🔰محمدرضا شمس، نویسنده «بزغاله عینکی» در گفت‌وگو با ایبنا؛ ادبیات کودک باید دوران کودکی را طولانی‌تر کند 🔸محمدرضا شمس گفت: مدرسه و مهدکودک تخیل بچه‌ها را می‌گیرد. کلاس تخیل در دبستان داشته باشیم که از الفبا هم مهم‌تر است. الفبا را هم با داستان یاد بدهیم. اوایل انقلاب پیرمردی بود که الفبا را ریتمیک یاد می‌داد؛ بچه‌ها عاشقش بودند. اگر داستان آموزش دارد، باید غیرمستقیم باشد که بچه متوجه بشود. مثلاً در یک خانه، وقتی پدر بلند می‌شود و بگوید «یا علی»، دستور نمی‌دهد؛ به آن‌ها نشان می‌دهد. آموزش این‌جوری باشد؛ غیرمستقیم و همراه با لذت. 🔸ادبیات کودک از نظر من کودک است؛ خود کودک است. کودک بازیگوش است، شیطنت دارد، قهر و آشتی می‌کند، مهربان است، شوخ است و دوست دارد با جملات بازی کند. چون به زبان مسلط نیست، زبان آهنگین را دوست دارد. در گذشته هم بوده، مثل «کدو قلقله‌زن». از ابزارهایی که من استفاده می‌کنم، تکرار، آهنگین بودن، شیطنت، شادی و خنده‌های بچگانه و جملات کوتاه است. بچه‌هایی که می‌خوانند، نمی‌شود برایشان جمله بلند گفت؛ چون خودشان احاطه به زبان ندارند. من آن‌ها را در ادبیات کودک و داستان می‌بینم. 🔸اعتقادم این است که ادبیات کودک مثل خود کودک است. کودک بلند حرف نمی‌زند، شیطنت دارد، خیلی جدی نیست. جدی بودنش هم خنده‌دار است. توجه به این‌ها باعث می‌شود به همان سمت‌وسو برود. 🔸خواندن به بچه‌ها کتاب خوب بدهی، کتاب را زمین نمی‌گذارند، ولی کتاب بد به آن‌ها بدهی، دیگر سراغ کتاب کلاً نمی‌روند. خانواده‌ها باید به خوبی کتاب توجه کنند. این‌ها چیزهای کلی است. قصه و جلد و تصاویر خوب در انتخاب باید تأثیر داشته باشد. اگر بلد هم نیستند، کمک بگیرند از یک نویسنده‌ای که بلد است یا هر کسی که تخصص دارد. در هر صورت، کتاب خوب بگیریم برای بچه. ibna.ir/x6K4Z @ibna_official

🔰شهری که با داده تصمیم می‌گیرد؛ نگاهی به کتاب «هوش مصنوعی در شهرسازی و مدیریت شهری» 🔸کتاب «هوش مصنوعی در شهرسازی و مدیریت شهری» با زبانی کاربردی به تبیین نقش هوش مصنوعی در برنامه‌ریزی و مدیریت شهری پرداخته و مفاهیم پیچیده این حوزه را برای برنامه‌ریزان شهری روشن می‌کند 🔸️در بخشی از کتاب با عنوان «کاربردهای هوش مصنوعی در دانش شهری» آمده است: کاربردهای هوش مصنوعی در شهرسازی معمولاً به سه حوزه اصلی تقسیم می‌شوند: تحلیل فضایی و پایش شهری، پیش‌بینی و بهینه‌سازی شبکه حمل‌ونقل همگانی. هوش مصنوعی در حوزه نخست، تشخیص کاربری زمین و نقشه‌برداری دقیق را مورد توجه قرار داده است. با استفاده از شبکه‌های عصبی کانولوشنال در حوزه بینایی کامپیوتر، می‌توان تصاویر ماهواره‌ای با وضوح بالا را برای طبقه‌بندی خودکار و دقیق کاربری زمین و شناسایی تغییرات شهری در طول زمان تجزیه‌وتحلیل کرد. این امر فرایندهای به‌روزرسانی نقشه‌ها و نظارت بر گسترش شهری را به‌شدت تسریع می‌کند. در همین زمینه، نمونه‌های موفق جهانی مانند سامانه‌های پایش گسترش شهری با تصاویر ماهواره‌ای و کاربرد یادگیری عمیق در به‌روزرسانی نقشه‌های کاربری زمین نشان داده‌اند که فرایندهایی که پیش‌تر ماه‌ها زمان می‌برد، اکنون در چند ساعت قابل انجام است. ibna.ir/x6JZk @ibna_official

