🔰اندیشه سیاسی جان لاک در گفتوگو با کاوه حسینزاده راد؛
لیبرال عقلبنیاد یا مسیحی پیوریتن
از دید دان دغدغه اصلی لاک مشروعیت انقلاب بود، نه دموکراسی مدرن یا حقوق بشر
🔸کاوه حسینزاده راد گفت: مروجین لیبرالیسم عمدتاً در فضای فکری ما بهگونهای رفتار میکنند که گویی لیبرالیسم درختی است که هیچ ریشه و تنهای نداشته است. یعنی فقط میخواهند میوه آن را بچینند و تنها با محصول نهایی برخورد کنند و به ریشههای آن، که میتوانیم بگوییم اندیشمندان کلاسیک و پدران بنیادگذار لیبرالیسم هستند، بیتوجهی میشود. از این لحاظ فکر میکنم که نفس پرداختن به کسانی مثل جان لاک برای ما ضرورت دارد.
🔸جریان اصلی لاکپژوهی در دهه ۱۹۶۰ میلادی در سیطره خوانشهای لیبرال-سکولار مانند خوانشهای «سی.بی مکفرسون» و «لئو اشتراوس» قرار داشت. دان رویکردی جدید در تحلیل اندیشههای لاک اتخاذ کرد که توانست در تحلیل اندیشه سیاسی راهگشا باشد. حاصل کار، یعنی همین کتاب، امروزه به عنوان یکی از معتبرترین و تاثیرگذارترین تفسیرهای مدرن از اندیشه سیاسی لاک شناخته میشود.
🔸به باور دان لاک را نمیتوان صرفا به عنوان فیلسوفی تجربهگرا یا بنیانگذار لیبرالیسم سکولار فهمید، بلکه باید او را اندیشمندی دانست که در کانون نظام فکریاش دغدغههای اخلاقی و الهیاتی عمیقی قرار داشت. امروزه کتاب دان به عنوان منبعی اساسی برای پژوهشگرانی شناخته میشود که به دنبال درک رابطه پیچیده و چندلایه بین دین و فلسفه در اندیشه سیاسی غرب هستند.
🔸لاک در طول زندگیاش مواضعش را تغییر داد؛ مثلاً در جوانی بیشتر محافظهکار بود و بعدها به لیبرالیسم گرایش یافت. برخی هم معتقدند دان، لاک متأخر - بهویژه لاک «نامههایی در باب مدارا» و «دو رساله» را- با لاک اولیه که دغدغههای الهیاتی پررنگتری داشت، خلط میکند .
🔸زبان لاک با زبان امروز متفاوت است. هنگامی که لاک از آزادی یا برابری سخن میگوید، با آنچه برداشتهای سکولار امروزی مراد میکنند تفاوت بنیادی دارد. برای مثال، برابری نزد لاک، لزوما به معنای برابری اقتصادی و اجتماعی نیست بلکه به این معناست که همه انسانها در پیشگاه خدا برابرند. آزادی مدنظر لاک، حق اطاعت نکردن از حکومتی است که قوانین طبیعی-الهی و، نه آزادی فردی مطلق را، نقض میکند. دان هشدار میدهد اگر لاک را صرفاً بهعنوان لیبرال مدرن بخوانیم، بخشهای اساسی اندیشهاش را نادیده گرفتهایم.
ibna.ir/x6JHt
@ibna_official
🔰گفتوگو با محمد ترکمان به مناسبت اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰؛
استبداد مطلقه رضاخانی در عرض چند ساعت فرو ریخت
ارتش برای سرکوب داخل بود، نه برای دفاع از مرزها
🔸محمد ترکمان گفت: انگلیسیها و روسیه تزاری نتوانستند تمام ایران را به تصرف دربیاورند. بخشهایی از ایران را تصرف کردند و آن بخشها هم شبها در اختیار خود مردم بود؛ به دلیل اینکه رجال حضور داشتند. رضاخان در طول ۲۰ سال استبداد مطلقهاش، بزرگترین خیانتش این بود که رجال ایران را نابود کرد. سوم شهریور، در عرض چند ساعت، کشور در دست قوای خارجی قرار گرفت.
