🔰رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان به ایبنا پاسخ داد؛ چه خبر از کارگروه صیانت از حقوق ناشران و کتابفروشان؟ ورود چهره‌ها برای مقابله با کتاب‌های قاچاق در میدان 🔸رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان از آخرین اقدامات کارگروه صیانت از حقوق ناشران و کتابفروشان خبر داد و از تشکیل پویش آگاهی‌بخشی درباره آسیب‌زایی کتاب‌های قاچاق با مشارکت چهره‌های فرهنگی و هنری گفت. 🔸تلاش داریم از ظرفیت افرادی که سخن و حضورشان در جامعه اثرگذار است استفاده کنیم، ادامه داد: این کار انجام می‌شود تا مردم آگاه شوند هنگام خرید کتاب، نسخه‌های اصل و معتبر را از ناشران و کتابفروشی‌های دارای هویت تهیه کنند، خرید کتاب از مراکز غیررسمی و دستفروشان، هرچند ممکن است با تخفیف‌های چشمگیر همراه باشد، در نهایت به زیان صنعت نشر و حتی خود مخاطب تمام می‌شود. 🔸️اگر مخاطبان کتاب خرید از کتابفروشی‌های معتبر و فروشگاه‌های دارای مجوز را به یک مطالبه و عادت فرهنگی تبدیل کنند، بخش مهمی از بازار کتاب‌های قاچاق از بین خواهد رفت. حق مردم است که کتاب اصل، باکیفیت و معتبر خریداری کنند و حق ناشران و پدیدآورندگان نیز این است که حاصل سال‌ها تلاش و سرمایه‌گذاری آنها مورد حمایت قرار گیرد ibna.ir/x6J5Y @ibna_official

🔰روایتی مستند از حیدر رقابی در بخارا؛ کامیار عابدی: «مرا ببوس» را از دل افسانه‌ها بیرون آوردم 🔸نشست عصر یکشنبه‌های بخارا با محوریت رونمایی و بررسی کتاب «مرا ببوس، زندگی و سروده‌های حیدر رقابی» با حضور کامیار عابدی، میرعلیرضا میرعلی‌نقی و علی دهباشی برگزار شد. 🔸یکی از محورهای اصلی سخنان میرعلیرضا میرعلی‌نقی، روایت‌های شکل‌گرفته درباره ترانه «مرا ببوس» بود. او با انتقاد از گسترش روایت‌های غیرمستند درباره این اثر گفت: درباره «مرا ببوس» در طول سال‌ها روایت‌های فراوانی نقل شده، اما بسیاری از آن‌ها بر پایه اسناد تاریخی نیستند. اگر امروز بخواهیم درباره این ترانه سخن بگوییم، باید به منابع دست اول رجوع کنیم، نه به افسانه‌هایی که طی دهه‌ها ساخته شده‌اند. 🔸به اعتقاد او، ارزش کتاب کامیار عابدی در همین نکته است که تلاش می‌کند مرز میان افسانه و واقعیت را روشن کند. میرعلی‌نقی همچنین به اهمیت گردآوری آثار پراکنده حیدر رقابی اشاره کرد و گفت: از رقابی کتاب منسجمی در اختیار نداشتیم و آثار او سال‌ها به صورت پراکنده باقی مانده بود. این کتاب فقط یک زندگی‌نامه نیست، بلکه احیای بخشی از میراث ادبی اوست. 🔸عابدی در بخشی از سخنانش، برای توضیح جهان شعری رقابی، او را با یکی از مهم‌ترین شاعران عصر مشروطه مقایسه کرد. او گفت: اگر شعرهای گردآوری‌شده در این کتاب را بخوانید، احساس می‌کنید با شاعری روبه‌رو هستید که با همان شور و هیجان روزگار خود، وقایع سیاسی را ثبت کرده است. از این منظر، حیدر رقابی را می‌توان نوعی «میرزاده عشقیِ جوان» دانست. 🔸به گفته او، رقابی نه‌تنها آثار عشقی را با دقت خوانده بود، بلکه آشکارا خود را ادامه‌دهنده همان مسیر می‌دانست و در چند شعر نیز به میرزاده عشقی اشاره کرده است. ibna.ir/x6J6h @ibna_official