🔰تاملی درباره ادبیات، بازار و تنوع؛ وقتی رمان‌ها شبیه هم می‌شوند 🔸در روزگاری که صنعت نشر بیش از هر زمان دیگری از تنوع و فراگیری سخن می‌گوید، آیا داستان‌های معاصر واقعاً متنوع‌تر شده‌اند یا فقط شکل تازه‌ای از یکدستی را تجربه می‌کنند 🔸رمان بزرگ همیشه قرار نیست آراممان کند. گاهی باید ما را آشفته کند، با پیش‌داوری‌هایمان درگیر شود، چیزی را که دوست نداریم جلوی چشممان بگذارد و حتی مجبورمان کند چند صفحه کتاب را ببندیم و به زندگی خودمان فکر کنیم. 🔸حضور بیشتر زنان در صنعت نشر لزوماً به معنای حذف مردان یا کاهش کیفیت ادبیات نیست. بازار کتاب پیچیده‌تر از آن است که بتوان همه تغییرات ادبی را به جنسیت ویراستاران و کارگزاران نسبت داد. سلیقه خوانندگان، اقتصاد نشر، تغییرات فرهنگی، شبکه‌های اجتماعی و حتی دگرگونی شیوه خواندن، همگی در شکل دادن به ادبیات امروز سهم دارند. 🔸️شاید تنوع واقعی ادبیات فقط در این نیست که چه کسی کتاب را نوشته است؛ زن یا مرد، سفیدپوست یا رنگین‌پوست، محافظه‌کار یا لیبرال. تنوع واقعی آنجاست که داستان‌ها اجازه داشته باشند متفاوت باشند؛ حتی وقتی با سلیقه غالب بازار جور درنمی‌آیند. 🔸️ادبیات بزرگ از جایی آغاز می‌شود که نویسنده جرئت کند چیزی را بنویسد که هنوز قالب آماده‌ای برای آن وجود ندارد. ibna.ir/x6JxW @ibna_official

🔰جایزه جدیدی به نام «اندرو پایپر»: جایزه ۲۰ هزار دلاری برای حمایت از ادبیات وحشت 🔸همزمان با انتشار آخرین رمانِ اندرو پایپر، نویسنده فقید کانادایی، دوستان و خانواده او از تاسیس جایزه‌ای ۲۰ هزار دلاری برای تقدیر از نویسندگان ژانر وحشت و دلهره‌آور خبر دادند. این جایزه که برای حمایت از نویسندگان فعال در ژانرهای گمانه‌زن طراحی شده، تلاشی برای پر کردن خلأ جوایز تخصصی در این حوزه است 🔸اعلام این جایزه همزمان با انتشار آخرین رمان اندرو با عنوان رانده‌شده (Driven) است. او به عنوان خواننده و نویسنده آثار وحشت، معتقد بود که این ژانر می‌تواند درک انسان از وضعیت بشری را گسترش دهد. پایپر گفت که امیدوار است این جایزه به حمایت و تشویق نویسندگانی مانند اندرو کمک کند. او با مت گالووی، مجری برنامه جریان (The Current)، درباره این جایزه و میراثی که می‌خواهد از خود بر جای بگذارد صحبت کرد. ibna.ir/x6K4V @ibna_official

🔰نگاهی به «اگر نمی‌توانی بگویی: نسل‌کشی» نوشته یحیی لبابیدی؛ وقتی وجدان می‌بیند و زبان از نامیدن می‌گریزد 🔸ترجمه معرفی کتاب «اگر نمی‌توانی بگویی: نسل‌کشی» اثر یحیی لبابیدی، برگرفته از سایت العربی الجدید و مقاله «وزن کلمات» در Bazaar.town است؛ مجموعه‌ای که با ۴۷ جستار نوشته‌شده میان سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶، از گذار نویسنده از شعر به نثر و از ناتوانی گفتمان غربی در نامیدن صریح نسل‌کشی غزه می‌گوید 🔸️عنوان کتاب شاید مستقیم‌ترین بیانیه آن باشد. لبابیدی می‌گوید: «نام‌گذاری مهم است. وقتی واژه‌هایی که وحشت‌های روی زمین را توصیف می‌کنند با جایگزین‌های ملایم‌تر عوض می‌شوند، چیزی اساسی از دست می‌رود.» برای او، زبان هرگز بی‌طرف نیست. واژه‌هایی که جوامع برمی‌گزینند یا از به کار بردنشان سر باز می‌زنند، در نهایت حافظه عمومی، پاسخگویی سیاسی و وجدان جمعی را شکل می‌دهند. او استدلال می‌کند پرهیز از برخی واژه‌ها اغلب به معنای ملایم کردن واقعیتی است که آن واژه‌ها توصیف می‌کنند. 