🔸رضاخان و دولت ایران تلاش داشتند بپرسند هدف اصلی شما چیست؟ چون برای آنها مشخص بود که آلمانیهایی که در ایران حضور داشتند، عموماً در بخشهای صنعتی مشغول به کار بودند و خطری برای انگلستان محسوب نمیشدند؛ اما هدف، تصرف ایران بود.در این موضوع، انگلیسیها روسها را نیز شریک خود کردند و از آنها خواستند در این عملیات شرکت کنند. در اسناد و مدارک میتوان مشاهده کرد که این انگلیسیها بودند که به روسها پیشنهاد میکنند و روسیه سیاست پیروی از انگلستان را در این موضوع پیش میگیرد. چنانکه در گذشته نیز، در قضایای مشروطه، باز میبینیم که روسیه تزاری دنبالهرو سیاست انگلیس در ایران است. در قرارداد ۱۹۰۷ و جنگ «جهانی» اول و قرارداد ۱۹۱۵ ایضا. سفیر ایران در مسکو، که در آن زمان محمد ساعد مراغهای بود، در گزارشهایی که به ایران ارسال میکرد این مطلب را عنوان میکند که این انگلیسیها هستند که روسها را نیز به تقابل و برخورد با ایران تشویق میکنند.
🔸رضاخان به دلیل اینکه در کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ توسط انگلیسیها و ژنرال آیرونساید فرمانده قوای نظامی انگلیس در شمال ایران به قدرت رسیده بود و فاقد پایگاه داخلی بود، توان برخورد و اتخاذ یک موضع فعال و مستقل و در چارچوب منافع ملی را نداشت و مطالب و مسائل کشور نیز تحت تأثیر استبداد مطلقه یک فرد بود. وزرا کارهای نبودند، نخستوزیر هم کارهای نبود، مجلس بیاطلاع و بیکار بود؛ یعنی قضیه آنچنان در هالهای از ابهام قرار داشت که هیچکس جرئت نمیکرد حرفی بزند. رضاخان هم وقت میگذراند و خود او نیز نمیدانست چه خواهد شد!چندینبار درخواست کرد، از طریق وزیر خارجهاش یا سفرا، که «شما چه میخواهید و هدف اصلیتان چیست؟
🔸به دلیل موقعیت استراتژیک ایران بود که کشور به اشغال درآمد و این نکته اهمیت داشت؛ یعنی مسئله اشغال نظامی، مؤخر بر این ویژگیها بود. به دلیل موقعیت راهبردی، اقتصادی، منابع نفتی و همچنین مسیر مواصلاتی، ایران اشغال شد؛ مسیری که از جنوب به شمال و مرزهای روسیه شوروی متصل میشد. هدف بنده از انتشار این کتاب همین بود. درباره سوم شهریور مطالب و مقالات زیادی منتشر شده و در سالهای بعد نیز کتابهای متعددی درباره این موضوع به چاپ رسیده است
ibna.ir/x6JHJ
@ibna_official
🔰مدیر کتابفروشی بزنگاه در گفتوگو با ایبنا تاکید کرد؛
طبقهبندی اجتماعی با روح باشگاههای کتابخوانی ناسازگار است
گروهی کتاب بخوانیم
🔸مدیر کتابفروشی بزنگاه، معتقد است، باشگاههای کتابخوانی باید امن باشد، فرد بتواند آزادانه صحبت کند و نظر خودش را بگوید، بدون اینکه فکر کند قرار است قضاوت شود.
