🔰خوانش تحلیلی «تقویم بی‌هدفی» تام لاتس؛ اندیشیدن به بی‌هدفی 🔸«تقویم بی‌هدفی» تام لاتس، با ترجمه‌ حمیدرضا کیانی، تلاشی است برای جدی‌گرفتن لحظه‌هایی که ظاهراً «وقت تلف کردن» نام می‌گیرند. نویسنده با تکیه بر سنت‌های فلسفی، ادبی و هنری، نشان می‌دهد که تعلیق موقت منطق بهره‌وری و هدف‌گذاری، نه نشانه‌ی تنبلی، بلکه شرط امکان نوعی تجربه‌ی عمیق‌تر از جهان و خود ماست. این کتاب در قالب مجموعه‌ای از قطعات و جستارهای کوتاه، خواننده را به بازاندیشی در نسبت میان کار، فراغت و بی‌هدفی فرامی‌خواند. 🔸یکی از ویژگی‌های کتاب این است که بی‌هدفی را در مجاورت مفاهیم متعددی قرار می‌دهد و از طریق این هم‌نشینی‌ها، ابعاد مختلف آن را آشکار می‌کند. در بررسی بطالت، نویسنده با رجوع به سنت فلسفی، از جمله خوانش‌هایی از ابنسینا، میان عمل ابزاری و عملی که غایتش در خودِ عمل است تمایز می‌گذارد. تلاش بی‌مزد و بی‌پاداش بیرونی، مانند دویدن بی‌هدف یک کودک، نه به معنای بی‌معنایی بلکه به معنای نوعی خودبسندگی است؛ فعلی که ارزشش به نتیجه‌ای بیرون از خود حواله نمی‌شود. 🔸 بی‌هدفی در کتاب نه به معنای تنبلی و تعلل، بلکه به معنای تعلیق موقت منطق هدف‌گذاری فهمیده می‌شود. بی‌هدفی نوعی وضعیت ذهنی است که در آن، عمل برای لحظاتی از زیر سایه‌ی پرسش «به چه درد می‌خورد؟» خارج می‌شود و امکان مواجهه‌ی مستقیم‌تر با خود تجربه فراهم می‌گردد. ibna.ir/x6GMs @ibna_official

🔰از مجموعه مشاهیر کتابشناسی معاصر ایران بازخوانی شد؛ زندگی و زمانه محمد رمضانی؛ از «اتفاق» تا «خاور» 🔸محمد رمضانی از دل قرائت‌خانه «اتفاق» برخاست و با ساختن کتابخانه شرق و مؤسسه «خاور»، به یکی از مهم‌ترین چهره‌های نشر ایران بدل شد؛ مردی که عمرش را وقف کتاب و فرهنگ کرد. 🔸گفتۀ خود اوست که «کتاب در میان خانواده ما نقش اساسی داشت. من از بچگی با کتاب آشنا شدم، برای اینکه پدرم را همه کتابفروش صدا می‌ زدند و عنوان تلگرافی‌ اش هم کتاب‌فروش بود. خودم هم یادم می‌ آید که از بچگی عشق و علاقۀ غریبی به کتاب داشتم. دایم با آن ور می‌ رفتم و همۀ عشقم را کتاب به خودش اختصاص داده بود. 🔸زندگی محمّد رمضانی بی‌ کتاب معنا نداشت. حیات پس از کتاب‌ شناسـی او نیز با کتاب‌ فروشی، مجموعه‌ آفرینی و کتاب‌ورزانه گذشت. رمضانی در «طول فعالیت پنجاه ساله خود براساس تلاش‌ های خستگی‌ ناپذیر همۀ سرمایه خود را در راه کتاب صرف کرد و جهت تشویق و ایجاد رغبت کتابخوانی در جامعه هر از چندگاهی با راه‌ اندازی حراج کتاب و معاملۀ یک جا و دادن تخفیف‌ های ویژه راه را برای ورود کتاب به خانه‌ های عموم مردم و رفع نیاز علاقه‌ مندان به کتاب هموار می‌ کرد و در راه این کار متحمل زحمات، خسارات و ضرر و زیان فراوانی گردید. ibna.ir/x6GQN @ibna_official

