ستاره ی من،اگر رفتنت تو را آرام میکند، برو.

از وقتایی که بغض نمیزاره درست حسابی نفس بکشم متنفرم

با خودت چه فکر کردی اینکه بتونی به اندازه ایی که خودم از خودم متنفرم ازم متنفر باشی؟نه نه تو نمیتونی، هیچکس نمیتونه

دردی که فکر کردم مرا می کشد مرا نکشت اما کاری کرد که مرگ را بیشتر از هر زمانی تمنا کنم...

من اگر قاتلی بودم، نفس تمام کسانی که لبخند از چشمانت میدزدند را میگرفتم، و مطمئنم تو اگر قاتلی بودی اولین تیرت سهم قلب من میشد.

هیچوقت نتونستم راه درستِ دوست داشتنمو به آدما نشون بدم، اونقدری دوستشون داشتم که کوچکترین کاراشون اذیتم میکرد و باعث حسودی کردنم میشد ولی من چیزی نمیگفتم، فقط کافی بود عصبانی بشم و حرفایی رو بزنم که هیچکدوم از ته دلم نیست و اینجا بود که اونا به علاقم شک میکردنو میرفتن..

تماما بغضم این روزا‌. کافیه فقط کمی بلند حرف بزنی باهام تا شروع به گریه ای کنم که تا ابد بند نیاد.