🔰واکاوی معماری اقلیمی به روایت «خانه‌های قاجاری اصفهان»؛ خانه‌های تاریخی اصفهان؛ نسخه‌ای برای تاب‌آوری در عصر گرمایش زمین 🔸 بحران گرمایش زمین و احتمال وقوع یکی از شدیدترین رخدادهای اقلیمی بزرگ دهه‌های اخیر، بار دیگر توجه پژوهشگران را به معماری اقلیمی ایران جلب کرده است. نویسنده کتاب «خانه‌های قاجاری اصفهان» معتقد است بسیاری از راهکارهای مقابله با گرمای فزاینده، قرن‌ها پیش در معماری سنتی ایران تجربه شده و امروز باید منطق آن دوباره خوانده شود. 🔸اصفهان از گذشته به واسطه زاینده‌رود، شبکه مادی‌ها، سطح نسبتاً بالای آب‌های زیرزمینی و باغ‌های گسترده، شرایط متفاوتی نسبت به شهرهایی مانند یزد یا کاشان داشته است. هرچند اصفهان نیز در اقلیم نسبتاً گرم و خشک قرار می‌گیرد، اما وجود آب و پوشش گیاهی، خرداقلیم متفاوتی برای شهر ایجاد می‌کرد. به همین دلیل بسیاری از راهکارهایی که در شهرهای کاملاً کویری مشاهده می‌کنیم، در اصفهان یا ضرورتی نداشت یا به شکل دیگری اجرا می‌شد. 🔸در اصفهان، استفاده هوشمندانه از نور خورشید، جریان طبیعی هوا، سایه‌اندازی، پوشش گیاهی، تبخیر آب و حتی جنس مصالح ساختمانی، همگی بخشی از یک نظام واحد بودند. هیچ‌یک از این عناصر به صورت جداگانه عمل نمی‌کردند، بلکه مجموعه آنها یک سامانه اقلیمی کامل را شکل می‌داد که آسایش حرارتی ساکنان را بدون مصرف انرژی فسیلی فراهم می‌کرد. 🔸در اصفهان، استاد محمد پاک‌نژاد در برخی پروژه‌های ویلایی از اصول معماری سنتی بهره گرفته‌اند و مهندس علی کبیری سامانی نیز در طراحی‌های خود تلاش کرده‌اند ارتباط میان معماری ایرانی، طبیعت و محیط‌زیست را دوباره احیا کنند. این تجربه‌ها نشان می‌دهد که اگر اراده علمی و اجرایی وجود داشته باشد، می‌توان این مسیر را ادامه داد. ibna.ir/x6J5C @ibna_official

🔰دبیر سندیکای تولیدکنندگان کاغذ و مقوا در گفت‌وگو با ایبنا: چالش‌های «چوکا» چاره دارد مسائل کارخانه کاغذ چوکا؛ از صنعتی تا دخالت‌های غیراقتصادی 🔸دبیر سندیکای تولیدکنندگان کاغذ و مقوا، با تشریح وضعیت کارخانه چوب و کاغذ چوکا، مهم‌ترین چالش‌های این مجموعه را فرسودگی تجهیزات، کمبود سرمایه‌گذاری، مشکلات تأمین مواد اولیه، تغییرات مدیریتی و برخی مداخلات غیراقتصادی عنوان کرد. 🔸تغییرات متعدد مدیریتی و همچنین ساختار سهامداری دولتی و شبه‌دولتی موجب شد، اجرای برنامه‌های توسعه و نوسازی با کُندی یا توقف مواجه شود. به‌طور طبیعی، نوع مدیریت بنگاه در بخش دولتی با بخش خصوصی متفاوت است و همین موضوع توان رقابتی چنین مجموعه‌هایی را کاهش می‌دهد. 🔸مسائل چوکا صرفاً صنعتی نیست و برخی ملاحظات و دخالت‌های غیراقتصادی نیز در روند فعالیت این مجموعه اثرگذار بوده است. از آنجا که این کارخانه مهم‌ترین واحد صنعتی منطقه محسوب می‌شود، حساسیت‌های مختلفی پیرامون آن وجود دارد که گاهی روند تصمیم‌گیری اقتصادی را با اختلال مواجه می‌کند. ibna.ir/x6J4F @ibna_official