🔸️لبابیدی همچنین به عبارات تلطیف‌شده‌ای چون «منازعه»، «حادثه غم‌انگیز» و «پاسخ امنیتی» اشاره می‌کند که می‌توانند میان خواننده و واقعیت فاصله بیندازند، در حالی که نامیدن جنایت با نام صریحش وجدان را در برابر مسئولیت‌هایش قرار می‌دهد، بدون محو کردن حقیقت. 🔸کتاب به نقد گفتمان رسانه‌ای و سیاسی غربی نیز می‌پردازد. لبابیدی از شیوه‌ای انتقاد می‌کند که در برخی رسانه‌ها اظهارات اسرائیلی به‌عنوان واقعیت ارائه می‌شوند، در حالی که روایت‌های فلسطینی به‌عنوان ادعاهایی تلقی می‌شوند که همیشه نیازمند راستی‌آزمایی‌اند. او در عبارت‌هایی چون «دفاع از خود» و «نظام مبتنی بر قواعد» درنگ می‌کند و می‌پرسد معنایشان چیست هنگامی که زندگی غیرنظامیان یا قواعدی که قرار است از آنها محافظت کند نادیده گرفته می‌شود. 🔸️در عصری که به‌طور فزاینده با قطبی‌شدن تعریف می‌شود، «اگر نمی‌توانی بگویی: نسل‌کشی» نه پاسخ‌های آسان ارائه می‌دهد و نه یقین ایدئولوژیک. در عوض، از خوانندگان می‌خواهد رابطه میان زبان و مسئولیت را در نظر بگیرند و اینکه آیا گواهی دادن با چیزی به همین سادگی، و همین دشواری، آغاز می‌شود: امتناع از سکوت. برای لبابیدی، ادبیات همیشه جست‌وجویی برای حقیقت بوده است. این بار، به عملی از وجدان تبدیل شد. ibna.ir/x6K4c @ibna_official

🔰از داستانی خودانتشار تا تبدیل شدن به سریال پرمخاطب اپل؛ «Silo» چگونه از یک کتاب گمنام به سریالی پرطرفدار تبدیل شد؟ 🔸موفقیت «Wool» باعث شد اقتباس سینمایی آن خیلی زود مطرح شود. ریدلی اسکات و استیو زایلیان از جمله نخستین نام‌های بزرگی بودند که به پروژه پیوستند. هاوی بعدها از آن دوره به‌ عنوان بخشی از مسیر عجیب و طولانی اقتباس یاد کرد، مسیری که از زمانی آغاز شد که هنوز در کتابفروشی کار می‌کرد. 🔸️هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند سیلو چه زمانی ساخته شده، چه کسی آن را ساخته و چرا مردم باید برای همیشه در آن بمانند. پرسیدن درباره بیرون هم بی‌هزینه نیست. کسی که خواهان خروج باشد، باید «تمیزکاری» کند؛ یعنی به بیرون فرستاده شود تا شیشه دوربین‌هایی را پاک کند که تنها تصویر باقی‌مانده از جهان بیرون را به مردم داخل نشان می‌دهند. همین تناقض، هسته داستان را می‌سازد. مردم جهان بیرون را از پشت شیشه می‌بینند، اما حتی نمی‌دانند تصویری که می‌بینند واقعی است یا ساخته شده. 🔸️موفقیت «Wool» باعث شد اقتباس سینمایی آن خیلی زود مطرح شود. ریدلی اسکات و استیو زایلیان از جمله نخستین نام‌های بزرگی بودند که به پروژه پیوستند. هاوی بعدها از آن دوره به‌ عنوان بخشی از مسیر عجیب و طولانی اقتباس یاد کرد، مسیری که از زمانی آغاز شد که هنوز در کتابفروشی کار می‌کرد. 