🔸وی با این توضیح که در باشگاههای کتابخوانی با آدمهای مختلف و دیدگاهها و تفکرات متفاوتی از یک کتاب آشنا میشویم، افزود: ممکن است از یک کتاب به دستاوردی رسیده باشیم که شخص دیگری به آن نرسیده باشد یا برعکس، فرد دیگری به فهمی دست پیدا کرده باشد که برای ما تازگی داشته باشد. گاهی ابعاد پنهانی در شخصیت یک کتاب، مثلاً یک رمان یا داستان، یا حتی روایت آن داستان، در همین گفتوگوها برای مخاطب آشکار میشود. همین مسئله موجب میشود به فهمی عمیقتر، جامعتر و غنیتر از کتابی که مطالعه میکنیم برسیم. بهنظرم این اولین دریافتی است که از برگزاری باشگاههای کتابخوانی میتوان داشت.
🔸وی یکی از رویکردهای پنهان باشگاههای کتابخوانی را تشویق و تمرین برای کار جمعی و گروهی دانست و ادامه داد: در جامعه فعلی، اگر به رفتارها و کنشهای روزمره نگاه کنیم، میبینیم که آدمها به سمت خودمحوری میروند. بخشی از این مسئله به مسائل مالی مربوط میشود و بخشی هم به مسائل بزرگتر جامعه. اگر دقیقتر نگاه کنیم، انسان امروز ایرانی دوست دارد مدرن شود و دوست دارد فردگرا شود، اما این فردگرایی (individualism) گاهی بهشکل نامتعارفی به خودمحوری و خودمداری (egoism) تبدیل شده و این برای جامعه خطرناک است.
🔸نوتاش با بیان اینکه باشگاههای کتابخوانی میتوانند باعث تغییر سبک زندگی شوند، افزود: وقتی قرار است در هفته در یک جلسه کتابخوانی شرکت کنم، در زندگی روزمره باید برای خواندن کتاب وقت بگذارم. وقتی در طول روز برای کتابخوانی وقت گذاشته میشود، کتابخوانی به سبک زندگی تبدیل میشود. اگر کتابخوانی سبک زندگی شود، خرید کتاب دیگر اولویت هزارم و یک کالای لوکس نیست؛ بلکه به یک کالای ضروری تبدیل میشود.
ibna.ir/x6JF8
@ibna_official
🔰گفتوگوی ایبنا با نویسنده کتابهای «هالیو» و «جادوی قهوه ترک»؛
«دیپلماسی عمومی» یعنی فتح جهان بدون شلیک یک گلوله/ پشت «کیپاپ» و سریالهای ترکی، راهبردی بزرگ پنهان است
🔸سوهانی گفت: دیپلماسی عمومی نوعی فتح بدون جنگ و خونریزی است. شاید بهترین مثال برای توضیح آن، اسب تروا باشد؛ ظاهراً با فیلم، سریال، موسیقی، ورزش، غذا یا دیگر جلوههای فرهنگی مواجه هستیم، اما در لایههای عمیقتر، این محصولات حامل ارزشها، هویت و اهداف راهبردی یک کشور هستند و میتوانند افکار عمومی را در مسیری مشخص هدایت کنند.
🔸به باور من، دیپلماسی عمومی امروز یکی از مهمترین عرصههای رقابت کشورها و یکی از منابع اصلی تولید قدرت در جهان است اما ما هنوز آن را آنگونه که باید جدی نگرفتهایم.
🔸در جریان جنگ اخیر نیز بار دیگر این بحث مطرح شد که روابط بینالملل، فارغ از نهادها و ساختارهای رسمی، تا حد زیادی بر پایه قدرت شکل میگیرد. اینکه در نهایت، کشوری که قدرت بیشتری دارد، دست برتر را خواهد داشت. اما مشکلی که در کشور ما وجود دارد، برداشت محدود از مفهوم قدرت است. معمولاً قدرت را فقط در حوزه نظامی، موشکی یا هستهای تعریف میکنیم، در حالی که اینها تنها بخشی از قدرت هستند. بیتردید قدرت سخت اهمیت دارد و نقش بازدارندگی ایفا میکند، اما شرط کافی نیست. از اواخر قرن بیستم، زمانی که جوزف نای مفهوم «قدرت نرم» را مطرح کرد و آن را یکی از پایههای اصلی قدرت آمریکا دانست، نگاه به مفهوم قدرت نیز دگرگون شد.
