🖥 #روایت_همدلی | تنها طلا، هدیه آقا 📝خرده‌روایت‌هایی از گپ‌وگفت رسانه ریحانه KHAMENEI.IR با حضار رويداد ملی «ایران همدل» در حسینیه امام خمینی(ره)؛ ۱۴۰۴/۷/۱۵ 📝به کناره‌ی حسینیه تکیه داده بود تنها طلایی که داشت حلقه ازدواجش بود که آن را برای جور کردن هزینه سفر خودش و همسرش به لبنان فروخته بود. گفتم: «پشیمون نیستی؟» الهه عینکش را روی صورت جابه‌جا کرد. با چشمانی که برق می‌زد به انگشتر عقیقش اشاره کرد. سود کردم این انگشتر هدیه آقاست. 📝 مهدیه یونسی 🗓شماره ۵۶ ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

📢 #روایت_همدلی | کمک به مردم مقاوم و جنگ‌زده غزه در قالب پویش «ایران همدل» 🖼 #پیام_ارسالی_مخاطبان ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

📣 ببینید | کمک‌های شما روزانه به دست مردم غزه می‌رسد... ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💗 #دایما_حدکن | #همیشه_کنارتونیم 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

🤲 #روایت_همدلی | دل بزرگ، النگوی کوچک 🖥 خرده‌روایت‌هایی از گپ‌وگفت رسانه ریحانه KHAMENEI.IR با حضار رويداد ملی «ایران همدل» در حسینیه امام خمینی(ره)؛ ۱۴۰۴/۷/۱۵ 📝 فاطمه‌یاس وقتی لبخند زد، دندان پیشش که افتاده بود پیدا شد. پرسیدم: «النگوتو دوست نداشتی؟» با صدای آرامی که به زور می‌شنیدم گفت: «بیشتر دلم می‌خواست بدم به فلسطین.» مادرش سرویس طلای عروسیش را داده بود و فاطمه‌یاس النگویش را. مادر گفت: «اونی که دادیم برامون مونده. پسرام دلشون سوخت طلا نداشتن ...» 📝 مهدیه یونسی 🗓شماره ۵٧ ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

🤲 ما یخ زدیم و تو خندیدی! 💻 روایت‌های زنانه از غزه 📝 آوای «انا الیوم مبسوط» تو شبیه تویی‌توت مرغ میناست، وقت سرزدن آفتاب. جست می‌زند روی شاخه‌ی بنجامین و آواز سر می‌دهد. خوش‌طنین و زندگی‌بخش. می‌گویی «خلصت الحرب» و ما دوست داریم باور کنیم جنگ تمام شده. کلماتت وسط زهرمار اشغال و خرابی و ناجوانمردی قند است. تبسم از صورتت کشیده می‌شود تا دست و پاهایت. دست‌ها را در هم قفل می‌کنی. به نشانه‌ی پیروزی جلوی دوربین می‌گیری. می‌چرخی و می‌گردی. شادی‌ات ابرها را کنار می‌زند. آسمان آبی‌تر است یا چشم‌های تو؟ روی شن‌وخاک بالا و پایین می‌پری. ذوق می‌کنی که جنگ تمام می‌شود و به‌زودی به خانه و مدرسه‌ات بازخواهی گشت. دوباره خواهی آموخت. 📝 سفیدی دندان‌های تو کجا و سیاهی قلب‌های دشمنانت؟ خنده‌ی تو سایه‌روشن امید است، سوسوی فانوس روشنی وسط دریای تیره. گاه موجی برمی‌خیزد و خاموشش می‌کند. بغض می‌کنی که کسانی بسیار از دست داده‌ای. نمی‌دانی از نبودن‌شان غمگین باشی یا از بودن خود شادمان. غم و شادی و اشک و تبسم و گریه و خنده‌ات در هم می‌شود. حال و روز تو شبیه آسمان ابر و آفتاب بهاری است. دمی آذرخش و ساعتی آفتاب و دقایقی باران. 📝 ما اما زمستانیم. ما و همه‌ی آزادمردان سرتاسر دنیا مدت‌هاست خار در چشم و استخوان در گلو از پشت این مستطیل‌های رنگارنگ تو را تماشا کرده‌ایم. قلب‌هامان زیر سرمای دروغ و نسل‌کشی و آوارگی و کشتار یخ زده. شرم‌ساریم از آنچه در شرم‌الشیخ گذشت. زخم‌خورده‌ی صلح پایدار و فراگیری که بزرگ‌ترین دشمن‌مان به خاورمیانه آورده. دشمنی که غمِ جایزه نوبل دارد؛ نه آسودگیِ زندگی تو. ما...

