🔰نگاهی به کتاب «هند در دوره ایرانی‌مآبی»؛ ظهور هند به عنوان قدرت صنعتی جهان 🔸این کتاب تصویری از خوددگرگونی مکرر هند را در طول این هشت قرن ترسیم می‌کند. به هر حال بین قرن‌های یازدهم و هجدهم بود که هند شاهد ناپدیدشدن بودیسم، ظهور آیین سیک، رشد بزرگ‌ترین جامعه مسلمان جهان، تبدیل بخش‌های وسیعی از جنگل‌ها به مزارع غلات و ادغام طوایف قبیله‌ای به عنوان طبقه‌ای از اقشار جامعه در نظم اجتماعی هندو بوده است. در این دوره همچنین شاهد ظهور هند به ‌عنوان قدرت صنعتی جهان براساس صادرات منسوجات تولیدی هستیم. 🔸از باورهای متعارف و کلیشه‌ای دیگری که در این کتاب به آن پرداخته شده است، مفهوم هند به عنوان سرزمینی با ماهیت خودکفا و محدود به سرزمین‌های خود است که به طور تاریخی ارتباطی با خارج نداشته است. در صورتی که در این کتاب بر تماس‌های آسیای جنوبی با جوامع و فرهنگ‌های آسیای مرکزی، آفریقا، آسیای شرقی، آسیای جنوب ‌شرقی و به‌ویژه خاورمیانه تأکید شده است. درواقع بسیاری از تغییرات تاریخی را نمی‌توان بدون قرار دادن هند در چارچوب روابطش با کشورهای همسایه درک کرد. 🔸این کتاب از تاریخ‌نگاران دوره استعمار بریتانیا که به شکل وسواس گونه‌ای به داده‌های مکتوب متکی بودند و بیش از حد به تاریخ نامه‌های پارسی اعتماد داشتند، فاصله میگیرد. برای تاریخ‌نگاران بریتانیایی در دوره راج تاریخ نامه‌های پارسی پایه‌ای غیر قابل تزلزل برای بازسازی گذشته هند پس از قرن یازدهم محسوب می‌شد جای تعجب نیست که تاریخ‌های نوشته شده در آن دوره همان ذهنیت مؤمن در برابر کافر را که در متون پارسی منعکس شده بود باز تولید می‌کردند. 🔸مطالعه تاریخ از دیدگاه ادیان متقابلاً هزینه زیادی به همراه داشته است، و توضیح دادن یا حتی دیدن فرایندهای فرهنگی بزرگتر را دشوار کرده است. اولین نوع ادبیات هندی را در نظر بگیرید که به اصطلاح Premakhyan یا داستان‌های صوفیانه نامیده می‌شوند و مابین قرن‌های چهاردهم و شانزدهم در دشت گنگ شرقی پدید آمدند. این نوشته‌ها در اصل به خط پارسی توسط صوفیان نوشته شده است که تلاش باطنی جویندگانی را برای پیوند و نزدیکی به خدا را روایت می‌کردند اما این کار را با استفاده از شخصیت‌هایی انجام می‌دهد که ظاهراً از نظر نام و حالت فرهنگی – مذهبی به نظر هندو و در بستری اشباع شده از خدایان هندی اساطیر گیاهان و جانوران بوده است.. ibna.ir/x6Gmf @ibna_official