🔸️اما «Wool» در قالب فیلم سینمایی به پرده نرسید. این شکست یا توقف، از آن اتفاق‌هایی بود که می‌توانست سرنوشت یک اثر را برای همیشه تغییر دهد. پروژه‌ای که زمانی مورد توجه یکی از مشهورترین کارگردانان سینمای علمی‌ـ‌تخیلی قرار گرفته بود، سال‌ها در مرحله توسعه باقی ماند. 🔸️یکی از نکات جالب «Silo» این است که هاوی برخلاف بعضی نویسندگان اقتباس‌شده، از تغییرات سریال ناراضی نیست. او در سال ۲۰۲۶ نوشت که اقتباس یک رمان برای تلویزیون یا سینما ناگزیر با تغییر همراه است. تعداد شخصیت‌ها، لوکیشن‌ها، میزانسن‌ها و حتی ساختار روایت باید با رسانه جدید سازگار شود. اما از نظر او دو چیز نباید از بین برود، شخصیت اصلی و مضمون اثر. این دقیقاً همان روشی است که سریال در پیش گرفته است. ibna.ir/x6K59 @ibna_official

🔰مدیرعامل مؤسسه خانه کتاب و ادبیات ایران: کتاب امروز سندی برای فرداست 🔸ابراهیم حیدری در رونمایی از ۲۰ عنوان اثر جدید مرکز اسناد انقلاب اسلامی گفت: رونمایی از کتاب، رونمایی از بخشی از حافظه تاریخی و فکری یک جامعه است. 🔸ابراهیم حیدری عنوان کرد: کتاب‌هایی که امروز آنها را رونمایی می‌کنیم حاصل تلاش مجموعه‌ای از پژوهشگران، مولفان، کارشناسان اسناد، ویراستاران و فعالان عرصه نشر است. بنابراین شایسته است از همه عزیزانی که در تولید و انتشار این آثار نقش داشته‌اند صمیمانه تقدیر و تشکر کنیم. 🔸او ادامه داد: یکی از مهم‌ترین کارکردهای انتشار آثار تاریخی، فراهم کردن امکان گفت‌وگوی علمی و مستند درباره گذشته است. جامعه‌ای که اسناد و منابع تاریخی خود را حفظ و منتشر می‌کند، درواقع امکان شناخت دقیق‌تر گذشته و تصمیم‌گیری آگاهانه‌تری را برای آینده را فراهم‌ می‌سازد. ibna.ir/x6K56 @ibna_official

🔰محبوبه نجف‌خانی در گفت‌وگو با ایبنا؛ کودکان می‌توانند نگاه بزرگ‌ترها به طبیعت را تغییر دهند 🔸محبوبه نجف‌خانی گفت: ادبیات کودک زمانی موفق است که به جای آموزش مستقیم، که همه کودکان از آن فراری‌اند، به تجربه زیستی تبدیل شود. داستان وقتی جذاب است که پیام‌های محیط‌زیستی در دل روایت و کنش شخصیت‌ها و ماجراها به مخاطب ارایه شوند. اگر کودک با لی‌لی همراه شود و لذت رشد یک نهال را حس کند، بدون اینکه حس کند در کلاس نشسته و دارد به یک درس خشک و رسمی گوش می‌دهد، خودبه‌خود ارزش حفاظت از طبیعت را می‌آموزد و درونی می‌کند. 🔸امروزه بیشتر کودکان در شهرها و آپارتمان‌های کوچک زندگی می‌کنند و تجربه‌ی زیسته‌ی آن‌ها از طبیعت محدود شده به پارک‌های محلی یا گلدان‌های خانگی. این کتاب دقیقاً دست روی همین خلأ می‌گذارد و به بچه‌هایی که در شهرهای بزرگ و کوچک زندگی می‌کنند، یادآوری می‌کند که طبیعت چیزی جدا از زندگی شهری نیست، بلکه بخشی گم‌شده از دنیای روزمره آن‌هاست. به‌خصوص حالا که کشورمان با بی‌آبی دست و پنجه نرم می‌کند و احتمال دارد درختان پارک‌ها و خیابان‌ها به تدریج خشک شوند، شاید این کتاب بتواند برای کودکان الگوسازی کند و دست کم جلو در آپارتمان‌ها و فضای مشترک آپارتمان‌ها گلدان گل یا گیاه سبز بگذارند. 