🔰سیدعلی صالحی از نسبت شعر، مردم و تنهایی شبانه می‌گوید؛ ما فقط شعرها را شکار می‌کنیم 🔸با انتشار مجموعه شش‌جلدی «طربنامه کائنات»، سیدعلی صالحی از جهان شعری خود، نسبت شاعر با مردم، راز نوشتن در شب، خاطره همکاری با خسرو شکیبایی و این باور دیرینه‌اش می‌گوید که شعر چیزی نیست که شاعر بیافریند، شعر پیش از او وجود دارد و تنها باید آن را کشف کرد. 🔸برای من همیشه همه‌چیز مردم بوده‌اند؛ چه مردم خاص و چه مردم عام. در کودکی و نوجوانی خرازی‌فروش سیار بودم. پیاده از محله‌ای به محله دیگر می‌رفتم و همان‌جا فهمیدم که همه‌چیز یعنی مردم. صبح که از خواب بیدار می‌شوم، با مردمم. شب هم که می‌خواهم بخوابم، با مردمم. همین حالا هم زبان یعنی مردم و مردم یعنی زبان. شعر یعنی مردم و مردم یعنی شعر. این باید همین‌گونه باشد. غیر از این، یک جایی آدم دارد به خودش دروغ می‌گوید. ما کم شاعر بزرگ نداشتیم که شعرشان به قهقرا رفت و سقوط کرد. به‌ویژه در دهه چهل، شاعرانی بودند که بسیار معروف شدند، اما محبوب نشدند. اگر معروف شدی و محبوب نشدی، تاریخ با تی‌پا بیرونت می‌کند؛ داغانت می‌کند و هیچ رحم هم نمی‌کند. تو باید هر دو را با هم نگه داری. 🔸واقعاً شعر موجود زنده است. شعر ادامه دارد. ببینید، من نه خرافی‌ام و نه اصلاً به جهان ایده‌آلیسم اعتقادی دارم. آن فراروی‌های روحی که بعضی از شبه‌صوفیه به آن معتقدند هم برای من پذیرفتنی نیست. من به عینِ واقع، به هر آنچه هست و می‌توانم لمسش کنم، باور دارم. شعر برای من واقعی است و یک موجود زنده است. الان هم در کارگاه شعرم این را به بچه‌های کلاس یادآوری می‌کنم که تمام شعرهای خوب، پیش از آنکه شاعری آن‌ها را بسراید، وجود دارند. ما فقط می‌رویم آن‌ها را تشخیص می‌دهیم. اگر توانا باشیم، شکارشان می‌کنیم؛ اگر تواناتر باشیم، آن شکار را به بهترین شکل پرورش می‌دهیم و اگر امکانش باشد، آن موجودِ پرورش‌یافته را با زبان خودمان به جامعه می‌بریم. 🔸این روزها، شاعری مثل من دیگر تصمیم نمی‌گیرد که چه چیزی را جمع کند و چه چیزی را نه. داروغه هم نیست که بخواهد کلمات را شناسایی و دسته‌بندی کند. همه‌چیز می‌آید و می‌رود. تو را می‌بیند، دیگران را می‌بیند. شما سؤال می‌کنید، دیگری به شما جواب می‌دهد. همه این‌ها پاسخ‌های پنهانی دارند که هرگز به زبان نمی‌آیند. روح، چکیده و صورت نهایی همه این تجربه‌ها می‌رود و جایی در جان تو را تصرف می‌کند. آنجا، آرام و پنهان، شروع می‌کند به پرورش خودش و منتظر می‌ماند تا ببیند چه زمانی آماده‌ای. آن وقت می‌آید و خطبه را برایت می‌خواند؛ خطبه عقد را. از آن لحظه، تو همسرِ هستی می‌شوی و هستی همسر تو می‌شود. آنجاست که می‌توانی فرافکنی‌هایی بسیار نامعمول داشته باشی؛ فرافکنی‌هایی که شبیه هیچ‌کس نباشند و شبیه روزمرگی تو هم نباشند. ibna.ir/x6J54 @ibna_official

