می‌دهد دیکنز در ۷ مارس ۱۸۶۴ خط مشهور داستان را برای فروش در حمایت از طرف ضد برده‌داری در جنگ داخلی آمریکا نوشت و امضا کرد. جمله پایانی داستان – «و همان‌طور که تینیتیم گفت، خدا همه ما را برکت دهد!» – معمولاً با خانواده‌های ویکتوریایی در حال جشن کریسمس مرتبط است، اما دیکنز در این مورد خاص، داستانش را به حمایت از اهداف اتحادیه برای پایان برده‌داری اختصاص داده بود. ibna.ir/x6F5X @ibna_official

🔰هیچ اثری به اندازه کتاب ماندگار نیست منصور ضابطیان، نویسنده و برنامه‌ساز اعتقاد دارد در جهان امروز همچنان کتاب ماندگار است و هیچ وسیله دیگری نمی تواند جایش را بگیرد. ibna.ir/x6F9N @ibna_official

🔰نورمن پودهورتز، چهره محوری ادبیات نومحافظه‌کاری، در ۹۵ سالگی درگذشت 🔸نورمن پودهورتز، روشنفکر نیویورکی و سردبیر دیرپای مجله کامنتری که به یکی از پرنفوذترین صداهای نومحافظه‌کاری آمریکا تبدیل شد، در ۹۵ سالگی درگذشت. 🔸نورمن پودهورتز، نامی آشنا در تاریخ روشنفکری قرن بیستم آمریکا، نه فقط یک سردبیر یا نظریه‌پرداز سیاسی، بلکه نمونه‌ای کلاسیک از «روشنفکر دگرگون‌شده» بود؛ کسی که مسیر فکری‌اش، از شور لیبرالی دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم به صلابت ایدئولوژیک نومحافظه‌کاری، آینه‌ای از تحولات عمیق سیاست و فرهنگ آمریکا شد. ibna.ir/x6F5S @ibna_official

🔰نگاهی به کتاب «چه کسی قشقره‌ها را می‌کشد؟»؛ سورن مسیحی؛ پلی میان اسرای اردوگاه بعقوبه 🔸سورن هاکوپیان، آزاده مسیحی در خاطراتش می‌نویسد: «در میان تاریکی و رنج اردوگاه، دعا و نواهای مسیحی تنها چیزی بود که می‌توانست قلبم را آرام کند. 🔸از ویژگی‌های مهم کتاب، دیدگاه انسانی و اخلاقی هاکوپیان است که ریشه در آموزه‌های مسیحی او دارد. او مجروحان را همراهی می‌کرد و در شرایط سخت، از حمایت و همدلی با دیگر اسرا دریغ نمی‌کرد: «در اردوگاه، ما هیچ تفاوتی میان خود و دیگران قائل نبودیم. مهم نبود که او مسلمان است یا من مسیحی؛ چیزی که ارزش داشت انسانیت بود و ایمان به اینکه باید یکدیگر را زنده نگه داریم.» 🔸یکی از بخش‌های تأثیرگذار کتاب، شرح شکنجه‌ها و صبر هاکوپیان در اردوگاه‌هاست. ایمان مسیحی او منبعی برای استقامت بود و به او کمک می‌کرد تا در برابر فشارهای روانی و جسمی مقاومت کند: «وقتی شکنجه آغاز می‌شد، تنها چیزی که مرا زنده نگه می‌داشت، امید به خدا و یاد دیگر اسرا بود. می‌دانستم که اگر ایمانم را حفظ کنم، می‌توانم نه تنها خود، بلکه هم‌رزمانم را نیز از ناامیدی نجات دهم.» ibna.ir/x6Fbz @ibna_official