🔸ادبیات کودک به‌ویژه در حوزه‌ی محیط‌زیست، به شدت نیازمند انطباق فرهنگی است. مفاهیمی مثل درخت‌کاری، حفاظت از فضای سبز و حتی همدلی با جانداران، زبانی جهانی دارند. اما یکی از موضوعات چالش‌برانگیز برایم این بود که آیا پدر و مادرهای ایرانی، مثل پدر لی‌لی اجازه می‌دهند کودکشان به‌تنهایی از خانه خارج شود و گیاهش را با خود به این طرف و آن طرف ببرد؟ خودم شخصاً به خاطر ناامنی در فضای عمومی شهر بزرگی چون تهران، چنین اجازه‌ای به دختر یا پسرم نمی‌دادم اما همراهش می‌رفتم. برای همین در سؤال قبلی گفتم که کودکان می‌توانند در فضای مشترک آپارتمان‌ها باغچه‌ای کوچک درست کنند و یا در گلدان‌های بزرگی بذر گل یا سبزیجات بکارند. در بعضی از کشورها آموزش و پرورش با هماهنگی شهرداری در خیابان‌ها گلدان‌های بزرگ می‌گذارد و دانش‌آموزان به عنوان تکلیف کلاسی بذر یا نشا سبزیجات می‌کارند و مسئول رسیدگی به گیاهشان هستند. چالش دیگر من در ترجمه این کتاب، حفظ سادگی متن اصلی در عین انتقال دقیق حس‌وحال مسئولیت اجتماعی بود. ibna.ir/x6K65 @ibna_official

🔰معیارهای پیش‌بینی دقیق در بازار کتاب/ ۸ کار ناشر پیش‌گویی نیست 🔸مدیرمسئول انجمن فرهنگی ناشران دانشگاهی، معتقد است، هرچه داده‌های ناشر منظم‌تر و به‌روزتر باشد و عوامل بیرونی بیشتری در تحلیل لحاظ شود، خطای پیش‌بینی کاهش می‌یابد، تاکید دارد، پیش‌بینی در صنعت نشر به معنای پیشگویی آینده نیست. 🔸آرمان‌پور، با بیان اینکه در حوزه نشر دانشگاهی، اهمیت این موضوع دوچندان است؛ ادامه داد: تولید یک عنوان علمی باید براساس نیاز واقعی جامعه علمی انجام شود، نه صرفاً بر مبنای تشخیص فردی ناشر یا نویسنده، برای مثال، پیش از انتشار یک کتاب تخصصی در یک رشته دانشگاهی، لازم است شاخص‌هایی مانند تعداد دانشجویان و فارغ‌التحصیلان آن رشته، روند تغییرات جمعیت دانشجویی، تعداد مراکز آموزشی مرتبط، نیازهای آموزشی و پژوهشی موجود، میزان کمبود منابع علمی، سطح دسترسی مخاطبان به منابع مشابه، توان اقتصادی جامعه هدف و ظرفیت بازار بررسی شود. تحلیل رفتار مخاطب 🔸آرمان‌پور، همچنین درباره جگونگی پیش‌بینی ناشران از میزان فروش کتاب‌هایشان، گفت: ناشران برای پیش‌بینی دقیق‌تر میزان فروش کتاب باید از ترکیب داده‌های قبل (تاریخی)، شناخت بازار و تحلیل رفتار مخاطب استفاده کنند، نه صرفاً تجربه شخصی یا تیراژهای گذشته. 🔸آرمان‌پور، یکی از چالش اصلی ناشران برای عبور از سد پیش‌بینی‌های نادرست بازار را دسترس‌پذیری اندک به داده‌های دقیق و ضعف در تبدیل اطلاعات موجود به تصمیم‌های علمی دانست و افزود: بسیاری از تصمیم‌های تولید در صنعت نشر هنوز براساس تجربه، حدس و شناخت محدود ناشر از بازار انجام می‌شود؛ درحالی که رفتار مخاطبان، شرایط اقتصادی، فناوری و الگوهای مصرف محتوا به سرعت در حال تغییر است. ibna.ir/x6K3Q @ibna_official