🔰نگاهی به کارِ روشنفکریِ مصطفی ملکیان در هفتادسالگی او؛ فانوسِ دریایی 🔸محمد صادقی نوشت:‌ ملکیان توضیح می‌دهد که با توجه به اینکه مردم‌سالاری، بهترین نظام سیاسی و حکومتی است که بشر به آن دست یافته و بر مبنای تصمیم‌گیری‌های جمعی و رای مردم شکل می‌گیرد، خالی از نقص نیست. او پیوند معنویت با مردم‌سالاری را بهترین راه برای جبران کمبودها و نارسایی‌های مردم‌سالاری دانسته تا بر اساس آن بتوان از عیب‌ها و نقص‌های قابل تحقق و قابل پیش‌بینی جلوگیری کرد. 🔸️در یک نظام دموکراتیک، همه انسان‌ها باید به تدریج آزاداندیشی را در خود بپرورانند تا از آفت‌هایی که در چنین نظام‌هایی می‌تواند پدید آید کاسته و جلوگیری شود. زیرا در نظام‌های دموکراتیک نیز مغزشویی با روش‌های دموکراتیک (و وسایل ارتباط جمعی) امکان‌پذیر است و می‌توانند انسان‌ها را به باورهای خطا، جاهلانه و خرافی سوق دهند. اینکه شیوه‌ها دموکراتیک هستند، ضمانت نمی‌کند که باورهای ما باورهای درستی باشند. آزاداندیشی می‌تواند جلوی مغزشویی و باورآفرینی‌های خطا را بگیرد و انسان‌ها را از خطر پیروی بی‌چون‌وچرا و چشم بسته از دیگران و همرنگی با جماعت و افکار عمومی دور سازد. اینکه در یک نظام دموکراتیک، رای اکثریت مبنای تصمیم‌گیری است مساوی با این نیست که رای اکثریت حق است. رای اکثریت مبنای تصمیم‌گیری قرار می‌گیرد زیرا برای تصمیم‌گیری‌های جمعی روشی بهتر از این وجود ندارد. اما این به معنای آن نیست که رای اکثریت در همه موارد حق است 🔸انسان‌ها باید خود نسبت به خود نظارت درونی داشته باشند. از بیرون نظارت‌شدن و از بیرون مورد داوری قرارگرفتن، جامعه مطلوبی را پدید نمی‌آورد. اینکه خودمان تنبل باشیم و نسبت به خودمان آسان‌گیری و نسبت به دیگران سخت‌گیری داشته باشیم، اینکه در داوری نسبت به خود، خیلی مدارا داشته باشیم اما نسبت به دیگران چنین نکنیم هم یک مشکل بزرگ است. در حالی که همه کسانی که واقعاً در پی اصلاح اجتماعی بوده‌اند نسبت به خود سخت‌گیری داشته‌اند و نسبت به دیگران مدارای زیادی نشان داده‌اند که گاندی نمونه درخشان آن است. نظارت درونی ما باید بسیار از نظارت بیرونی ما سخت‌گیرانه‌تر باشد. 🔸ملکیان می‌گوید که زندگی بهروزانه در پی عشق به آرمان‌ها (آرمان یعنی چیزی که باید در ما تحقق بپذیرد، نه چیزی که وجود دارد) می‌آید و با اشاره به نظر افلاطون که می‌گفت ما در عمق وجودمان عاشق حقیقت، خیر و جمال هستیم و این سه ستون هستند که خیمه روح ما را برافراشته می‌دارند، درباره این سه آرمان می‌گوید:«عشق به حقیقت یعنی من عاشق این ام که هرچه بیشتر باورهای مطابق با واقع وارد ذهن‌ام شوند و هرچه بیشتر باورهای غیرمطابق با واقع از ذهن‌ام بیرون افکنده شوند... آرمان خیر، آدم‌ها را به اخلاقی‌زیستن سوق می‌دهد. این هم یک آرمان است که ما می‌خواهیم در خودمان محقق شود. می‌خواهیم، علاوه بر اینکه راست‌ایم، خوب هم باشیم و این خوب‌بودن از راه اخلاقی‌زیستن برای‌مان حاصل می‌شود... آرمان سوم عشق به جمال (زیبایی) است. محل شک نیست که ما از زیبایی‌های جسمانی لذت می‌بریم، ولی زیبایی، از نظر افلاطون، اختصاص به زیباییِ جسمانی نداشت. ibna.ir/x6J5Z @ibna_official

