این روزا متوجه یه سری رفتار ها از انسانی که میشناختم شدم ، در موردش صحبت کردم ، اما رفته رفته داره بدتر میشه .
من اینجا نیستم که قیچی به دست رفتار مردم رو اصلاح کنم وقتی که رفتار ها و عادات نامناسب دارم اما لزوم دونستم این مسئله رو تحلیل کنم . #nin
روابط آدما خطرناکه ، توی سن بلوغ خطرناک تر .
و مسئله ای که باعث بروز مشکل میشه نبود تعادل و توازنه و اینکه فقط یه سری هیجانات و احساسات زودگذر نوجوانانه باعث نمیشه که بخوای اون رو عشق حقیقی و واقعی و راستین خودت اون رو در ذهنت تداعی کنی !
صرفا یه کراش ساده روی یک شخص به خصوص بخاطر نحوه ی برخوردش با شما یا یه ویژگی که اون رو متمایز و خاص کرده ، دلیلی بر این نمیشه که نام " عشق " رو به این احساسات منصوب کرد.
توی هر رابطه ای توازن و تعادل مهمه ؛ هر نوع رابطه ای که در اون حرف ها زده میشه و احساسات بروز میشه .
جواب سلام ؟ علیکه .
و در صورت اخلال در چرخه ی این تعادل فقط آسیب میمونه .
شتید اون رابطه پایدار بمونه اما تو داری غرورتو به حراج میذاری ! تمام اون عزت نفسی که داشتی رو داری از دست میدی و خودت رو کوچیک میکنی.
شاید بگید وای نه بعد از گفتن اینا و بروز اینکه من از فلان نوع اعمال یا فلان نوع رفتار خوشم نمیاد طرف باهاتون قطع ارتباط میکنه و این داستانا ، شاید نکنه تو از کجا میدونی ؟ و اینکه آیا میصرفه که بعدا در آینده مشکل اعتماد بگیری ؟ آیا به اون همه ترومایی که وارد میشه میصرفه ؟ نه.
در ادامه و پایان این بحث هم میخوام بگم که ، توی دوران حساس خصوصا بلوغ ، درگیر روابط اینچنینی نشید .
توهم اینکه من بالغ و عاقل هستم رو هم از سرتون پاک کنید.
کلی وقت هست برای عشق ورزیدن و بروز احساسات ، اما نه تو شرایط بلوغ که تازه آجر به آجر شخصیتت داره رو هم چیده میشه و احساساتت به سادگی برانگیخته میشن !