🔰یادداشتی از یوریک کریم مسیحی؛ ادبیات بی‌صاحب در باتلاق 🔸تجربه‌تاریخی ما مردم، ما ایرانی‌ها، نشان می‌دهد که در همیشه‌ی تاریخی که می‌شناسیم، همیشه غَشِ تقریباً همه‌ی ما به تَعَبُد و خاکساری و سرسپردگی و بزرگسازی و گوش به‌فرمانی بوده، چرا که کار را آسان می‌کند وقتی لازم نیست خودمان فکر کنیم، هم فکر کردن سخت است و هم قدمی بعد از فکر کردن با خودش مسئولیت می‌آورد که کمابیش کسی‌مان حاضر به پذیرش نیست، به همین خاطر «آتوریته»سازی به کار می‌افتد و بزرگانی پدید می‌آیند که درواقع پدیدشان آورده‌ایم. 🔸️این طرز سرسپردگی و تعطیلی عقل و مانع از حرف و نظر دیگران شدن، چون درباره‌ی شخص مورد پرستش آنها با جناب و حضرت و استاد و شاهکارِ خالی و شاهکار بی‌همتا در جهان و اَبَرشاهکار و امثال اینها حرف نزدی، کارت تمام است. حکایت‌هایی که قاسم هاشمی‌نژاد در «سیبیّ و دو آینه» جمع کرده در حد ورق زدن و چشم انداختن بخوانید ببینید مطیع بودن و چرا نیاوردن در حرف عارفِ فرهمند، و سرسپردگی و «هفتاد سال» بندگیِ حق کردن و به خاکِ افتادن و ذکر حق را برای پیرِ مراد گفتنِ درویشِ خاکسار، به خاطر یک حرف یا یک نگاه ناراضیِ شیخ و پیر و عارف خاکدار، و زیر پا گذاشتن آن «هفتاد سال»، چه صورت‌های ترسناکی از جهل دارد، از آنچه قداستش می‌دانند و قدسی‌اش می‌خوانند تا تردید در رفتنشان به بهشت بر ذمّه‌ی همان بابایی باشد که به خاطرش یک چیز قیمتی را زیر پا گذاشتند و مثلاً نانِ جوین و دو خرماشان را به سگی گرسنه دادن یا خرقه‌شان را بر دوش بدکاره‌ای انداختن. 🔸️اینها فرق می‌کنند با این که شما اثر بزرگِ هفت جلدیِ یک نویسنده‌ی واقعاً بزرگ را، که مثل من و احتمالاً شما و دیگران بی‌عیب نبود، که عیب و ایراد نزد آنان که بزرگترند و بیشتر توی چشم‌اند، بیشتر به نظر می‌آید، و اگر گمنام باشند و عیب و ایرادشان از نردبان بالا برود، جز نزدیکانش کم کسی آنها را ببیند، به خاطر راحتیِ خواندنش و سرعت خوانده شدنش بکنید یک جلد و پشت همان یک جلد هم بیاورید: «ساده نیست خواند در جست‌وجوی... زیاده‌گو می‌نامند... اطناب... به خواننده در درک بهتر داستان کمک خواهد کرد» جل‌الخالق! چطور است که ما خوانندگان برای فهمیدن پروست شمای واسطه را لازم داریم؟ و چرا شما خود را شایسته‌ی عصاره‌گیری از هفت‌جلد به یک جلد دانستید؟ و مگر آنچه بعد از عصاره‌گیری می‌ماند، تفاله نیست؟ شش جلد از هفت جلد پروست تفاله است؟ بالاغیرتاً این کار را با ما نکنید! البته گذشت و کردید و کاریش نمی‌شود کرد، اما... بگذریم. همین است که روی دیگر سکه‌اش می‌شود دسته‌دسته مترجمان ایرانیِ فارسی‌دان که می‌روند سراغ یک کتاب ژاپنی و آن را به کمک اسمش را نبر ترجمه می‌کنند و از کارشان را هم درست و قابل دفاع می‌دانند. پس بیایید اینهمه غرولند و اعتراض بیجا نکنیم که فرهنگ و ادبیات ما این بود و این شد و این است و واویلا! ibna.ir/x6K55 @ibna_official

🔰گفت‌وگو با «شهرام کریمی» درباره تصویرسازی رمان «نازنین»؛ رمان «نازنین» جنبه‌های تصویری قدرتمندی برای کشیدن نقاشی داشت 🔸️شهرام کریمی نقاش و طراح، از تجربه تصویرسازی داستان «نازنین» داستایفسکی گفت. تجربه‌ای که به گفته او، به دلیل فضاسازی و شاعرانگی با روح و روانش عجین بوده است و درنهایت به مجموعه‌ای مستقل از طراحی‌ها تبدیل شده است که هرکدام قابلیت تابلو شدن دارند. 