🔰علی میرانصاری در چهلمین روز درگذشت «اصغر دادبه»؛
همۀ عمر، ایران و انسان را فریاد زد
🔸بهگفته سیدعباس صالحی: «دکتر دادبه از جمله اندیشمندانی بود که گرچه آموزش دانشگاهی خود را در حوزۀ فلسفه پی گرفت، اما دلبستگی عمیق و صمیمانهای به ادبیات فارسی داشت. این تعلق خاطر صرفاً یک علاقۀ شخصی نبود، بلکه از درکی عمیق نسبت به جایگاه ادبیات در فرهنگ و هویت ایرانی سرچشمه میگرفت.»
🔸استاد دادبه همواره بر این نکته تأکید میکرد که ادبیات، زبان حکمت ایرانی است. حکمت ایرانی در طول قرنها و هزارهها، بیش از هر قالب دیگری در زبان شعر و ادب جلوه یافته است. از دوران پیش از اسلام تا پس از آن، شعر و ادبیات مجرای اصلی بیان اندیشه، اخلاق و حکمت در این سرزمین بوده است و این استمرار، از ویژگیهای ممتاز تمدن ایرانی به شمار میآید.
🔸«کاظم موسوی بجنوردی»، رئیس مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی:دکتر دادبه شیفتۀ ادب فارسی بود و به شخصیتهای ممتاز عرصۀ اندیشه و ادب ایران بهویژه حافظ و سعدی دلبستگی تمام داشت و طی مدتی، بیش از نیمقرن کوشیده بود صلاحیتها و شایستگیهای لازم را برای شناخت هرچه بیشتر و عمیقتر زوایای نهانماندۀ ادب فارسی در خود گرد آورد و احتمالاً از همین رهگذر به علوم حکمی و فلسفی و اندیشههای کلامی هم علاقهمند شده بود. نیک میدانست که شناخت فرهنگ ایران به جامعیتی هرچه گستردهتر نیاز دارد. او بسیار میخواند و جز به ضرورت نمینوشت. گذشته از جنبههای علمی، در وجود او حقیقتی دیده میشد که بر جذابیت شخصیت وی میافزود.
🔸«پریسا سنجابی»، دستیار بخش ادبیات مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی:نامِ او اکنون نهتنها در کتابها، که در ذهنها، در روشها و در سیره شاگردانی زنده است که راهِ او را با همان جدیت و همان عشق ادامه میدهند. باشد که این سطور، نه پایانِ ستایش، که آغازِ یادآوریِ رسالتی باشد که بر دوشِ هر پژوهشگری نهاده شده است و در آخر پاسداشتِ میراثِ استادان، نه با اندوه و سوگ محض، که با استمرارِ راهِ آنان، با صیانتِ از روشِ پژوهشیِ اصیل، و با تربیتِ نسلهایی که ادب را نه میراثیِ خاکخورده، که آینهای برایِ اندیشیدن به فردا بدانند.
ibna.ir/x6GQ9
@ibna_official
🔰گزارش تصویری
شیدای میهن
📸عکاس:احسان مینائیان
🔸شیدای میهن؛ آیین یادبود زندهیاد اصغر دادبه استاد فلسفه اسلامی و ادبیات عرفانی سهشنبه (۱۵اردیبهشت۱۴۰۵) در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی برگزار شد.
ibna.ir/x6GPT
@ibna_official
🔰به مناسبت ۱۶ اردیبهشت آغاز نخستوزیری علی امینی؛
رویای نخستوزیری اشرافزاده متجدد قاجار
🔸با نگاهی به کتاب «بر بال بحران» نوشته ایرج امینی
🔸علی امینی، اشرافزاده متجدد قاجار، از سنین جوانی رویای نخست وزیری را در سر میپروراند. او کار سیاسی را با معاونت قوامالسلطنه آغاز کرد و پس از عضویت در کابینه اول دکتر مصدق، و کابینههای سپهبد زاهدی و حسین علاء، در سالهای بحرانی ۴۱-۱۳۴۰ به نخست وزیری رسید. امینی بیشک از مهم ترین و تأثیرگذارترین رجال سیاسی ایران در عصر پهلوی است.
🔸نویسنده به مدد اسناد و مدارک که در آرشیوهای معتبر ایران، انگلستان، فرانسه، آلمان و ایالاتمتحده به دست آورده و با استناد به دستنوشتهها و یادداشتهای پراکنده و معدود پدرش و همچنین به کمک مصاحبهها و گفتوگوهایی که با موافقان و مخالفان سیاسی دکتر امینی انجام داده، شرحی گویا از زندگی سیاسی یکی از نخستوزیران رژیم پیشین ارائه داده است که در میان کتابهایی از این دست، «بر بال بحران» را از امتیازی ویژه برخوردار میسازد.
روزنامه جهان که از طرفداری جدی حکومت مهندس شریفامامی بود، در سرمقالهای تحت عنوان «برای جلوگیری از انقراض» چنین نوشت: نخست وزیری در کشوری مثل ایران آن قدرها اهمیت ندارد که بتواند مورد بحث قرار گیرد، چون نخستوزیر آنچنان آدمی است که مسئول هست ولی مختار نیست... اما نخستوزیری بگشاید و آن اینکه راستی نخستزیر باشد. دکتر امینی از همین طبقه حاکمه است. کسی هم نمیگوید که او کارگز و زحمتکش است. بله دکتر امینی نوه مظفرالدینشاه، پس خانم فخرالدوله توانگر ممتاز قرن ما و نوه امینالدوله صدراعظم است. مدتها وکیل، وزیر و سفیرکبیر هم بود، ولی فرقش با دیگران این است که متوجه شده مه دارد کشتی غرق میشود...