🔰نگاهی به مفاهیم همدلانه و وطن‌پرستانه فیلم «باشو، غریبه کوچک»؛ مادرانگی برای وطن 🔸«باشو، غریبه کوچک» در بسیاری از نظرسنجی‌های منتقدان ایرانی به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران شناخته شده است. در نظرسنجی‌های مختلف مجلات سینمایی و خانه سینما، این اثر بارها در میان ده فیلم برتر تاریخ سینمای ایران قرار گرفته است. 🔸وطن‌پرستی در آثار بیضایی هرگز شوونیستی و از جنس میهن‌پرستی‌های افراطی و بدون منطق نیست. در «باشو، غریبه کوچک»، این نوع نگاه در تقابل «شمال» آرام و سرسبز و «جنوب» جنگ‌زده به بهترین شکل خودش را نشان می‌دهد. 🔸بیضایی وطن را در دیگری نیز جستجو می‌کند. مادرخواندهٔ باشو، «نایری» (با بازی سوسن تسلیمی)، زنی گیلک است که زبان باشو را نمی‌فهمد، اما درد مادرانه را می‌فهمد. این دقیقاً همان وطن‌پرستی عمیق است، پذیرش تفاوت‌ها در چهارچوب یک سرزمین مشترک انسانی. 🔸کلیدی‌ترین ابزار بیضایی برای نشان دادن اتحاد، «مادر» است. مادر واقعی باشو در بمباران کشته می‌شود. نایری که مادر دو کودک است جایی را برای باشو خالی می‌کند. بیضایی با هوشمندی نشان می‌دهد که مادرانگی هیچ قومیتی نمی‌شناسد. صحنه شستن موهای باشو توسط نایری یا خواباندن او در کنار خود، عمیق‌ترین تصاویر از ایران همچون خانه‌ای مشترک هستند. ibna.ir/x6Gnz @ibna_official

🔰روایت یک سال کتاب در کردستان؛ کتابخوانی در کردستان متوقف نشد/ جریان فرهنگی از «قلم هه‌ژار» تا پویش‌های مردمی 🔸مرور رویدادهای حوزه کتاب در استان کردستان طی یک‌سال گذشته نشان می‌دهد که با وجود چالش‌ها و محدودیت‌ها، جریان فرهنگی کتاب در این استان متوقف نشده و در قالب برگزاری جشنواره‌ها، پویش‌های مردمی و توسعه زیرساخت‌های کتابخانه‌ای، مسیر پویای خود را ادامه داده است. 🔸حوزه نشر در کردستان، اگرچه با چالش‌هایی همچون محدودیت‌های اقتصادی، هزینه‌های چاپ و توزیع و کاهش نسبی قدرت خرید مخاطبان مواجه است، اما همچنان به مسیر خود ادامه می‌دهد و نویسندگان و ناشران تلاش می‌کنند با تولید آثار متنوع، پاسخگوی نیازهای فرهنگی جامعه باشند. در این میان، انتشار آثار به زبان کردی نیز سهم قابل توجهی در تقویت ادبیات بومی و انتقال میراث فرهنگی به نسل‌های بعدی دارد. 🔸استمرار برگزاری رویدادهای کتاب‌محور و توسعه فضاهای کتابخانه‌ای، می‌تواند به تقویت چرخه تولید تا مصرف کتاب کمک کند؛ چرخه‌ای که از نویسنده و ناشر آغاز شده و با مخاطب و کتاب‌خوان تکمیل می‌شود. هرچه این زنجیره منسجم‌تر و فعال‌تر باشد، می‌توان انتظار داشت که سرانه مطالعه و نقش کتاب در زندگی روزمره مردم نیز بیش از پیش تقویت شود. ibna.ir/x6Gmx @ibna_official

🔰یادداشت اختصاصی رضا داوری اردکانی به مناسبت روزهای جنگ؛ ایران بیش از یک کشور است 🔸با امید به لطف الهی و با شجاعت فرزندان دلاورش از بلای کنونی نیز پیروز و سرفراز بیرون خواهدآمد رضا داوری اردکانی نوشت: 🔸ایران در جغرافیا و سیاست کشوری در عداد کشورهای دیگر است اما عظمتی دارد که نظیرش را کمتر می‌توان یافت. ایران چیزی بیش از یک کشور است. ایران تاریخی بزرگ است و او جوهری در درون دارد که آن را از بلاهای هولناک و فتنه‌های روزگار حفظ می‌کند. چنانکه در طی تاریخ چند هزارساله‌اش مصیبت و بلا و شکست و حتی دورانهای ابتلا به بی‌خردی کم نداشته اما هر بار از آتش فتنه سرفراز بیرون آمده است. خدا کند که این بار هم چنین باشد. 🔸بزرگ دانستن ایران یک دعوی احساساتی نیست، گواهی تاریخ است. مغولها به قصد کشورگشایی و تصرف سرزمین به ایران هجوم نیاوردند بلکه آمدند بکشند و ویران و نابود کنند، اما چندان دیر نپایید که گویی از مغول‌بودن منصرف شدند و دیگر مغول نبودند. ایران عنصر مغولی در وجودشان را نابود کرد و آنها را در خدمت خود گرفت. 🔸کشور ما موقع و مقام ژئوپلیتیک حساس و مهمی دارد. این وضع و موقع می‌تواند برای ما سودمند باشد یا موجب شود که قدرتهای جهانی از پیشرفت ایران جلوگیری کنند که مبادا با اعمال قدرت منافع آنها را به خطر اندازد. از حیث تاریخی هم سابقه خرد عملی چند هزارساله و خرد نظری ریشه‌دار دارد اما ایران مبتلی و دردمند است و طبیبانی که دردش را بشناسند کم و اندکند . معهذا با امید به لطف الهی و با شجاعت فرزندان دلاورش از بلای کنونی نیز پیروز و سرفراز بیرون خواهدآمد. ibna.ir/x6GjL @ibna_official