🔸️چون خود داستایفسکی تصویرگر بزرگی است. درباره او، چخوف و نویسندگانی از این دست هم همین‌طور است. به همین دلیل است که بسیاری از آثار ادبی این نویسندگان در سراسر دنیا به فیلم تبدیل شده‌اند. 🔸️تخیل این نویسندگان با یک کتاب معمولی که مثلاً بخواهید مانند کتاب‌های قدیمی کانون پرورش فکری آن را تصویرگری کنید، تفاوت دارد. برای کار با چنین آثاری باید عمق آن را بفهمید تا بتوانید روحیه و روح و روان موجود در یک داستان را دریافت و منتقل کنید. این فرق می‌کند با اینکه در داستان گفته شده باشد شخصی در یک اتاق است و شما هم اتاقی را بکشید. اینجا مسئله چیز دیگری است. 🔸️این‌ها یک کار خلاقانه و مستقل هنری هستند. به همین دلیل، آثار به نمایش گذاشته شده‌اند و امکان فروش آنها نیز وجود دارد. افراد می‌توانند مانند یک نمایشگاه، طرح‌ها را ببینند و خریداری کنند. اولین‌بار است که چنین اتفاقی رخ می‌دهد؛ یعنی اثر هم در قالب کتاب چاپ شده و هم به‌عنوان یک کار مستقل، در کنار داستان و نویسنده، وجود دارد. ibna.ir/x6J9G @ibna_official

🔰«مهرگان» در بی‌مهری فرو می‌ریزد؛ بیل‌های مکانیکی در کمین بنای چاپخانه ۸۰ ساله شیراز 🔸«مهرگان» یکی از نخستین چاپخانه‌های شیراز در حال فرو ریختن است و فعالان فرهنگی شهر خبر می‌دهند که قرار است این بنای فرهنگی به ضلع شرقی پارکینگ عمومی بپیوندد 🔸اینجا یعنی در حوالی چاپخانه مهرگان شیراز از ابتدای خیابان شاهپور که بنای به یادگار مانده از بزرگ عکاسان ملی و هنرمندان رفیع خاندان چهره نگار شیرازی است تا به آخر آن که در تداوم مسیر گردشگری زندیه و یادگاران ادبی از عهد قاجاریه را با خود دارد کم‌کم و بر اثر بی توجهی و بی خیالی مدیران گذشته و حال، یک به یک فراموش و آثار تاریخی و دارای ارزش‌های میراثی به زخم زشت بیل‌های مکانیکی و به کین بی رحم بولدوزرهای پیمانکارانی از شهرداری و ...گاه و بیگاه تخریب و محو شده و می‌شوند، بی آنکه به آینده فرهنگی و هویت شهری شیراز تاریخی اندیشیده شود. 🔸آیا رواست «مهرگان» چنین‌ مکان مطرح و خوشنام شیرازی‌ها که مردم شیراز و بویژه اهالی فرهنگ و ادب با آن خاطره های خوشی دارند اینگونه به دست بی مهری سپرده شود. چرا باید چاپخانه مهرگان شیراز و در جوار آن دکان‌های افراد معروف همچون «نایب دوغی» که به توزیع لبنیات سنتی مشغول و معروف بود و یکی دو مغازه آن ورتر از مهرگان،از اول مغازه‌های تعمیرگاه رادیو، تلوزیون در شیراز و همجواری این واحد صنفی حوزه فرهنگی شیراز با منزل مرحوم احمد نادری اولین موسس کانون وکلای دادگستری فارس کمی آن طرفتر چاپخانه اردکانی‌ها، سوی دیگر آن عمارت دیوان خانه و چاپارخانه شیراز و روبروی آن خانه میراثی محتشم و دیگر خانه های تاریخی و بناهای دارای ارزش میراثی دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی همچون خانه زیبای ابوالقاسم جاویدان و همچنین یکی از مسیرهای ادبی و گردشگری شیراز که محل نشو نما و حیات و ممات برخی از شاعران و اهالی نام آور فرهنگ و هنر شیراز عهد قاجاری و پهلوی بوده و در آن حوالی صحنه هایی از فیلم «داش آکل» گرفته شده این چنین مورد بی مهری قرار گیرد؟ ibna.ir/x6K38 @ibna_official