🔸دیپلماسی عمومی نوعی فتح بدون جنگ و خونریزی است. شاید بهترین مثال برای توضیح آن، اسب تروا باشد؛ ظاهراً با فیلم، سریال، موسیقی، ورزش، غذا یا دیگر جلوههای فرهنگی مواجه هستیم، اما در لایههای عمیقتر، این محصولات حامل ارزشها، هویت و اهداف راهبردی یک کشور هستند و میتوانند افکار عمومی را در مسیری مشخص هدایت کنند.
🔸متأسفانه در کشور ما دیپلماسی عمومی عملاً متولی مشخصی ندارد. نهادها و سازمانهای مختلف شاید این عنوان را بر سردر خود داشته باشند. برای مثال در وزارت امور خارجه مرکزی با عنوان «دیپلماسی عمومی» وجود دارد، اما بخش عمده فعالیت آن به روابط عمومی و امور رسانهای محدود میشود. در حالی که دیپلماسی عمومی به معنای اثرگذاری هدفمند بر افکار عمومی ملتهای دیگر است و این رویکرد کمتر دیده میشود.
ibna.ir/x6JH9
@ibna_official
🔰وقتی آینده در جستوجوی انسان تازه است؛
ژانر علمیتخیلی چگونه به بحران جمعیت پاسخ میدهد؟
🔸روزی نهچندان دور، شاید بزرگترین نگرانی بشر نه انفجار جمعیت، بلکه خاموش شدن تدریجی چراغ شهرها و خالی ماندن خانهها باشد. در جهانی که تولدها کمتر و نسلها پیرتر میشوند، سیاستهای معمول دیگر همیشه پاسخگو نیستند. حالا خیالپردازان ژانر علمیتخیلی پرسشی جسورانه مطرح میکنند: اگر راههای طبیعی افزایش جمعیت کافی نباشد، آیا فناوری میتواند انسان تازهای برای آینده بسازد؟
🔸در جهان داستانها، انسان حتی به فکر ساختن انسان افتاده است؛ تولید موجوداتی که نه از مسیر طبیعی تولد، بلکه در آزمایشگاهها و فناوریهای پیشرفته شکل میگیرند. ایدهای که امروز بیشتر شبیه خیال است، اما مانند بسیاری از رویاهای ژانر علمیتخیلی، مرز میان ناممکن و ممکن را به چالش میکشد.
🔸اما شاید مهمترین درس این داستانها، نه در فناوریهای عجیب آنها، بلکه در یک پرسش ساده باشد: آیا مشکل بشر فقط کمبود انسان است یا ناتوانی در ساختن جامعهای که انسانها در آن بخواهند زندگی کنند؟ شاید پیش از آنکه به فکر تولید انسانهای بیشتر باشیم، باید به این فکر کنیم که چرا بسیاری از انسانهای امروز کمتر به آینده امیدوارند. چرا در برخی جوامع، داشتن فرزند به جای آنکه نشانه امید باشد، به تصمیمی پرهزینه تبدیل شده است.
ibna.ir/x6Jjb
@ibna_official
🔰در سالروز سوم شهریور 1320؛
دریاداری که برای خلیج فارس قلم زد و جان داد
🔸در مقدمه کتاب «خلیج فارس: همراه سه نقشه»، دریادار غلامعلی بایندر بر اهمیت خلیج فارس برای ایران تأکید میکند و هدف خود را افزایش آگاهی ایرانیان، بهخصوص افسران و کارمندان دولت، درباره این منطقه میداند.
