دیروز به یه شرایطی برخوردم که برام عجیب بود.

ai جایگاه انسان رو داره میگیره و آدمی‌زاد به جای اینکه بخواد الگوی رفتاری هوش‌مصنوعی باشه ؛ از خود هوش‌مصنوعی الگو میگیره ! #nin

آدمی‌زاد می‌تونه از هوش مصنوعی بهره بگیره ؛ این ابزار، واقعا اگه در جای درست به کار بره ، نعمتیه برای آسان‌تر شدن کارها و گشودن راه‌های تازه . امّا نه به این صورت که آدمی‌زاد جان اندیشه و جوهر هنر رو بهش بسپاره و خودش تنها تماشاگر باشه.

و چه لزومی هست که بخوای یه نسخه ی پوشالی برای خودت درست کنی که خودت رو در هر سنی که هستی عالم و بالغ و اهل علم جلوه کنی ؟ علم چیز خوبیه. اما چه لزومیه که بخوای یه نسخه ی بهتر از خودت درست کنی که به هر چیزی شباهت داره جز ذات و سرشت تو ؟ #nin

گاهی همین خودِ معمولی خودِ خودِ معمولی و عادی ، همین بودن بی‌پیرایه و بی‌ادعا، دلنشین‌تر و راستین‌تره‌ ‌. آدمی‌زاد لازم نیست وانمود کنه که فراتر از چیزیه که هست. چه‌بسا سادگی ، صداقت، و همان عادی بودنِ آبرومند، از هر نمایشِ پرزرق‌وبرقی زیباتر باشه . چیزی که دل رو می‌بره و دلنشینه حقیقته ؛ نه ادعا. و چه نیکو ست اگه آدمی‌زاد ، به جای اون‌که خویشتن رو در سایه‌ی ابزارها گم کنه ، از اون‌ها برای روشن‌تر کردن راه خویش بهره بگیره و همچنان خویشتن بمونه .

من به کافه ی نه چندان محبوب سر خیابونمون وفادارم ، به سیروپ فندق وفادارم امّا آیا بقیه cares ؟ نه اهمیت نمیدن و میرم یه‌جای دیگه قهوشونو میخورن و استوریاشونو میذارن و اعمال این چنینی.

امریکانو رو امروز با آش خوردم. درسته حس می‌کردم اول صبح ترکیب جالبی نباشه اما بهتر از روزی بود که امریکانو رو با بغض خوردم.