🔰به مناسبت هفته فرهنگی گرگان؛ گرگان‌پژوهی؛ از دغدغه مالی تا ضرورت‌های رعایت اخلاق 🔸پژوهشگر گرگانی ضمن تأکید بر ضرورت رعایت اخلاق در پژوهش، گفت: برخی گرگان پژوهان دچار اشتباه شده‌اند و تصور می‌کنند که نسبت به مسائل تسلط و آگاهی کافی دارند اما در حال حاضر پژوهشگران ماهر زیاد شده‌اند و از آن‌ها آثار خوبی به چاپ رسیده است 🔸دنیای گرگان‌شناسی، همانند بازار است. برخی هنوز در بازارِ تولید علم حضور دارند. آن‌ها با نوشته‌ها و حرف‌هایشان، اعتمادِ مردم را جلب کرده‌اند و هیچ‌کس نمی‌تواند با بدگویی، آن‌ها را از میدان بیرون کنند و از سوی دیگر، قلم برخی خشک شد که شاید جایگزینی برای آن‌ها پیدا شود. 🔸گرگان پژوهان، با عشق، از جیبشان خرج می‌کنند تا جریان گرگان‌شناسی ادامه داشته باشد. به‌شخصه تاکنون حدود ۷۰۰ جلد کتاب که مستقیماً درباره‌ گرگان‌شناسی بوده، از شهرهای مختلف خریدم. برخی از آن‌ها را، به دلیل نایاب‌شدن، از دیگران امانت گرفتم و بعد فتوکپی کردم. همچنین پول دادم تا چندین مقاله را دانلود کنم. ibna.ir/x6K6k @ibna_official

🔰داستان‌های ترسناک؛ تمرین مواجهه با ترس یا تولید اضطراب؟ آیا داستان‌های ترسناک برای کودکان مفیدند؟ 🔸محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان و پژوهشگر حقوق بین‌الملل کودکان، در یادداشتی با بررسی جایگاه داستان‌های ترسناک در ادبیات کودک، از تأثیر این روایت‌ها بر شکل‌گیری توانایی کودکان برای شناخت و مواجهه با ترس نوشته است. 🔸کودک در داستان ترسناک با چیزی مواجه می‌شود که در جهان واقعی ممکن است از آن گریزان باشد، اما این بار در محیطی امن و قابل کنترل. او می‌داند که هیولا در کتاب است، خطر واقعی نیست و می‌تواند کتاب را ببندد، به والد خود نزدیک شود یا درباره آنچه خوانده است گفت‌وگو کند. همین فاصله میان «احساس ترس» و «وجود خطر واقعی» اهمیت تربیتی داستان ترسناک را شکل می‌دهد. 🔸مشکل از جایی آغاز می‌شود که بزرگسالان تصور می‌کنند هرچه کودک از ترس بیشتر عبور کند، قوی‌تر می‌شود. این تصور می‌تواند خطرناک باشد. مواجهه مفید با ترس باید تدریجی، قابل مدیریت و متناسب با ظرفیت کودک باشد. قرار دادن کودک در معرض ترس شدید، به امید اینکه «عادت کند»، لزوماً تاب‌آوری ایجاد نمی‌کند؛ گاهی دقیقاً برعکس، می‌تواند احساس ناامنی را تقویت کند. 🔸حق کودک بر سلامت روان با حق او بر دسترسی به ادبیات و تخیل در تعارض نیست. مسئله، ایجاد تعادل میان این دو است. نویسنده کودک نیز در این میان مسئولیت مهمی دارد. ادبیات کودک نباید به نسخه‌ای بیش از حد ساده‌شده از جهان تبدیل شود که در آن هیچ خطر، مرگ، فقدان، ترس یا تعارضی وجود ندارد. کودکان دیر یا زود با واقعیت‌های دشوار زندگی مواجه خواهند شد. ادبیات می‌تواند آنها را برای فهم این واقعیت‌ها آماده کند؛ اما این کار باید با ظرافت، زبان مناسب و احترام به ظرفیت روانی کودک انجام شود. ibna.ir/x6K6j @ibna_official