🔰یادداشت؛ تاریخ‌های زنده در دل خشت و معماری ایرانی که این روزها مورد تجاوز فرار گرفتند 🔹من حتی می‌توانم توی خیالم وسط چین‌هایی که روی کاغذ و دورِ شهرِ اصفهان کشیده‌ام ستون‌های چهل‌ستون و شکوه نقش جهان و عالی‌قاپو و هویت ایرانی را ببینم و غصه بخورم برای این تاریخ‌های زنده در دل خشت و معماری ایرانی که این روزها مورد تجاوز قرار گرفته‌اند. ندا رسولی، نویسنده: 🔸و من هیچ وقت فکرش را هم نمی‌کردم که روزی در چنین موقعیتی قرار بگیرم. تا پیش از این همیشه دوست داشتم که تاریخ بخوانم. بخوانم که رئیسعلی دلواری در جنوب همان نقشه‌ای که حفظش کرده بودم چه کرده... بخوانم که روزگار ستارخان و باقرخان و تبریز چگونه گذشته... که متفقین که بودند و این بیگانه‌ها روزگاری در شمال و جنوب سرزمینم چه می‌کردند... اما حالا درست ایستاده‌ام وسط جنگ، وسط تاریخ، وسط چند عبارتی که امروز در خبری خوانده‌ام و دارد دور سرم می‌چرخد. خبری که زورش به همه‌ بهت و غم و ترس این روزهایم چربیده و قلمم را به دستم داده؛ اینکه: «دشمنان ایران در حال تدارک عملیات اشغال یکی از جزایر ایرانی هستند.» 🔸من فکر می‌کنم همه‌ بچه‌هایی که در آن سال و سالهای قبل و بعدش ایران را حفظ شدند؛ هنوز هم حفظش هستند، و حتی می‌توانند مکان دقیق تنگه هرمز و جزیزه‌ی خارک و ابوموسی و هنگام و تنب بزرگ و تنب کوچکش را نشان دختران یا پسران یا شاگردانشان بدهند و بگویند: «این نقشه‌ ایران ماست، با همین مرزها و پهناوری سال‌هاست که شکلش این‌طوری است و باید این‌طوری باقی بماند.» حتی اگر جنگ بشود و دشمنانش خیال‌هایی در سرشان بپرورانند. چرا که تاریخ کهن این سرزمین نشان داده است که نسبت انسان ایرانی با مفهوم وطن متفاوت است؛ با وجود تفاوت‌های محلی و قومی و زبانی و حتی سیاسی... که با وجود این تفاوت‌ها در خاموشیِ جنگ هم، همواره انسانِ ایرانی، شمعی به دست داشته برای وطنش و همین است که ایران را از سالیان دور ایران نگه داشته، و مردمش را کنار هم. ibna.ir/x6Gny @ibna_official