🔰گفت‌وگو با رامین شجاعی مترجم کتاب «کوهنوردان راه آزادی»؛ وقتی آزادیخواهی با کوهنوردی در هم می‌آمیزد عصر طلایی کوهنوردی لهستان و صعودهای تاریخی در زمستان‌های مرگبار هیمالیا 🔸رامین شجاعی گفت:‌ کتاب روایتی جذاب از دورانی از تاریخ لهستان است که جنبش‌های آزادیخواهی در لهستان با بهترین کوهنوردی‌های آن دوره در هم می‌آمیزد. غیر قابل تصور است که کوهنوردان از این جنبش‌ها متاثر نبوده باشند. کتاب اما به جای پاسخ قطعی بیشتر به روایت این داستان‌ها می‌پردازد تا خواننده خود به داوری بپردازد. 🔸کتاب درباره نسلی از کوهنوردان لهستانی است که عمدتا در دهه‌های ۷۰-۸۰-۹۰ میلادی «دوران طلایی» کوهنوردی لهستان را شکل دادند. این دوران طلایی محصول تلاش خیل عظیمی از کوهنوردان سرسخت، قدرتمند، توانا و ‌بلندپرواز بود. شاخص‌ترین آن‌ها «یرزی کوکوچکا»، «آندری زاوادا»، «وویتک کورتیکا» و «واندا روتکیویچ» هستند. 🔸کتاب روایتی جذاب از دورانی از تاریخ لهستان است که جنبش‌های آزادیخواهی در لهستان با بهترین کوهنوردی‌های آن دوره در هم می‌آمیزد. غیر قابل تصور است که کوهنوردان از این جنبش‌ها متاثر نبوده باشند. کتاب اما به جای پاسخ قطعی بیشتر به روایت این داستان‌ها می‌پردازد تا خواننده خود به داوری بپردازد. 🔸این کتاب یکی از مهمترین مقاطع کوهنوردی را به زیبایی و ‌صداقت روایت می‌کند. نویسنده در کنار رجوع به گزارش‌ها ‌و کتاب‌ها با برخی از همین کوهنوردان گفت‌وگو کرده است که بر اعتبار و سندیت کتاب می‌افزاید. او همچون یک اثر تاریخی معتبر سعی کرده است بستر تحولات و جامعه‌ای که این کوهنوردان را پرورش داده را نیز کالبدشکافی کند و در جایی که پاسخی نداشته به طرح سوال بسنده کرده است ibna.ir/x6J5Q @ibna_official

🔰مروری بر بازآفرینی‌های طنزآمیز شاهنامه دیدار قهرمانان شاهنامه و کودکان با چاشنی طنز 🔸شاهنامه اثری است که هر نسل باید آن را دوباره کشف کند. اگر روزگاری ساده‌نویسی مهم‌ترین راه معرفی این اثر به کودکان بود، امروز طنز، زبان محاوره، روایت‌های شاعرانه، داستان‌های کوتاه و حتی قالب‌های تصویری نیز می‌توانند دروازه ورود نسل جدید به دنیای فردوسی باشند. 🔸کارشناسان ادبیات کودک و نوجوان بر این باورند که مخاطب امروز، با شیوه‌های روایت امروزی ارتباط بیشتری برقرار می‌کند. کودکی که با داستان‌های تصویری، انیمیشن، کمیک و روایت‌های طنز خو گرفته است، اگر شاهنامه را نیز با زبانی نزدیک به دنیای خود بخواند، احتمال بیشتری دارد که بعدها به متن اصلی فردوسی نیز علاقه‌مند شود. از این منظر، بازآفرینی خلاقانه نه جایگزین شاهنامه، بلکه پلی برای رسیدن به آن است. 