🔰«ایبنا» ریتم و قدرت داستانگویی دو سریال اقتباسی را بررسی می‌کند؛ «بامداد خمار»، «موزه معصومیت» و دو روایت از هنر اقتباس 🔸سریال «بامداد خمار» در صحنه‌های زیادی نگران حذف کردن است و دلش نمی‌آید سرعت داستان را بالا ببرد در حالی که اقتباس موفق، از شجاعت حذف کردن شروع می‌شود. احتمالا سازندگان «بامداد خمار» جمله معروف «قتباس خوب، کتاب را لاغر می‌کند» را نشنیده‌اند و برای همین سعی در پروار کردن قصه به شکلی اشتباه دارند 🔸اگر بخواهیم با منطق تعداد صفحات جلو برویم، رمان پاموک حتی از «بامداد خمار» هم ماده اولیه بیشتری برای کش دادن یک سریال دارد. رمان، داستان عشق وسواس‌گونه کمال و فسون را در سال‌های طولانی دنبال می‌کند و در این بین به مسائل مختلفی مثل خانواده، اجتماع، جامعه استانبول، اشیا و چیزهای دیگر می‌پردازد. کتاب پاموک به معنای واقعی کلمه، پر از جزئیات است. حتی برخی منتقدان ادبی از طولانی بودن و تکرارهای آن نوشته‌اند. اما سازندگان سریال برای اقتباس از کتاب یک تصمیم مهم گرفته‌اند و به درستی گفته‌اند قرار نیست همه آن جزئیات را با همان حجم به صفحه نمایش منتقل کنیم. 🔸موزه معصومیت» درس‌های مهمی برای کارگردانان ایرانی دارد. سریال نه از عظمت رمان پاموک می‌ترسد و نه اسیر آن می‌شود. کتاب را برمی‌دارد، استخوان‌بندی آن را بیرون می‌کشد و تلاشی برای ساختن موقعیت‌ها و لحظات مصنوعی ندارد. 🔸️اما نقطه مقابل آن را در «بامداد خمار» می‌بینیم که سریال در فصل دوم نیز همچنان درگیر عشق رحیم و محبوبه است و این پرسش را ایجاد می‌کند که این بازی عاشقانه قرار است تا کجا ادامه پیدا کند. این همان جایی است که کش دادن از روایت کردن جدا می‌شود و باعث می‌شود تا مخاطب دیگر سریال را دنبال نکند. ibna.ir/x6K7w @ibna_official

🔰یادداشت عبدالکریم جربزه‌دار به بهانه سالروز درگذشت زرین‌کوب؛ بزرگمردی از عصر دایناسورها 🔸عبدالکریم جربزه‌دار، پژوهشگر و مدیر انتشارات اساطیر، در سالگرد درگذشت عبدالحسین زرین‌کوب، در یادداشتی او را از تبار «غول‌آسای ادب» و از بزرگمردان ماندگار «عصر دایناسورها» دانسته و از جایگاه او در فرهنگ و ادب ایران نوشته است 🔸زرین‌کوب از همان روزگاری که قدم در مکتب و مدرسه نهاد، هم‌زمان «متعلم» بود و «معلم»؛ و این ویژگی متعلم بودن و اشتیاق بی‌حد برای آموختن را تا آخرین لحظه‌ای که نفس می‌کشید، لحظه‌ای از دست نداد. تمام اندیشه، فکر و ذکر او این بود که بخواند تا چیزی بیاموزد و در آن پهنه شگفت‌انگیز اطلاعاتش، چیزی به دیگران بیاموزاند. 🔸دیدگاه علمی زرین‌کوب همواره در حال پویایی و تکامل بود. در نیمه دوم حیات علمی‌اش، نگاهی بس منتقدانه به موج تصحیح و چاپ دیوان‌های متروک پیدا کرده بود. روزی به من فرمود: «من هیچ اعتقادی به این ندارم که برویم در کتابخانه‌ها بگردیم و نسخه منحصربه‌فرد یا نایاب دیوانی را پیدا کنیم و به زیر چاپ ببریم. در تذکره‌ها نام ۱۰ هزار یا ۲۰ هزار شاعر آمده است، اما اکثر آنان فقط در حد همان یک سطرِ تذکره ارزش دارند.» 🔸یکی از زوایای پنهان و کمترگفته‌شده از زندگی زرین‌کوب، شاعر بودن و سرایش شعر طنز در دوران جوانی است. او در ابتدای راه، اشعاری بسیار استوار و نغز می‌سرود و از جمله، همکاری‌های قلمی و ذوقی مستمری با مجله فکاهی «توفیق» داشت و اشعار طنزآمیز ایشان با نام مستعار در آن نشریه مرتب انتشار ‌می یافت و چه خوب بود زمانی که مجله توفیق به قول خودش «تو- قیف» شد می‌آمد و آن اسامی مستعار را که شامل بزرگان و نام‌آوران شناخته شده‌ای می‌شد منتشر می‌کرد که متاسفانه نشد. 🔸یکی از زوایای پنهان و کمترگفته‌شده از زندگی زرین‌کوب، شاعر بودن و سرایش شعر طنز در دوران جوانی است. او در ابتدای راه، اشعاری بسیار استوار و نغز می‌سرود و از جمله، همکاری‌های قلمی و ذوقی مستمری با مجله فکاهی «توفیق» داشت و اشعار طنزآمیز ایشان با نام مستعار در آن نشریه مرتب انتشار ‌می یافت و چه خوب بود زمانی که مجله توفیق به قول خودش «تو- قیف» شد می‌آمد و آن اسامی مستعار را که شامل بزرگان و نام‌آوران شناخته شده‌ای می‌شد منتشر می‌کرد که متاسفانه نشد. ibna.ir/x6K6y @ibna_official