امینی آمده آخرین تلاش را برای جلوگیری از انقراض و سقوط بکند، که نه تنها خودش بلکه همه آنهایی را که غرق میشوند نجات بدهد... اما اگر دکتر امینی بخواهد ضعف نشان بدهد، معلوم میشود که بازوان او نیز توانایی ندارد از غرق کشتی جلوگیری کند و آخرین شانس این نسل هم از دست خواهد رفت.
🔸روزنامه صبح امروز، تنها ارگان باقیمانده حزب ملیون و دکتر اقبال، نیز سرمقالهای به مناسبت روی کار آمدن دکتر امینی منتشر کرد و طی آن چنین نوشت: دکتر امینی از دولتهای گذشته خیلی انتقاد کرده است. بنابراین توقعات و انتظارات مردم از این دولت خیلی زیادتر است و همه انتظار دارند در مدت کوتاهی توفیق یابد که مشکلات موجود را حل کند... دکتر امینی در شرایط بسیار حساسی زمام امور کشور را در دست گرفته و بدن شک احتیاج به همکاری و همفکری همه طبقات مردم دارد و ما صمیمانه امیدوار هستیم که نخستوزیر جدید بتواند در راه انجام خدمت به شاهنشاه و مردم ایران موفق شود...
ibna.ir/x6GP5
@ibna_official
🔰نگاهی به اثر «روی لیختناشتاین» در موزه هنرهای معاصر تهران؛
خلبانی که از کتاب کمیک به دیوار موزه رسید
🔸فواد نجمالدین گفت: نام اثری که در موزه هنرهای معاصر به نمایش درآمده «براتاتا» است و در واقع چیزی شبیه به «تَتَرق» است که در کمیکها وجود دارد. تصویر یک خلبان است با دو جمله و جمله اول میگوید: «خیلی متاسفم، اهدافی که جلویمان برای زدن بود از گلولههایم بیشتر بود.
🔸«روی لیختناشتاین یکی از هنرمندان جریان پاپ آمریکایی است. همه این هنرمندان، مشهور به استفاده از تصاویر موجود در زندگی روزمره هستند. در واقع آن اشیا را بهنحوی از زندگی روزمره میگیرند و یا آنها را به طور مستقیم استفاده میکنند، بازسازی و در ابعاد بزرگتر نمایش میدهند یا اشارات و ارجاعاتی به آنها انجام میدهند.»
🔸لیختناشتاین علاوهبر تصاویر کتابهای کمیک عاشقانه و جنگی، سراغ منابع پیشپاافتادهتر و ناشناستری مثل آگهیهای کوچک روزنامهها و تصاویر کاتالوگهای سفارش پستی رفت و آنها را به ابعاد بزرگ و به صورت نقاشی رنگروغن درآورد. در واقع به نوعی او توجه را به این نکته جلب میکرد که این تصاویر چگونه هویت فرهنگی مدرن آمریکا را بازتاب میدهند.
🔸آثار او شبیه پرینت هستند، اما در واقع نقاشی شدهاند و یک صحنه یا موقعیت از یک کتاب مصور را برجسته میکند و آن را میکشد. نام اثری رنگ روغنی که در موزه هنرهای معاصر تهران به نمایش درآمده «براتاتا» و در واقع برگرفته از صدای مسلسل خلبان است.
ibna.ir/x6GQd
@ibna_official
🔰تجربه شنیدن «تاریخ مسعودی» شاهکار ابوالفضل بیهقی؛
بیهقی به مثابه رئالیستِ نظامگرا
🔸سیدمرتضی حسینیکمالآبادی نوشت: بیهقی نه محبِ پرشورِ شیعه است و نه دشمنِ کینهتوزِ آن. او «رئالیستِ نظامگرا» است. دلبستگی او به عباسیان و غزنویان باعث میشود که تاریخ را از دریچهی «حفظِ نظمِ موجود» ببیند. اگر جایی به نیکی از امامان یاد میکند، از بابِ «تقدسِ خاندانی» آنهاست، نه پذیرشِ برتریِ سیاسیِ آنان.
🔸تاریخ بیهقی، دانشنامهی فرهنگِ عمومی و اشرافیِ آن روزگار است. با تامل در این متن، میتوان دریافت که چگونه نظامهای قدرت، متأثر از خلقیاتِ جمعی و سنتهای درباری، شکل میگرفتند و آدابِ معاشرت، تشریفات و دیپلماسی در آن عصر بر چه پایههایی استوار بوده است.
🔸روایتهای بیهقی، حکایتِ «احوالِ نوعی» انسان است، نه صرفاً «اشخاصِ تاریخی». او به ما میآموزد که کشمکش میان فضائل و رذائل، و آنچه بر روابط انسانی حاکم است، در طول اعصار تکرار میشود. تجربههای تلخ و شیرینِ گذشتگان، نقشهی راهی است برای انسانِ امروز تا در کورهراههای زندگی، از افتادن در دامِ خطاهای مکرر مصون بماند.
🔸 بیهقی نه محبِ پرشورِ شیعه است و نه دشمنِ کینهتوزِ آن. او «رئالیستِ نظامگرا» است. دلبستگی او به عباسیان و غزنویان باعث میشود که تاریخ را از دریچهی «حفظِ نظمِ موجود» ببیند. اگر جایی به نیکی از امامان یاد میکند، از بابِ «تقدسِ خاندانی» آنهاست، نه پذیرشِ برتریِ سیاسیِ آنان.
ibna.ir/x6GPw
@ibna_official