🔰محمدکاظم سجادپور، استاد دانشکده روابط بین‌الملل: اندیشکده یا دُکّان؟ 🔸ما در شناسایی اندیشکده‌ها و نسبت‌شان با قدرت در کنار مسائل جهانی و همه‌گیر، باید این مسائل را در نظر بگیریم: نکته اول اینکه اندیشکده‌ها مکان‌مند هستند، یعنی بستگی دارد که در کجا کار می‌کنند. 🔸در اهمیت چرایی مطالعه اندیشکده‌ها، اغراق‌هایی است که در مورد نقش این مؤسسات می‌شود و گاهی این‌طور برداشت می‌شود که اندیشکده‌ها هستند که همه‌چیز را تعیین می‌کنند؛ البته برخی از این اغراق‌ها خودساخته است و مؤسسات طوری گزارش می‌دهند که انگار در حال اثرگذاری هستند. مخصوصاً زمانی که ما صرفاً ترجمه می‌کنیم و به واسطه ترجمه به این‌ها نگاه می‌کنیم، احساس می‌کنیم خیلی مهم هستند. 🔸 اندیشکده از دانشوری استفاده می‌کند، به طور مثال اگر شما بخواهید ایران امروز را بفهمید، نمی‌توانید صفویه را در نظر نگیرید و نمی‌توانید فقط در دوران صفویه بمانید و همچنین نمی‌شود صرفاً به خبرها اتکا کرد و بر اساس خبرهای روز اتخاذ سیاست کرد. اندیشکده همواره با سؤالاتی مثل «با منطقه چه‌کار کنیم؟» یا «با قدرت‌های بزرگ چه‌کار کنیم؟» سروکار دارد و برای پاسخ به این سؤالات باید هم گریزی به گذشته بزند و همچنین اخبار را به‌روز دنبال کند. 🔸اندیشکده‌ها نماد قدرت هستند و به عبارتی اگر نهادی پول و قدرت دارد ولی اندیشکده ندارد، یک چیزی کم دارد. به طور مثال شاهد هستیم امارات که تازه روند رشد آن شروع شده است، تعدادی از اندیشکده‌های مهم منطقه را در خود جای داده است. ibna.ir/x6GBB @ibna_official

🔰گزارش تصویری شب شاهنامه و ایران 📸عکاس:شیوا زابلی‌پور 🔸نهصدوچهل وسومین شب بخارا با عنوان «شاهنامه و ایران»‌ پنجشنبه (۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵) در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار شد. ibna.ir/x6GR9 @ibna_official

🔰محمود آموزگار در گفت‌وگو با ایبنا؛ حسین‌خانی آرمان‌گرا بود 🔸مدیر انتشارات کتاب آمه، با بازخوانی خاطرات و منش زنده‌یاد حسین‌خانی، مدیر فقید انتشارات آگاه، گفت: او از نسل ناشران آرمان‌گرایی بود که، مصلحت عمومی را بر منافع فردی ترجیح می‌دادند. 🔸 او نقش بسیار شایسته‌ای در صنف داشت و خلق‌وخوی نیکو و رفتار حسنه‌، شخصیتی مرجع از ایشان ساخته بود که اکنون و در غیابشان، عمق این ضایعه را بهتر درک می‌کنیم. 🔸برای ایشان مهم بود که مولفان و پدیدآورندگان شایسته‌ای که کمتر دیده شده‌اند، امکان عرضه آثارشان به جامعه کتاب را پیدا کنند. برای حسین‌خانی، انتقال دانش و زنده نگه داشتن نام اهل قلم بر سود مالی اولویت داشت. ibna.ir/x6GPC @ibna_official

🔰یادداشت حسین انتظامی درباره خاطرات اسحاق جهانگیری؛‌ آقای معاون اول حسین انتظامی نوشت: جهانگیری، هم به واسطه خوی و خُلق و هم تجربه بالای مدیریتی با اصلاح‌طلبان تندرو متفاوت است و از حذف دیگران و خودکامگی و رفتار قبیله‌ای فاصله دارد و از این رو با نگاهی ملی می‌تواند با طیف وسیعی از مدیران کار کند. 🔸این‌که مدیری جرات کند و ضمن بیان خاطرات، تحلیل هم بکند و بعضی اسرار مگو را فاش سازد فی‌نفسه ارزشمند است و برای فعالان و پژوهشگران و روَندگان، آموزه‌های فراوان دارد. جهانگیری مدیری پرتجربه و چند وجهی است. دو دوره نمایندگی مجلس، استانداری استان مهم اصفهان، هدایت دو وزارتخانه‌ی ادغام شده و ۸ سال معاون اولی در دوره‌ای پرتنش. او از نظر کمّیت، پس از مرحوم دکتر حسن حبیبی -که ۱۲ سال در این سمت بود- رکورد دار است و از نظر کیفیت، از سرآمدان است. هیچ یک از پیشینیان، کارنامه متنوع و شبکه گسترده ارتباطی او را نداشته‌اند. این کارنامه، پختگی و جامعیتی به فرد می‌دهد که از پس ِسِمت حساس معاون اولی برآید و اگر چه هدایت تیم اقتصادی دولت از او دریغ شد -که موجب دلگیری‌اش هم بود- اما انصافاً صلاحیت این کار را داشت. 🔸کتاب شامل ۱۹ پرونده یا موضوع (برجام، کرونا، انتخابات ۱۳۹۶ و...) است و از این جهت تجربه‌نگاری به‌شمار می‌آید نه خاطره‌نویسی. در گونه‌ی دوم، اقدامات و دیدارها و جلسات به صورت کرونولوژیک بیان می‌شود و خواننده از میان آن روایت‌ها، چیزهایی دستگیرش می‌شود. خاطرات آیت‌الله هاشمی رفسنجانی از این نمونه است. در تجربه‌نگاری، یک موضوع یا پرونده بیان می‌شود همراه با شرح اقدامات و تحلیل. و طبعا بازگویی خاطرات مرتبط با آن موضوع. 🔸کتاب، پی‌گفتاری هم دارد حول دغدغه اصلی جهانگیری. او از توسعه می‌گوید و راه فلاح کشور را در تمرکز به این مفهوم می‌داند و پیشنهادهای کاربردی و کم‌هزینه هم دارد. ibna.ir/x6GRw @ibna_official