🔰راهکارهای نوین مدیریت درد آرتروز در یک کتاب 🔸آرتروز، بیماری شایع التهابی مفاصل که با سفتی و درد همراه است. کتاب «آرتروز به زبان ساده» به زبانی ساده به معرفی این بیماری، روش‌های نوین کنترل درد و پیشگیری از آن می‌پردازد 🔸هدف اصلی کتاب «آرتروز به زبان ساده» ارائه به‌روزترین اطلاعات علمی درباره این بیماری در قالبی ساده است. از معرفی داروهای استاندارد و انواع جراحی‌های موجود گرفته تا آزمایش‌های تشخیصی که به شناسایی دقیق نوع آرتروز کمک می‌کنند، همه و همه به تفصیل شرح داده شده‌اند. شناخت نوع آرتروز گامی حیاتی در جهت انتخاب مؤثرترین روش‌های درمانی است. 🔸یکی از بخش‌های ارزشمند کتاب به موضوع پیشگیری از آرتروز اختصاص دارد که در آن به پرسش‌های مهمی پاسخ داده می‌شود؛ از جمله اینکه چرا زنان بیشتر از مردان به آرتروز مبتلا می‌شوند و آرتروز جوانی چیست و چه عواملی در بروز آن نقش دارند. این کتاب با تأکید بر این اصل که اطلاعات و شناخت شما قدرت شماست، خوانندگان را تشویق می‌کند تا با مطالعه و پیگیری مداوم نقش فعالی در مدیریت بیماری خود ایفا کنند. «آرتروز به زبان ساده» نقطه شروعی عالی برای این مسیر است، اما تعهد و پشتکار روزانه شما عامل تعیین‌کننده در دستیابی به سلامتی، قدرت و زندگی فعال عاری از درد خواهد بود ibna.ir/x6JZp @ibna_official

🔰گریزی به کتاب «زن و چالش‌های جامعه»؛ «زن» را این‌بار از نگاه این «مرد» ببینید  🔸او قرار نیست زن را از یک زندان بیرون بیاورد و تحویل زندان دیگری بدهد. قرار نیست فقط بگوید جامعه با زن چه کرده و بعد، خودش نسخه‌ای تازه و صرفا دینی برای اینکه زن چگونه باشد بپیچد 🔸امام موسی صدر، زن را نه شیئی برای خودانگاره‌های بشری می‌داند و نه حتی می‌خواهد با استناد به آن بخش‌هایی از دین اسلام که به مرور توسط مردها و به نفع خواسته‌هایشان تحریف شده، از زن، موجودی ضمیمه برای مرد بسازد؛ اتفاقا او، مثل عادت همیشگی‌اش، باوقار و البته با سوال، به میان زنان می‌آید تا هم حقوق واقعی‌شان را با آن‌ها مرور کند و هم اینکه خودشان را با وجود فعلی‌شان به چالش بکشد. اما چگونه 🔸صدای امام موسی صدر درباره‌ زن هنوز هم شنیدنی‌ست؛ چون زن را از «عروسک بودن» نجات می‌دهد، اما به آزاد بودنِ صرف هم رضایت نمی‌دهد. آزادی برای او، رها شدن از قفس نیست؛ پیدا کردن آن انسانی‌ست که قرار بوده درون این قفس‌ها فراموش نشود. زنی که ارزشش با جوانی تمام نمی‌شود، با مادر شدن آغاز و پایان نمی‌گیرد و با نگاه هیچ مردی تعریف نمی‌شود. و شاید عجیب نباشد که مردی با این نگاه، پیش از آنکه درباره‌ی «زن» حرف بزند، از «انسان» شروع کرده باشد؛ همان انسانی که روزی درباره‌اش گفت: «ما برای انسان گِرد آمده‌ایم.» ibna.ir/x6K7C @ibna_official