🔰خاطرات هاشمی رفسنجانی در «اوج دفاع»؛ دکترها اجازه نمی‌دهند امام در انظار ظاهر شوند 🔸سرهنگ [مصطفی] ترابی آمد و راجع به ارتش و جنگ و سپاه حرف داشت آقای [حسین] مهدیان آمد و راجع به مسائل خیریه [مرحوم ابولفضل] تولیت و مشکلات دفتر نشر [فرهنگ اسلامی] مذاکره شد. 🔸امروز صبح با آیت‌الله خامنه‌ای به زیارت امام رفتیم. حالشان بهتر بود، ولی هنوز باید مدتی در بیمارستان بمانند. لازم است به نحوی در چند روز آینده در انظار ظاهر شوند، مخصوصا در یکی از اعیاد آینده. دکترها اجازه نمی‌دهند. 🔸با هم به منزل ما آمدیم. درباره مسائل جنگ و مشکلات نیروی زمینی و سپاه را به طور موقت در کنترل عملیاتی او قرار بدهیم. ibna.ir/x6Gnw @ibna_official

🔰یادداشت؛ حسی شبیه این روزهای مردم ایران را تجربه نکرده‌ام 🔸حسی از آن دست را که مردم ایران در این روزها تجربه می‌کنند و در رفتار و گفتارشان نشان می‌دهند و با اشک و خشم آن را بروز می‌دهند، هرگز تجربه نکرده‌ام. با خود می‌اندیشم که چرا اینان این‌سان شدند و ما نشدیم؟ ✍ سید ابوطالب مظفری شاعر، نویسنده و پژوهشگر افغانستانی: 🔸یک ماه است که مردم ایران در شب‌های برفی و بارانی، زیر سایه بمباران به خیابان‌ها می‌آیند و تا پاسی از شب، به عشق وطن پرچم برمی‌افرازند، شعار می‌دهند و از سیاست‌مداران خود مطالبه مقاومت دارند اما در افغانستان وضع این‌چنین نیست. 🔸این تفاوت از آنجاست که ملت ایران با تکیه بر پیوستگی تاریخ کهن، فرهنگ مشترک و اعتقادات دینی، به احساس و تجربه‌ای مشترک از «وطن» رسیده‌اند اما ما هنوز، به دلایل مختلف، «ملت» نشده‌ایم. هر کدام در جزیره‌ای به نام «قومیت» زندگی می‌کنیم؛ اقوامی که هر کدام سودا و درکی متفاوت از پیشینه و فرهنگ و آینده‌ خود دارند. نه بر سر نام این کشور توافق داریم و نه در چشم‌انداز آینده به همسویی رسیده‌ایم. 🔸موفقیت در جنگ‌ها بیش از نیاز به قدرت تسلیحاتی، به عزم و اراده‌ مردمی نیازمند است و اراده‌ ملی نیز به سادگی به دست نمی‌آید. ibna.ir/x6GkR @ibna_official

🔰یادداشت نعمت‌الله فاضلی در محکومیت تجاوز به خاک ایران؛ دانشگاهیان به پاخیزید 🔸نعمت‌الله فاضلی نوشت: دانشگاهیان بیدار و هشیار باشید و برای دفاع از انسان‌ها، تاریخ و فرهنگ و میهن‌مان و برای بقا خودمان پا به میدان بگذارید و با هر ابزار و به هر شکلی که در توش و توان‌تان هست و به شیوه‌ای اثرگذار با مردم گفت‌وگو کنید. 🔸هنوز این همه ویرانگری و توحش و غزه سازی ایران نتوانسته بسیاری از مردم از نیات پلید و ماهیت انسان ستیز این متجاوزان وحشی آگاه کند. متجاوزان همان طور که وحشیانه و بی‌رحمانه انستیتوها و پل‌ها و کارخانه‌ها و بناهای تاریخی را مغول وار ویران می کنند از طریق رسانه‌های شان ذهن و ضمیر پاک مردم را تخریب کرده و می‌کنند.‌ 🔸تا دیر نشده و هنوز ایران را متجاوزان عصر حجری ویران و ویرانه نکرده‌اند با مردم‌تان سخن بگویید. فردا که متجاوزان آدمخوار عصر حجری خانه‌ها و خانواده‌های‌تان را نابود کردند دیگر مجال دفاع از میهن و مردم تان را نخواهید داشت. برای مردم از ماهیت پلید این متجاوزان و تجاوزشان بگویید و بنویسید. داستان این تجاوز بسیار فراتر از دروغ بزرگ آنها برای کمک به مردم ایران است. این متجاوزان عصر حجری آدم خواران قرن بیست و یکمی‌اند که از نابودی انسان و انسانیت و فرهنگ لذت می‌برند. تاریخ کوتاه زندگی تباه این آدمخوران گواه آشکاری از عصرحجری بودن آنهاست. ibna.ir/x6GnD @ibna_official