🔰وقتی یک جمله، هزار روایت خلق می‌کند؛ شهرام ناظری، مولانا و واکنش‌ها؛ نقدی بر نگاه به میراث فرهنگی 🔸شهرام ناظری، خواننده برجسته موسیقی ایرانی، در مراسم رونمایی از آلبوم «بیا ای عشق» در دانشگاه سلجوق قونیه، از نگاه مسئولان ایرانی به مشاهیر و عرفای کشور انتقاد کرد و ترکیه را به‌خاطر حفظ مکتب مولانا ستود. سخنان او با واکنش‌های گسترده مواجه شد؛ از نقد تند پژوهشگران و کاربران فضای مجازی تا یادآوری هشدارهای محمدرضا شجریان درباره خطر تحریف میراث فرهنگی. 🔸شبکه‌های اجتماعی پر شد از نظرات کاربران که سخنان ناظری را ناپخته و تعمیم‌دهنده دانستند. 🔸برخی کاربران ضمن دفاع از ناظری، به تفاوت میان ارزش هنری و اشتباهات بیان اشاره کردند. 🔸این دیدگاه‌ها نشان می‌دهد که نقش ناظری در هنر و موسیقی مولانا غیرقابل انکار است، اما بیان عمومی او می‌توانست دقیق‌تر باشد. ibna.ir/x6Fbq @ibna_official

🔰اولین‌های داستان‌نویسی/ ایلام؛ پدر ادبیات داستانی ایلام کیست؟/ ورود داستان‌نویسی ایلام به پنجمین دهه فعالیت 🔸ادبیات داستانی استان ایلام وارد پنجمین دهه‌ فعالیت خود شده که در مقایسه با سابقه‌ ادبیات داستانی استان‌های هم‌جوار، بسیار جوان و دارای ویژگی‌ها و معیارهای خاص خود است. اولین نوشته‌ها در این حوزه به دهه چهل باز می‌گردد بنابراین ادبیات داستانی در این استان قدمتی کمی بیشتر از نیم قرن دارد. 🔸برای تقویت ادبیات داستانی در استان ایلام، حرکت‌ها و تلاش‌های موجود کافی نیست. در میان نویسندگان جوان، پتانسیل‌های خوب و ارزنده‌ای وجود دارد که اگر با جدیت و نگاه حرفه‌ای به این مقوله در مسیر اصلی و اصولی قرار بگیرند، می‌توانند جایگاه ادبیات داستانی استان ایلام را ارتقا دهند و به بالندگی مناسب برسانند. ادبیات داستانی استان ایلام وارد پنجمین دهه فعالیت خود شده که در مقایسه با سابقه ادبیات داستانی استان‌های هم‌جوار، بسیار جوان و دارای ویژگی‌ها و معیارهای خاص خود است. 🔸داستان نویسی استان ایلام کمی بیشتر از نیم قرن قدمت دارد و در این مدت شاهد فراز و نشیب‌های محتوایی و ساختاری در این ادبیات بوده‌ایم و رشد و پیشرفت به جلو و تلاش‌های نویسندگان در این راستا قابل قبول است. در استان ایلام ظرفیت‌های ادبیات داستانی با توجه به زادبوم و جغرافیای استان تاریخ و فرهنگ و جریان جنگ تحمیلی امکان نگارش داستان کوتاه و بلند را برای نویسندگان مهیا کرده است. ibna.ir/x6CMB @ibna_official

🔰جواد مجابی در گفت‌وگو با ایبنا مطرح کرد: پایان نویسنده‌سالاری، آغاز ناشرسالاری 🔸جواد مجابی - نویسنده و شاعر معاصر - در گفت‌وگو با ایبنا از ناشرسالاری و آسیب‌های آن سخن گفته و از اینکه این پدیده چگونه باعث شده است شمارگان آثار تألیفی معاصر، روزبه‌روز کمتر شود و ادبیات زنده جای خود را در بازار نشر، به ادبیات قدیم و ادبیات ترجمه بدهد. 🔸وقتی با هفت‌هشت تا از ناشران بزرگ آمریکایی که برخی از آنها واقعاً کارتل بودند روبه‌رو شدیم، گفتند که خیالتان راحت؛ دوره نویسنده‌سالاری تمام شده. یک زمانی بود که ناشران به اعتبار نام نویسنده‌ها کار خود را پیش می‌بردند و اعتبار نویسندگان برایشان اهمیت داشت. یک وقتی ذوق عمومی خوانندگان از عوامل مؤثر نشر بود؛ الان اما ما با توجه به «مصالح عالی کشورِ خودمان»، آنچه می‌خواهیم به مردم می‌دهیم. بنابراین نویسنده‌ای را انتخاب می‌کنیم که با آن منافع و مصالح همسو باشد. 🔸من با خودم فکر کردم این بیماری وحشتناکی است که ناشر تصمیم بگیرد چه باید گفته شود، در حالی که نویسنده به هر حال کسی است که به تاریخ، مردم، کشور، خلاقیت و هستی فکر می‌کند. اینکه ناشر بیاید و بین این‌ها مرزی بکشد و آنچه را همسو با منافع خودش یا مصالح کشور می‌بیند انتخاب کند و بقیه را کنار بگذارد، واقعاً چیز وحشتناکی است. و این اتفاق افتاده. چرا؟ چون سرمایه‌داری جهانی چنین اقتضایی دارد. وقتی از نظر اقتصادی بر جهان مسلط می‌شوید، طبیعتاً باید از نظر سیاسی و فرهنگی هم مسلط باشید. آن بخش فرهنگی هم باید کنترل‌شده و دقیق پیش برود. ibna.ir/x6FbN @ibna_official