🔰نگاهی به کتاب «معنا میان اصول فقه و زبان‌شناسی مدرن»؛ «معنا» در میانه‌ی میراث اصولی و زبان‌شناسی مدرن 🔸این مطلب ترجمه‌ی مقاله‌ای از اسلام‌آنلاین درباره‌ی کتاب محمد بن عبدالله الساعی است؛ مقاله‌ای که نسبت میان اصول فقه، نظریه‌های جدید زبان و مسئله‌ی فهم و تأویل متن را بررسی می‌کند 🔸️این کتاب درآمدی علمی و تطبیقی میان نظریه‌ی سنتی اصول فقه در فهم متون و نظریه‌های جدید زبان‌شناسی در مطالعه‌ی معنا و تأویل ارائه می‌کند. نویسنده بر جایگاه محوری پژوهش‌های زبانی در علم اصول فقه و مجموعه‌ی قواعدی که این دانش در حوزه‌ی دلالت، بیان و تأویل شکل داده است، تأکید می‌کند و سپس مقایسه‌هایی دقیق میان این میراث و مکاتب زبان‌شناسی مدرن و فلسفه‌ی تأویل در غرب انجام می‌دهد. 🔸کتاب موضوعات محوری‌ای مانند رابطه‌ی لفظ و معنا، منطوق و مفهوم، حقیقت و مجاز، ظاهر و تأویل، قرائن و بافت، و همچنین نقش گوینده و مخاطب در شکل‌گیری دلالت را بررسی می‌کند. نویسنده در ادامه، مهم‌ترین نظریه‌های فیلسوفان معاصر زبان، از جمله شلایرماخر، دیلتای، پل ریکور و ژاک دریدا را نیز مورد نقد و تحلیل قرار می‌دهد. 🔸ارزش علمی کتاب «معنا میان اصول فقه و زبان‌شناسی مدرن» در آن است که می‌تواند به‌عنوان سندی معرفتی جایگاهی مهم در مجموعه‌ی آثار اندیشه‌ی معاصر عربی و اسلامی داشته باشد. این اثر به مقایسه‌ای سطحی محدود نمی‌شود، بلکه در «زمین‌شناسی معنا» ژرف می‌شود تا پیوندهای عمیق میان دو نظام معرفتی را که از نظر زمینه‌ی زمانی و مکانی با یکدیگر تفاوت دارند، استخراج کند؛ دو نظامی که در عین این تفاوت‌ها، «دغدغه‌ی فهم» آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد. 🔸قدرت این کتاب در جسارت روشی آن نهفته است. در مطالعات تطبیقی معمولاً پژوهشگر در چارچوب ترتیب «مدرسه‌ای» و مرسوم کتاب‌های اصول فقه باقی می‌ماند؛ یعنی مباحثی مانند امر، نهی، عام، خاص و... به همان ترتیب سنتی بررسی می‌شوند و در این میان، زبان‌شناسی مدرن صرفاً به «حاشیه‌هایی» تبدیل می‌شود که اینجا و آنجا به بحث افزوده می‌شوند. ibna.ir/x6K7t @ibna_official