🔸آنچه اهمیت دارد، حفظ روح شاهنامه در کنار بهره‌گیری از شیوه‌های خلاق روایت است. تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد هرچه این بازآفرینی‌ها متنوع‌تر و متناسب‌تر با ذائقه مخاطب امروز باشند، احتمال آشنایی و علاقه‌مندی کودکان و نوجوانان به متن اصلی شاهنامه نیز بیشتر خواهد شد؛ اتفاقی که در نهایت می‌تواند به تداوم حیات یکی از بزرگ‌ترین میراث‌های ادبی ایران در میان نسل‌های آینده بینجامد. ibna.ir/x6J6v @ibna_official

🔰در سالروز آسمانی شدن خلبان عباس دوران؛ رفتم تا ایران بماند 🔸عباس دوران در یکی از نامه‌هایش به خانواده‌اش، نوشته است: «ایران وطن ماست، خانه ماست و همه چیز ما. من این راه را انتخاب کرده‌ام تا اگر لازم باشد، جانم را در راه این خاک فدا کنم...» 🔸در نامه‌های عباس، می‌توان صداقت و تعهدی بی‌بدیل به وطن را دید. او بارها در این نوشته‌ها از اهمیت حفظ عزت ایران سخن گفته و مسئولیت خود را در دفاع از خاک کشور، نه یک وظیفه، بلکه یک افتخار بزرگ می‌دانست. در یکی از نامه‌هایش به خانواده‌اش، نوشته است: «ایران وطن ماست، خانه ماست و همه چیز ما. من این راه را انتخاب کرده‌ام تا اگر لازم باشد، جانم را در راه این خاک فدا کنم. نمی‌توانم در برابر دشمن سکوت کنم و این حق را به هیچ‌کس نمی‌دهم که به کشورم آسیب برساند.» این جملات نشان‌دهنده روحیاتی است که عباس دوران را به یک اسطوره تبدیل کرد؛ روحیاتی پر از ایمان، شجاعت و وطن‌دوستی. 🔸نامه‌ها و زندگی عباس دوران برای همه ما درس‌هایی ارزشمند دارد. او به ما آموخت که وطن‌خواهی و ایثار به معنای ایستادگی تا آخرین نفس است. عباس هرگز حاضر نبود در مقابل دشمن زانو بزند یا آرامش و امنیت مردمش را فدای هیچ چیز کند. روح او همچنان در دل ایرانیان زنده است و پیامش همیشه به یادگار خواهد ماند. 🔸او در نامه‌های خود از همگان خواسته بود که قدر آرامش و امنیت را بدانند و برای حفظ آن تلاش کنند: «آرامش شما و فرزندانتان نتیجه خون‌هایی است که ما در راه وطن ریخته‌ایم. این آرامش را باید پاس داشت و هرگز اجازه ندهید که دشمن به آن دست پیدا کند.» ibna.ir/x6zFR @ibna_official

🔰کارگردان نمایش «هاروکی موراکامی» در گفت‌وگو با ایبنا: اول باید جهان «موراکامی» را شناخت، بعد از آثارش اقتباس کرد 🔸کارگردان نمایش «هاروکی موراکامی» به نویسندگی و کارگردانی نیما مظاهری، اقتباسی از «میمون شیناگاوا» گفت: می‌خواهم کسی که نمایش را می‌بیند، بعد از آن بروند و حتما موراکامی بخوانند. 🔸برای نزدیک شدن به جهان‌های موراکامی، پیش از هر چیز به فضاسازی نیاز داریم. ابتدا باید جهان اثر شکل بگیرد و بعد کاراکترهای آن جهان باورپذیر شوند. من به ادبیات ژاپن علاقه بسیار زیادی دارم و قبلا هم از کارهای ژاپنی اقتباس کردم. با این حال، این اثر صرفا یک اقتباس نیست. تلاش کرده‌ام خود هاروکی موراکامی و ویژگی‌های او را در اجرا ببینیم و درباره آنها صحبت کنیم. یک سال است در حال خواندن مصاحبه‌های موراکامی هستم. بنابراین باید اول جهان او را شناخت بعد سراغ تولید اثر از کارهای او رفت. 