🔰جامعه‌شناسی ایرانی در گفت‌وگو با تقی آزاد ارمکی: جامعه‌شناس از مسائل سخت سخن می‌گوید 🔸جامعه بی‌ثبات، جامعه‌شناسی خنثی تولید نمی‌کند 🔸تقی آزاد ارمکی گفت: جامعه‌ای که دائم در وضعیت بی‌ثباتی، بحران و تعلیق زندگی می‌کند، جامعه‌شناسی خنثی تولید نمی‌کند. در چنین جامعه‌ای، جامعه‌شناسی ناچار است موضع بگیرد، داوری کند و درباره مسیر آینده هشدار بدهد، حتی اگر این موضع‌گیری به مذاق قدرت، افکار عمومی یا سیاست روز خوش نیاید. 🔸اعتقاد من این است که جامعه‌شناسان ایرانی در مجموع تمرکز خود را بر اتفاقات، حوادث، بحران‌ها و جریان‌های اجتماعی ایران گذاشته‌اند. این تمرکز به جامعه‌شناسی چند موقعیت متفاوت داده است. موقعیت نخست، جامعه‌شناسی‌ای است که خود را معرفی و تأسیس کرده است. موقعیت دوم، جامعه‌شناسی‌ای است که به موضوعات متفرق پرداخته است. مرحله سوم، که امروز در آن قرار داریم، جامعه‌شناسی‌ای است که به‌واسطه جامعه‌شناسان، درباره کلیت حیات اجتماعی داوری می‌کند؛ درباره ظهور و سقوط، عبور، تحول و آینده آن. 🔸مسئله اساسی جامعه‌شناسان ایرانی، همچون بسیاری از رشته‌های دیگر، استمرار هویت‌یابی و مسئله مشروعیت است. اساساً اگر به آموزش در علم اهمیت می‌دهیم، برای این است که علم بتواند از خود دفاع کند، مشروعیت پیدا کند، درونی شود و برای خود هویت بسازد ibna.ir/x6DWs @ibna_official

🔰بررسی پیوندهای محکم دو رشته هنری در روز جهانی سینما؛ چرا سینما هنوز به کتاب وفادار است؟ 🔸هنگامی که سینما خود را به‌عنوان رسانه‌ای برای روایتی سرگرم‌کننده پذیرفت، ادبیات را به مثابه منبعی غنی از داستان‌ها در آغوش گرفت. روندی که تا امروز ادامه یافته است. 🔸هنگامی که سینما خود را به‌عنوان رسانه‌ای برای روایتی سرگرم‌کننده پذیرفت، ادبیات را به مثابه منبعی غنی از داستان‌ها در آغوش گرفت. 🔸فیلمسازان دریافتند که ادبیات و سینما به سبب روایی بودن می‌توانند با هم پیوند برقرار کنند و رابطه دو سویه و تنگاتنگ این دو هنر خیلی زود شکل گرفت. 🔸سینما و ادبیات هر دو مشتاقان خود را در سراسر جهان دارند و هر چه می‌گذرد طرفداران هر دو حوزه، بیشتر به پیوند محکم آن پی می‌برند. به ویژه آنکه در سال‌های اخیر با گسترش پلتفرم‌های نمایش خانگی، اقتباس ادبی جان تازه‌ای گرفته است. 🔸ادبیات منبع اصلی فیلمنامه‌های سینمایی است. سینما در سراسر تاریخ خود، همواره به روایت نیاز داشته و ادبیات این روایت‌ها را به وفور در اختیارش قرار داده است. ibna.ir/x6Fcj @ibna_official