🔸غلامعلی بایندر از چهرههای مهم تاریخ نظامی ایران در دوره پهلوی اول و از پیشگامان شکلگیری نیروی دریایی نوین ایران بود. او در ۲۳ آذر ۱۲۷۷ در تهران متولد شد و پس از تحصیل در دارالفنون و مدرسه نظام مشیرالدوله، در سال ۱۲۹۹ وارد خدمت نظامی شد. بایندر در سالهای نخست خدمت در عملیاتهای نظامی در تنکابن، گیلان و مناطق غربی کشور شرکت کرد و پس از آن برای فراگیری علوم و فنون نظامی به فرانسه اعزام شد. او دورههای توپخانه و سپس دانشکده نظام را در فرانسه گذراند و پس از بازگشت به ایران در سمتهای مختلف نظامی فعالیت کرد.
🔸یکی از جنبههای مهم فعالیت بایندر، پیگیری حقوق ایران در خلیج فارس بود. او در مذاکرات و کمیسیونهای مربوط به اروندرود حضور داشت و در اختلافات مربوط به جزایر خلیج فارس نیز فعال بود. در سال ۱۳۱۳، در رأس نیرویی ایرانی در جزیره تنب حاضر شد و بر حق مالکیت ایران تأکید کرد؛ اقدامی که با اعتراض بریتانیا مواجه شد. این فعالیتها نشان میدهد که برای بایندر، مطالعه خلیج فارس با مسئله حاکمیت و امنیت ملی ایران ارتباطی مستقیم داشت.
🔸اهمیت کتاب در این است که آن را میتوان یکی از نخستین پژوهشهای فارسی دانست که درباره خلیج فارس با رویکردی نسبتاً منظم و بر پایه روشهای جدید تحقیق تاریخی و جغرافیایی نوشته شده است. به نوشته کاوه بیات، این اثر محصول دورهای است که توجه ایرانیان به خلیج فارس، همزمان با تلاش برای ایجاد یک نیروی دریایی مدرن و تقویت حاکمیت ملی در این منطقه، افزایش یافته بود.
🔸از نکات قابل توجه کتاب، توجه ویژه به بحرین است. این موضوع در فضای سیاسی ایران دهه ۱۳۱۰ اهمیت فراوان داشت و نشان میدهد که مطالعه خلیج فارس برای بایندر تنها یک موضوع جغرافیایی نبود، بلکه با مسائل مربوط به حاکمیت، امنیت و منافع ملی ایران ارتباط داشت. کاوه بیات نیز تأکید میکند که بخش مربوط به بحرین نشاندهنده توجه خاصی است که در آن دوره به این مسئله در حال شکلگیری بود.
ibna.ir/x6JHQ
@ibna_official
🔰گفتوگو با محمد احمدی در نگاهی به کتابی تازه در حوزه سلامت؛
کژکاری جنسی؛ از ارزیابی زیستپزشکی تا درمانهای روانی-اجتماعی
🔸کتاب (کژکاری جنسی) با هدف ارائه الگویی جامع برای ارزیابی و درمان این اختلالات منتشر شد. این اثر چهاربخشی، ضمن بررسی دقیق تابلوی بالینی و سببشناسی، راهکارهای علمی زیستپزشکی و روانی-اجتماعی را بهعنوان راهنمایی کاربردی در اختیار متخصصان و درمانگران قرار میدهد
🔸احمدی با اشاره به ضرورت پرداختن به این حوزه افزود: مسائل جنسی با وجود جایگاه ویژهشان در زیست انسان، آنگونه که شایسته است مورد بررسی علمی قرار نگرفتهاند. با وجود اینکه آثار علمی شاخص در زمینه درمان مشکلات جنسی در مقایسه با سایر مشکلات زیستی-روانی مانند اضطراب یا افسردگی چندان زیاد نیست، اما در ۵ سال اخیر انتشارات ارجمند دست به انتشار چند کتاب در این حوزه زده است که این اقدام ارزشمند با چاپ کتاب حاضر تداوم یافته است. همین کمبود منابع در حوزه زیست جنسی، انگیزه اصلی من برای ترجمه این کتاب بود.