🔸به جهان‌بینی موراکامی. بحث همان سلوک است که از تنهایی به وجود می‌آید. در جهان مولانا هم این اتفاق می‌افتد. به همین دلیل در نمایش از اشعار مولانا استفاده شده است که البته خیلی کوتاه هستند. هیچ چیز بیرون از انسان وجود ندارد. آدم باید ابتدا همه‌چیز را در درون خودش حل کند. به نظرم وقتی انسان مسائل درونی خود را حل می‌کند، اتفاقات درست پیرامونش رخ می‌دهند. ibna.ir/x6J4y @ibna_official

🔰ادبیات و سانسور؛ کلاسیک‌هایی که روزی قربانی سانسور بودند 🔸بسیاری از شاهکارهای ادبی جهان که امروز در دانشگاه‌ها تدریس می‌شوند و میلیون‌ها نسخه از آن‌ها به فروش رسیده، هنگام انتشار با ممنوعیت، توقیف، محاکمه و حتی سوزاندن نسخه‌هایشان روبه‌رو بودند. نشریه «کوارتز» در گزارشی، مروری بر رمان‌هایی داشته که با وجود سانسور و مخالفت‌های گسترده، به آثاری ماندگار در تاریخ ادبیات تبدیل شدند. 🔸بسیاری از رمان‌هایی که امروز در شمار مهم‌ترین آثار ادبی جهان قرار دارند، در زمان انتشار نه‌تنها با استقبال روبه‌رو نشدند، بلکه ممنوع شدند، به دادگاه کشیده شدند، ناشرانشان تحت فشار قرار گرفتند یا نسخه‌هایشان از کتابخانه‌ها و کتابفروشی‌ها جمع‌آوری شد. 🔸نشریه Quartz در گزارشی با عنوان «رمان‌هایی که هنگام انتشار جنجال‌برانگیز بودند» به سرگذشت این آثار پرداخته و نشان داده است که چگونه کتاب‌هایی که روزگاری تهدیدی برای نظم سیاسی، اجتماعی یا اخلاقی تلقی می‌شدند، امروز به بخشی جدایی‌ناپذیر از میراث ادبی جهان تبدیل شده‌اند. ibna.ir/x6HLd @ibna_official

🔰تحقیقات درباره مطالعه منظم و حافظه؛ افراد باسواد چهره‌ها را بهتر تشخیص می‌دهند 🔸نتایج پژوهش‌های گردآوری‌شده در کتاب جدید «فالک هوتیگ»، پژوهشگر مؤسسه ماکس پلانک، نشان می‌دهد خواندن فراتر از یک مهارت زبانی، نقشی اساسی در ارتقای توانایی‌های شناختی انسان ایفا می‌کند. 🔸یکی از یافته‌های قابل توجه این پژوهش، ارتباط میان سواد و توانایی تشخیص چهره است. پیش‌تر برخی نظریه‌های علوم اعصاب بر این فرض استوار بودند که مغز برای یادگیری خواندن، بخشی از شبکه مسئول تشخیص چهره را به این مهارت اختصاص می‌دهد و در نتیجه ممکن است توانایی تشخیص چهره تضعیف شود. 🔸هوتیگ با اشاره به تغییر الگوهای مطالعه در عصر فناوری، هشدار می‌دهد که در صورت تداوم کاهش سرانه مطالعه و افت سواد خواندن، بخشی از توانایی‌های شناختی که امروزه در آزمون‌های هوش و مهارت سنجیده می‌شوند نیز ممکن است دچار افت شوند؛ روندی که به اعتقاد وی، فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی به‌سادگی قادر به جبران آن نخواهند بود. ibna.ir/x6HJ8 @ibna_official