-__ 🌱

__ مـٰادر ِ بابــ الحوائـج دستانش‌بوۍ خاك ِ کربلا مۍ‌دهد . . - نواۍ مـٰا ؛ بھ قلم‌ خـاتون .

عباس ؛ هرجـا ادبت‌وصف شود خلـق بگویند الحـق ثمرۍ ز ِ حیـدر و امـ البنـینۍ !'

جدایۍ انسان هـٰا همیشـه با دیدن و ندیدن رقم نمےخورد !' گاهۍ دلتنگےهایـت را بازگو نمیکنۍ روۍ مۍآورۍ بھ قــــلم و ذهنت را بھ پرواز .. تا بنویسے غزلۍ براۍ رفع دلتنگۍ ؛ امـٰا آنجایۍ پر ِ پروازت شکستھ میشود ، ك ذهنت از خودکار کمرنگت هم خشك تر میشود خواهے دانست‌ ك چقدر دلتنگ ترۍ (:

:) اۍ جدایۍ‌تو بهترین بهانه‌ۍ گریستن بۍ تو من بھ اوج حسرتے نگفتنۍ رسیده‌ام .

__ 🌱 من دوباره با کوتاھ‌ ترین هجـٰاۍ صدایـت ، آغاز خواهم شد . . - بھ نوای ریحـانه .

‌ حب ؛ آدم‌هارا به‌سوی ِ‌هم‌می‌کشاند و طنابی‌می‌ماند که دو سو دارد و اگر این کشش‌ از یک‌انتهای‌طناب‌باشد و انتهای ِدیگر آن مسکوت ، به‌جایی‌نخواهد رسید . اما عزیزکم ! از‌تو می‌خواهم در طلب‌ حب شکسته‌‌نشوی زیرا آنچه‌که برای تو باشد ، برای‌تو می‌ماند که رنجش‌بیهوده سرسبزی را از آدمی‌می‌رباید ‌. .

_『✨』 گاهے‌ چشم‌هـٰا ؛ مرهم‌درد‌ ها می‌شوند !" - بھ نوای چکامہ و بھ قلم‌ علیھان و غریب •

‌ نرمی آغوشت همانند ابر ، طراوت لبخندت هماننـد دشت . . موج موهایت همانند دریا و تو ، در تمام زیبایـی‌هـٰا خلاصه میشوی ! .

‌ صبحگاه روزهایت چگونه می‌گذرد ؟ آیا امروزهم با نوازش آغوش آفتاب در میان پرده‌ی حریر صورتی ِ اتاقت ، چشم گشودی؟ آیا بازهم صبحگاه‌های زندگیت‌را با لبخندهای مردی سرشار از عشق♥️ در پشت پنجره‌ی اتاقت به وقت شنیدن صدای گنجشکان آغاز می‌کنی ؟ می‌شنوی؟ گنجشکان غمم را می‌نوازند . . گنجشکان می‌نوازند اما آن لبخند پر از عشق صبح‌هایت ، دیگر نیست . . !"

‌ و آنگاه بیدار خواهیم شد ؛ که روح تسخیر شده و قلب ، جایش خالیست . .

‌ گاهی تنفر ، عشق را درون خود هضم می‌کند ؛ تا روح و جان صرف ِ قلبی‌ شود که محبوس محبت ست ‌و ابایی ندارد .