🔸تا ۴ یا ۵ سال پیش تعداد کتابهایی که به مسائل جنسی پرداخته بودند بسیار کم بود؛ اما در سالهای اخیر شاهد توجه ناشران به این موضوع بودهایم و این کمبود تا حدودی جبران شده است. با این وجود، جامعه علمی و عمومی همچنان نیازمند منابع معتبر و شواهد محور در حوزه زیست جنسی است.
ibna.ir/x6JGz
@ibna_official
🔰با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی؛
مرکز کارآفرینی و نوآوری چاپ و نشر افتتاح شد
🔸مرکز «کارآفرینی و نوآوری چاپ و نشر خانه کتاب و ادبیات ایران» دومین روز از هفته دولت و با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شد.
🔸افتتاح «مرکز کارآفرینی و نوآوری چاپ و نشر خانه کتاب و ادبیات ایران» را میتوان گامی تازه در مسیر نزدیککردن یکی از قدیمیترین صنایع فرهنگی کشور به ظرفیتهای اقتصاد دانشبنیان، فناوریهای نوین و کسبوکارهای خلاق ارزیابی کرد. این مرکز قرار است صرفاً محلی برای استقرار چند شرکت نوپا نباشد، بلکه به بستری برای گفتوگو، ایدهپردازی، آزمون راهکارهای جدید و تبدیل ایدههای قابل اجرا به خدمات و محصولات مورد نیاز صنعت چاپ و نشر تبدیل شود. فراهمکردن فضای فعالیت برای شرکتهای خلاق و دانشبنیان، میتواند زمینه طراحی راهحلهایی تازه برای حلقههای مختلف زنجیره نشر، از تولید محتوا و آمادهسازی کتاب تا چاپ، توزیع، بازاریابی، فروش و ارتباط مستقیمتر با مخاطب را فراهم کند.
🔸از این منظر، تأسیس مرکز کارآفرینی و نوآوری چاپ و نشر اهمیت قابلتوجهی دارد. یکی از مهمترین ظرفیتهای این مرکز، ایجاد حلقه ارتباطی میان نهادهای دولتی، دانشگاهها، شرکتهای فناور، شتابدهندهها و بدنه حرفهای صنعت چاپ و نشر است؛ حلقهای که اگر بهصورت واقعی و عملیاتی شکل بگیرد، میتواند فاصله میان ایدههای دانشگاهی و فناورانه با نیازهای ملموس بازار را کاهش دهد. موفقیت این مرکز، بیش از هر چیز، به میزان ارتباط آن با مسائل واقعی ناشران، چاپخانهداران، کتابفروشان، توزیعکنندگان و مخاطبان وابسته است؛ زیرا نوآوری زمانی اثرگذار خواهد بود که بتواند پاسخی روشن، اقتصادی و قابل اجرا برای چالشهای واقعی صنعت ارائه کند.
ibna.ir/x6JHZ
@ibna_official
🔰وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی؛
فناوری، کتاب و نشر را به ابزاری برای گسترش عدالت فرهنگی تبدیل میکند
🔸وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأکید بر اینکه کتاب نقطه آغاز تمدن و تجلی خردورزی انسان است، گفت: تحولات فناوری از صنعت چاپ و رایانه تا انقلاب ارتباطات و هوش مصنوعی، چشمانداز تازهای پیش روی کتاب و نشر گشوده است.
🔸وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأکید بر ضرورت توجه جدی به حوزه کتاب و نشر افزود: هر اندازه درباره کتاب و نشر بیندیشیم، راه را اشتباه نرفتهایم؛ چراکه کتاب با هویت انسانی، تفکر، انسجام ذهنی و قدرت تحلیل و نقد پیوند خورده است.