🔰یادداشت؛ کتابخانه‌ها در بحران جنگ: مراکز امنیت، اطلاعات و امید 🔸امیررضا اصنافی دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی، نوشت: کتابخانه‌ها در زمان بحران جنگ نه‌تنها به عنوان مراکز اطلاعاتی و فرهنگی، بلکه به عنوان نهادهای اجتماعی و حمایتی عمل می‌کنند. 🔸نقش کتابخانه های عمومی در هنگام جنگ بسیار شاخص خواهد بود. کتابخانه‌درمانی و کتاب‌درمانی ازجمله فعالیت‌های ارزنده کتابخانه‌های عمومی در این برهه خطیر و حساس می‌تواند باشد. بنابراین کتابخانه‌ها در زمان بحران جنگ نه‌تنها به عنوان مراکز اطلاعاتی و فرهنگی، بلکه به عنوان نهادهای اجتماعی و حمایتی عمل می‌کنند. این نهادها با ارائه فضاهای امن، منابع اطلاعاتی، و فعالیت‌های فرهنگی، به حفظ آرامش و حمایت از جامعه کمک می‌کنند. در نتیجه، توجه به نقش کتابخانه‌ها در زمان بحران می‌تواند به تقویت روحیه و همبستگی اجتماعی کمک کند و به افراد در مواجهه با چالش‌های جنگ یاری رساند. ibna.ir/x6Gnx @ibna_official

🔰بازخوانی «اگر نیچه بود چه می‌کرد؟»؛ فلسفه برای مسائل روزمره 🔸کتاب بیش از آنکه مطالعه‌ای آکادمیک و پژوهشی درباره‌ فلسفه باشد، مجموعه‌ای از اندیشه‌های فلسفی است که برای کاربرد در مسائل روزمره گردآوری و طراحی شده است. 🔸 هر بخش یک مشکل یا موقعیت روزمره را معرفی می‌کند، سپس دیدگاه یک یا چند فیلسوف به‌صورت خلاصه ارائه می‌شود و در نهایت ویکس فهم خود و پیشنهادات اجرایی‌اش را اضافه می‌کند. در نتیجه قالب هر بخش؛ پرسش (مشکل پیش‌آمده)، پاسخ (پاسخ فیلسوف به مشکل) و پیشنهادات اجرایی (افزوده‌ نویسنده به آن بخش برای عملی‌تر شدن پاسخ) است. محتوای مربوط به نیچه در کتاب، بیش از ارائه‌ تفسیرهای مفصل، بر چند ایده‌ کلیدی او متمرکز است: اراده‌ قدرت به‌عنوان نیروی انگیزشی برای بهتر کردن خود، عشق به سرنوشت و پذیرش تمام جوانب زندگی، مفهوم ابر-انسان به ‌مثابه‌ دعوتی برای خودسازی و بازگشت ابدی به‌عنوان معیاری برای سنجش زندگی. 🔸در این کتاب که مولف آن را «میزگرد کارشناسان» می‌خواند، می‌توانیم از گستره پهناوری از نظرها بهره‌مند شویم. چندین تن از حکیمان این کتاب، خود را چونان بازیگران اصلی بحث‌ها نمودار می‌سازند و برخی از نحله‌های مهم تفکر فلسفی را نمایندگی می‌کنند. ibna.ir/x6Gnv @ibna_official