🔰درباره کتاب «بازگشت به اسپینوزا» اثر وارن مونتاگ؛ متفکر اکنون 🔸این اثر تلاشی است برای بازگرداندن اسپینوزا به اکنون؛ نه به‌عنوان فیلسوفی متعلق به قرن هفدهم، بلکه به‌مثابه متفکری که هنوز می‌تواند درباره نسبت بدن و ذهن، فرد و جمع، قدرت و بندگی و در نهایت امکان مقاومت به ما بیاموزد 🔸️پرسش اصلی کتاب این است: چرا اسپینوزا، فیلسوفی که قرن‌ها در حاشیه تاریخ فلسفه قرار داشت، در نیم‌سده اخیر بار دیگر به کانون توجه اندیشمندان بازگشته است؟ کتاب اینگونه پاسخ می‌دهد که این اقبال دوباره را باید در بحران تفکری جست‌وجو کرد که از «جوامع انضباطی» به «جوامع کنترلی» گذر کرده و جهان امروز را با آنچه «حکومت ترور ترمیدوری» می‌نامد، روبه‌رو ساخته است. در چنین شرایطی، ترس هابزی هم‌زمان از سوی لویاتان، یعنی دولت، و بهیموت، یعنی ترور ضددولتی، تولید می‌شود و انسان مدرن میان این دو قطب گرفتار می‌ماند. 🔸نقطه اوج کتاب، صورت‌بندی اصل ماتریالیسم اسپینوزایی در قالب سه تز است؛ سه تز که ستون فکری کل اثر را شکل می‌دهند. نخست، هیچ آزادسازی ذهنی بدون آزادسازی بدن ممکن نیست. دوم، هیچ آزادسازی فردی بدون آزادسازی جمعی رخ نمی‌دهد. و سوم، حتی صورت نوشته‌شده قضایا نیز خود واجد وجودی جسمانی است. 🔸این سه تز، مرز اسپینوزا با سنت‌های ایده‌آلیستی و فردگرایانه را ترسیم می‌کنند و نشان می‌دهند چرا «بدن» و «توده» در عنوان کتاب، مفاهیمی فرعی و حاشیه‌ای نیستند، بلکه در مرکز پروژه فکری مونتاگ قرار دارند. ibna.ir/x6K6N @ibna_official

🔰ابراهیم حیدری اعلام کرد؛ خرید ۲۰ هزار جلد کتاب در نخستین نمایشگاه استانی ۱۴۰۵ به میزبانی کردستان 🔸مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران با اشاره به آمارهای به‌دست آمده از برگزاری دهمین نمایشگاه کتاب استان کردستان گفت: مردم فرهنگ‌دوست کردستان در این نمایشگاه حدود ۲۰هزار جلد کتاب خریداری کردند 🔸نمایشگاه‌های استانی کتاب از مهم‌ترین بسترهای دسترسی مردم به تازه‌های نشر و منابع علمی هستند و برگزاری آنها در استان‌های مرزی و کمتر برخوردار، در مسیر تحقق عدالت فرهنگی قرار دارد. سیاست معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و خانه کتاب و ادبیات ایران در سال جاری، توسعه این نمایشگاه‌ها و توجه بیشتر به ظرفیت‌های فرهنگی هر استان است. 🔸توجه به ادبیات بومی استان نیز در قالب «روز ادبیات استان» دنبال شد. این برنامه با مشارکت خانه کتاب و ادبیات ایران و اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برگزار شد و نشست‌های شعر، معرفی چهره‌های ادبی و تجلیل از بزرگان ادبیات استان را دربر گرفت. «روز ادبیات استان» در برنامه نمایشگاه‌های استانی کتاب در سال ۱۴۰۵ نیز دنبال خواهد شد. ibna.ir/x6K7B @ibna_official

🔰یک پژوهشگر در رونمایی «پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها»:  روزگاری که همه از خراب کردن می‌گویند، باید ساخت 🔸️از کتاب «پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها» در فرهنگسرای گلستان رونمایی شد. 🔸 «فرض کنیم این کشور ویرانه است؛ آیا باید بگذاریم ویرانه‌تر شود یا باید بسازیمش؟ کسی از بیرون نمی‌آید خانه ما را بسازد. ما باید بسازیم. شهدا هم آمدند تا جلوی ویرانی را بگیرند. من همیشه دوست دارم درباره آدم‌هایی حرف بزنم که جلوی ویرانی را می‌گیرند و می‌سازند.» 🔸«یک جریان تحریف است که می‌گوید ما هیچ توانی نداریم و کشوری جهان‌سومی در حد سومالی هستیم. جریان دیگر توجیه است که می‌گوید همه چیز خوب است و هیچ مشکلی نداریم. کار بزرگ امثال آقای دانشگر این است که نشان می‌دهند امکان حرکت و پیشرفت وجود دارد.» ibna.ir/x6K7G @ibna_official

