و اگر اندوهت آنقدر زیاد شد که حرف زدن برایت دشوار بود، به سمت من بیا تا کنار هم سکوت کنیم.
اگه دست خودم بود، دیپلمم و میگرفتم وسایلمو جمع میکردم سیمکارتمو مینداختم با همه قطع ارتباط میکردم و مهاجرت میکردم و زندگی که همیشه ارزوم بود و میساختم...
موندن اینجا به خصوص تو شهری که زندگی میکنم بهایی جز له کردن ارزوهام با پای خودم نیست...