🔸صالحی با بیان اینکه فناوریهای نوین در دهههای اخیر تغییرات گستردهای در عرصه نشر ایجاد کردهاند، گفت: در قرن بیستویکم فضای نشر با گذشته تفاوتهای اساسی پیدا کرده و دیگر نمیتوان درباره کتاب و نشر سخن گفت، اما نسبت به تحولات فناوری بیتفاوت بود.
🔸وی یکی از موضوعات مهم در این زمینه را تأثیر هوش مصنوعی بر خلاقیتهای ادبی و ویژگیهای منحصربهفرد انسانی دانست و اظهار کرد: تاریخ و فرهنگ ایران با تنوع و تکثر صداها و اندیشههای خلاق شکل گرفته است؛ فردوسی، نظامی، مولوی، عطار، حافظ و سعدی هرکدام جهان و طعم ویژه خود را داشتهاند.
ibna.ir/x6JJ7
@ibna_official
🔰نگاهی به کتاب «رهبر ذهنآگاه» نوشته مایکل بانتینگ؛
هدایت با چشمهای باز
🔸رهبری معمولاً از جایی بیرون از فرد آغاز میشود؛ از سازمان، تیم، هدف، برنامه و تصمیمهایی که باید به نتیجه برسند. مایکل بانتینگ، نویسنده استرالیایی حوزه رهبری، در کتاب «رهبر ذهنآگاه» این نقطه آغاز را تغییر میدهد و پرسشی ساده اما دشوار پیش میکشد، اینکه انسانی که قرار است دیگران را هدایت کند، تا چه اندازه از ذهن، هیجانها، ترسها، پیشفرضها و میل خود به کنترل آگاه است؟
🔸رهبر ذهنآگاه» در دورهای نوشته شده که ادبیات مدیریت از تصور سنتی رهبر بهعنوان فردی مقتدر، تصمیمگیر و مسلط فاصله گرفته است و مفاهیمی چون هوش هیجانی، خودآگاهی، رهبری اخلاقی، رهبری خدمتگزار و امنیت روانی کارکنان اهمیت بیشتری پیدا کردهاند. بانتینگ یکی از تلاشها برای ادامه همین تغییر مسیر است؛ با این تفاوت که نقطه ورود او ذهنآگاهی است. ذهنآگاهی در این کتاب به معنای تجربهای مبهم یا معنوی صرف نیست. نویسنده آن را توانایی حفظ آگاهی نسبت به افکار، احساسات، وضعیت بدن و محیط در لحظه حال میداند؛ نوعی حضور که به فرد امکان میدهد میان محرک و واکنش فاصلهای ایجاد کند. همین فاصله کوچک، در نگاه بانتینگ، میتواند محل شکلگیری انتخاب باشد.
🔸چشمانداز در کتاب بانتینگ تصویری از آینده مالی سازمان نیست. رهبر باید بتواند برای فعالیت سازمان معنایی پیدا کند که دیگران نیز بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. این نگاه، بحث رهبری را از هدفگذاری صرف به پرسش درباره چرایی فعالیت سازمان میبرد. بانتینگ در این بخش از «معیشت ذهنآگاهانه» سخن میگوید؛ اینکه سازمان چگونه درآمد کسب میکند، چگونه منابع خود را مصرف میکند و چه نسبتی با جامعه و محیط پیرامونش دارد. اینجا ذهنآگاهی از یک تمرین فردی عبور میکند و به مسئلهای درباره مسئولیت سازمانی تبدیل میشود.