🔰ایبنا گزارش می‌دهد؛ ناشران در مسیر احتیاط؛ تغییر بازی در صنعت نشر 🔸نشر در تلاقی بحران و بازار، ناچار به انتخاب است؛ بقا با کتاب‌های پرفروش یا ریسک برای حفظ تنوع فرهنگی، انتخابی که آینده صنعت کتاب را شکل می‌دهد. 🔸در وضعیت جنگی، نبود اطمینان، به متغیر اصلی اقتصاد تبدیل می‌شود و هزینه‌های تولید به‌ویژه کاغذ، چاپ و توزیع افزایش می‌یابد، زنجیره تأمین دچار اختلال می‌شود و قدرت خرید مخاطبان کاهش پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، تصمیم‌گیری برای انتشار یک کتاب، بیش از هر زمان دیگری به یک «ریسک اقتصادی» بدل می‌شود؛ بنابراین ناشر، دیگر فقط با این پرسش مواجه نیست که «چه کتابی ارزش انتشار دارد»، بلکه باید به این پرسش پاسخ دهد که «کدام کتاب احتمال بقا در بازار را دارد.» 🔸تغییر الگوی سرمایه‌گذاری، رابطه میان ناشر و نویسنده را نیز دستخوش تحول می‌کند. در فضای پرریسک، ناشران تمایل بیشتری به همکاری با نویسندگان شناخته‌شده یا چهره‌هایی دارند که پیش‌تر مخاطب خود را پیدا کرده‌اند. در مقابل، نویسندگان جوان یا کسانی که در حوزه‌های کمتر شناخته‌شده فعالیت می‌کنند، با موانع بیشتری برای ورود به بازار مواجه می‌شوند. این وضعیت، در بلندمدت، می‌تواند به کاهش جریان‌های تازه در تولید محتوا، منجر شود. 🔸تغییر الگوی سرمایه‌گذاری ناشران در شرایط جنگی را باید به‌عنوان یک «واکنش عقلانی» به وضعیت بی‌ثبات در نظر گرفت؛ واکنشی که هدف اصلی آن، حفظ بقا در کوتاه‌مدت است. اما چالش اصلی، عبور از این مرحله و بازگشت به تعادلی است که در آن، هم اقتصاد نشر قابل دوام باشد و هم کارکرد فرهنگی آن حفظ شود. ibna.ir/x6GnL @ibna_official

🔰نگاهی به کتاب «به سوی ایستگاه فنلاند» نوشته ادموند ویلسون؛ روایتی چند بعدی از تاریخ سوسیالیسم 🔸«به سوی ایستگاه فنلاند» نکات آموختنی زیادی دارد و حکایات جذابش پرشمارند. ویلسون در این کتاب در قامت یک مورخ، منتقد ادبی، زندگی‌نامه‌نویس و روانشناس ظاهر شده است و روایتی چندبعدی از تاریخ سوسیالیسم و انقلاب عرضه می‌کند. 🔸بخش مربوط به مارکس و انگلس وسیع‌ترین بخش کتاب را تشکیل می‌دهد؛ در این بخش ویلسون فرضیه‌هایی درخشان درباره شخصیت و آثار مارکس مطرح کرده است. او معتقد است مارکس شخصیتی منزوی و مردم‌گریز داشت و اندیشه‌هایی انتزاعی و پیچیده را می‌پروراند اما انگلس نثری روان و شفاف و دقیق داشت که به واقعیت بیش از انتزاعیات می‌پرداخت. انگلس همچنین با مردم مختلفی نشست و برخاست می‌کرد و طبعی رها و شادتر داشت. در تمام سال‌های دوستی این دو، مارکس روی کمک مالی انگلس حساب می‌کرد و انگلس ناچار بود بخشی از هزینه‌های زندگی مارکس را بر دوش بکشد. انگلس نه‌تنها هزینه‌های مارکس را پوشش می‌داد بلکه مقاله‌هایی را می‌نوشت که به نام مارکس در یک نشریه آمریکایی چاپ می‌شد. 🔸نکته جالب‌توجه در زندگی رهبران سوسیالیست این است که تقریبا تمامی آنها ریشه‌ها و سوداهای مذهبی دارند. کارل مارکس در خانواده‌ای بزرگ شده که اجدادش نسل اندر نسل خاخام بوده‌اند. فریدریش انگلس، فرزند کاسپار انگلس است که کالونیستی سرسخت بوده. لنین فرزند یک مدیر مدرسه است که ناچارا از روحیه‌ای اخلاقی، منضبط و موعظه‌پیشه برخوردار است. و در نهایت تروتسکی فرزند یک دهقان ثروتمند یهودی است. ibna.ir/x6GnB @ibna_official