🔰یادداشتی به بهانه سالروز درگذشت استاد زرین‌کوب؛ جهان ذهنی و تبارشناسی فکری عبدالحسین زرین‌کوب 🔸تبارشناسی فکری عبدالحسین زرین‌کوب را باید در دو بستر هم‌زمان کاوید: «سنت متصل حوزوی و جامعیت علوم اسلامی» و «سنت آکادمیک دانشگاه تهران با نگاه به روش‌شناسی غرب». 🔸مسئله اصلی در تحلیل جهان فکری زرین‌کوب این است که او چگونه می‌اندیشید؟ چه میزان از ساختار ذهنی خود را مدیون استادان بزرگی چون بدیع‌الزمان فروزانفر، احمد بهمنیار و ملک‌الشعرا بهار بود؟ تبارشناسی فکری او چگونه پدیده‌ای را رقم زد که در آن «دلدادگی به سنت» با «رفتار علمی کاملاً مدرن» در هم آمیخت؟ نقش او در دگرگونی نهاد ادبی دانشگاهی پس از نسل نخست استوانه‌های دانشگاه تهران چه بود و چه عنوانی شایسته قامت علمی اوست؟ در نهایت، فهم دنیای علم امروز از او چیست و میراث معنوی جناب ایشان در دو حوزه مطالعات تاریخی و ادبی چه موقعیتی دارد؟ 🔸پرسش بنیادی دیگری که در جهان ذهنی زرین‌کوب مطرح است، چگونگی جمع میان «دلدادگی به سنت» و «رفتار علمی مدرن» است. زرین‌کوب چگونه توانست بدون گسست از ریشه‌های بومی و اسلامی، موازین علوم انسانی جدید را در تحقیقاتش پیاده کند؟ 🔸فهمی که از زرین‌کوب می‌توان عمومیت داد، انسان‌مداری، خردورزی، استغنای روح و پاسداشت زبان معیار فارسی در گستره ایران فرهنگی است. او اثبات کرد که فرهنگ ایران، فرهنگ چندصدایی، متسامح و صلح‌طلب است. زرین‌کوب در آخرین سخنرانی‌هایش فرمود که اگر افتخاری دارد، نه برای کتاب‌هایش، بلکه برای «عشق سوزانی» است که به فرهنگ، دانش و هنر انسانی ایران داشته است. ibna.ir/x6K7J @ibna_official

🔰نگاهی به کنسرت‌نمایش «ساعت فراموشی»؛ وقتی فراموشی می‌تواند شکل دیگری از رهایی باشد 🔸«ساعت فراموشی» با ایده‌ای وارد صحنه می‌شود که ظرفیت یک نمایش جدی درباره حافظه، فقدان و هویت را دارد، اما در عمل از این ظرفیت فاصله می‌گیرد. نمایش به جای آن‌که مفهوم فراموشی و نسبت آن با رنج و سوگ را به یک درام منسجم تبدیل کند، بخش قابل توجهی از زمان خود را صرف اجرای ترانه‌ می‌کند؛ در نتیجه، آن‌چه می‌توانست هسته فکری اثر باشد، به حاشیه می‌رود و «کنسرت‌نمایش» بودن اثر بر وجه نمایشی و اندیشه‌ورزانه آن غلبه می‌کند 🔸️«ساعت فراموشی» زمانی به این ایده نزدیک می‌شود که شخصیت اصلی با یادآوری مرگ پدر و دوستش، دوباره با رنجی مواجه می‌شود که در دوران فراموشی از آن بی‌خبر بوده است. در این‌جا فراموشی می‌تواند نوعی فاصله گرفتن موقت از رنج باشد. ما معمولاً حافظه را بخشی از هویت خود می‌دانیم، مجموعه‌ای از خاطرات که گذشته را به اکنون پیوند می‌دهد. اما اگر بخش مهمی از این گذشته را فقدان، شکست و درد تشکیل داده باشد، فراموشی می‌تواند چهره‌ای متفاوت پیدا کند. شاید گاهی فراموش کردن، نه از دست دادن، بلکه راهی برای ادامه دادن باشد. 🔸️«ساعت فراموشی» ایده‌ای دارد که می‌توانست بسیار بیشتر از این بسط پیدا کند. شاید مهم‌ترین پرسشی که نمایش پیش روی مخاطب می‌گذارد این باشد که آیا همیشه باید برای به یاد آوردن تلاش کرد؟ گاهی انسان برای ادامه دادن، نیاز دارد بعضی چیزها را فراموش کند؛ اما اگر تمام خاطرات دردناک حذف شوند، چیزی از گذشته و هویت او باقی می‌ماند؟ ibna.ir/x6K7D @ibna_official