🔸رهبری در نگاه بانتینگ زمانی از خودآگاهی فردی عبور میکند که به رابطه با دیگران برسد. رهبر نمیتواند همه کارها را خودش انجام دهد و قرار نیست مرکز دائمی تصمیمگیری باقی بماند. توانمندسازی دیگران به معنای فراهم کردن شرایطی است که افراد بتوانند توانایی خود را به کار بگیرند. بانتینگ بر شناخت شایستگی دیگران، ایجاد توافقهای روشن، مسئولیت دادن و اعتماد کردن تأکید میکند. اینجا مرز میان «اصلاح کردن» و «توانمند کردن» اهمیت پیدا میکند. مدیری که دائماً میخواهد افراد را به شکل مورد نظر خود درآورد، ناخواسته ظرفیت استقلال آنها را کاهش میدهد.
ibna.ir/x6JGR
@ibna_official
🔰در قسمت هفتم پادکست «ایبنا پلاس» مطرح شد؛
«ایبنا پلاس» به سراغ هرتا مولر، شریعتی و مصدق رفت
🔸در قسمت هفتم «ایبنا پلاس»، به سراغ تازهترین بحثهای حوزه کتاب رفتیم؛ از هرتا مولر و شریعتی تا کتابهای تازه دربارهی مصدق و آثار منتشرشدهی این روزهای بازار نشر.
🎙قسمت هفتم پادکست را اینجا بشنوید:
https://castbox.fm/vc/7327997
ibna.ir/x6JJf
@ibna_official
🔰واکاوی کارنامه ادبی علیاشرف درویشیان در سالروز تولدش؛
عبدالحسین فرزاد: درویشیان ما را با خودمان و اقتدارمان آشتی میدهد
🔸عبدالحسین فرزاد، پژوهشگر و مترجم، در هشتاد و پنجمین سالروز تولد علی اشرف درویشیان گفت: به نظر بنده علی اشرف درویشیان، یک روشنفکر و نویسنده ایرانی اصیل است که به این آب و خاک عشق میورزد و فرهنگ بومی غرب ایران را به فرهنگ شرق ایران کلیدر پیوند میدهد
🔸استاد درویشیان، چون در خاندانی پرورش یافته بود که در جامعهی کارگری بود، بهتر از هرکسی توانسته است هم قومیت و بومیگرایی آنان و هم آداب و رسوم و زبانشان را به مخاطب بشناساند. البته برخی آثار او، مثلاً «سالهای ابری»، تمام و کمال یک رمان نیست، بلکه آمیزهای از قصهپردازی است که نقلقول و بیان غیرفنی هم دارد.
🔸درویشیان، در گذر زمان و غوطهور بودن در آنچه او اختلاف وحشتناک طبقاتی یافته است، به روشنفکری رسیده است. او روشنفکرنما و کافهنشین نبود که در میان خوردن قهوه و چای، برای فرودستان جامعهاش اشک تمساح بریزد، بلکه خود بخشی از همان مصیبت بود. به قول محمود درویش، شاعر فقید فلسطین، که میگفت: «من خود زخم فلسطین هستم که همواره خونافشان است و سلّه نمیبندد...»
🔸آثار درویشیان، از جمله آثاری است که به مخاطب امروز این پیام را میدهد که تا جامعهی متنوع ایران را با خردهفرهنگهایش دقیق و درست نشناسیم، نمیتوانیم به عظمت این ملت پی ببریم و برایش کاری بکنیم. عظمت تاریخی، سیاسی، فرهنگی و ملی ما بینظیر است، اما با خودباختگی در برابر تبلیغات مسموم دیگران، گاهی ناخواسته به خودمان آسیب میزنیم. ما اکنون در روزگار پسامدرن، از همه جهت هستیم؛ اعم از سیاسی و هنری و علمی. از شعارزدگی باید دست برداریم و بهدرستی وارد عمل بشویم و دغدغهی ما ایران باشد و تمامی مردمش. درویشیان ما را با خودمان و اقتدارمان آشتی میدهد. من او را چپ، در معنای سیاسی آن، نمیدانم. آمریکا میگفت: «هرکس با ما نیست، چپ است.»
ibna.ir/x6JHH
@ibna_official