ء! [ تنها به او..] صادقیه،¹⁰'⁷'⁰⁴.

از سیاستمدار بودن تنفر دارم. فکرمیکنم در قاب کلمه یِ "با سیاست بودن.." دو رویی، صداقت کاذب، عدم عدالت و صداقت نِشسته؛ داره بهت چشمک میزنه تا قائله‌یِ هر بازی رو به نفع ِ عقلِ مکار ببری با هر مغالطه و تمثیلی.

سیاست برای روابط ِ دیپلماسی ئه؛ برای اداره، برای کار، برای کارفرما، برای هرچیزی جز خونه. برای هرچیزی جز آدمی که توی قلبته، جز چشمی که با تلالو براندازت‌ میکنه.. مگه چقدر از کاسه عمر و جوونی‌ مونده که خیال باطل بره سمت هرچیزی که رنگ محبت و کمرنگ میکنه و حلاوت عشق رو تلخ؟

ء..

‌ی جا نوشته بود ؛ ‌ پناه به صداقت چشم‌هایت ، وقتی لبانت به دروغ گفتن تر می‌شود .

7:23. صبحِ شنبه.

*

یا تیر ِ هلاکم بزنی بر دل ِ مجروح یا جان بدهم تا بدهی تیر ِ امان را

‌آنگه که به تیرم زنی ، اوّل خبرم ده تا پیشترت بوسه دهم دست و کمان را

‌سعدی ز فراق تو نه آن رنج کشیده ست کز شادی وصلِ تو فرامش کند آن را

‌ور نیز جراحت به دوا بازِ هم آید از جایِ جراحت نتَوان بُرد نشان را.