عزادار روابط دوستانه‌ی اشغال‌گر با همسایگانیم. دل‌نگران نقض دوباره و‌ چندباره آتش‌بس پوشالی. دلواپس نیروهای بین‌المللی ثبات در غزه. ناظران صلحی که از شورای امنیت سازمان ملل می‌ترسند نه خدای لم‌یزل. بیمناک از حمله‌ی پهبادی و جیغ جنگنده و موشک‌ها. که باز خواب خوش‌تان را برهم زند. هراسان از مین‌ها و اشیای مشکوک برجامانده از رقیب که روزی وقت بازی و جست‌وخیز جلو بیفتد و تارومارتان کند. 📝 ما دو سال است چشم در راه این لبخندیم تا سر بزند و دل‌مان را روشن کند. که ابرهای تیره‌ی آسمان‌مان نور بیفشاند و ببارد و زمستان برود. ما نگرانیم و دل‌خوشیم به خنده‌های تو که بوی کودکی ازدست‌رفته‌مان را دارد، بوی امید و اطمینان، بوی سرخوشی بهار. خوب است که کودکی و از همه‌ی این‌ دل‌آشوبه‌ها هیچ نمی‌دانی. چه خوب که می‌خندی. خنده چقدر به صورتت برازنده است. تبسم، هم تو را زیباتر می‌کند، هم دنیای ما را. 📝فاطمه کیائی، رسانه «ریحانه»؛ 💬مجموعه روایت «می‌نویسم تا صدای غزه باشم» ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت: 6037998200000007 شماره شبا: Ir320210000001000160000526 کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

📣 ارسال کمک‌های شما برای مردم مقاوم و جنگ‌زده غزه ادامه دارد... ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت: 6037998200000007 شماره شبا: Ir320210000001000160000526 کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💗 #دایما_حدکن | #همیشه_کنارتونیم 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

🤲 #روایت_همدلی | طلایی که به دست نیامد! 🖥 خرده‌روایت‌هایی از گپ‌وگفت رسانه ریحانه KHAMENEI.IR با حضار رويداد ملی «ایران همدل» در حسینیه امام خمینی(ره)؛ ۱۴۰۴/۷/۱۵ 📝 دخترها دوست دارند در زیبایی و آراستگی از هم سبقت بگیرند. مخصوصاً وقتی در سنین نوجوانی باشند و دوست‌هایشان هم اهل فخرفروشی. خانم مسئول جمع‌آوری کمک‌های مردمی برایم تعریف کرد: «دختر ده‌ساله اومد و یه تیکه طلا بهم داد. می‌گفت دوست‌هام همیشه بهم می‌گفتن باباهای ما برامون طلا می‌خره. تو طلا نداری؟ منم همیشه آرزوی طلا داشتم.» آن سال بالاخره پدرش توانسته بود با حقوق کارگری یک تکه طلای کوچک برای تولد دخترش بخرد. دختر بدون اینکه حتی یک بار از طلا استفاده کند آن را برای اهدا به مردم لبنان آورده بود. خانم مسئول خوشحال بود از اینکه دهه نودی‌ها هم مثل نوجوان‌های زمان هشت سال دفاع مقدس حواسشان به فرمان امام زمانش هست. 📝 فاطمه‌السادات شه‌روش 🗓شماره ۵٨ ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

📢 #روایت_همدلی | واریز کمک‌ها به حساب پویش «ایران همدل»، برای یاری مردم مقاوم غزه ادامه دارد... 🖼 #پیام_ارسالی_مخاطبان ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

📢 ببینید | کمک‌های شما مایه دلگرمی مردم مقاوم غزه است... ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR ❤️ #دایما_حدکن | #همیشه_کنارتونیم 🖥 irane-hamdel.khamenei.ir

🤲 #روایت_همدلی | وام 🖥خرده‌روایت‌هایی از گپ‌وگفت رسانه ریحانه KHAMENEI.IR با حضار رويداد ملی «ایران همدل» در حسینیه امام خمینی(ره)؛ ۱۴۰۴/۷/۱۵ 📝 نه پولی برای اهدا داشت نه طلایی. با درخواست وامش موافقت شد. با پول وام طلا خرید. همان انگشتری که به دستش می‌آمد. مدّت‌ها پشت ویترین طلا فروشی زیر نظرش داشت. انگشتر را در دست انداخت و تا پایگاه رفت. می‌خواست خودش را امتحان کند. لحظه‌ای تردید نکرد. سربلند شد. پیش خودش، رهبرش و خدایش. دخترها هم گوشواره‌هایشان را درآوردند و اهدا کردند. مادر ایرانی، دخترهایش را اینطور تربیت می‌کند. 📝 هدی اسکندری 🗓شماره ۵٩ ❤️ پویش ایران همدل ادامه دارد و مردم از طریق زیر می‌توانند به مردم مظلوم غزه کمک کنند: شماره کارت:

6037998200000007

شماره شبا:

Ir320210000001000160000526

کد دستوری: #14* پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR 💻 irane-hamdel.khamenei.ir

🤲 شیشه عمر مادر 🖥 روایت‌های زنانه از غزه 📝 تابه‌حال با یک بیمار مبتلا به سرطان، در روزهای آخر عمرش، برخورد داشته‌اید؟ روند کاسته شدن جسم و زوال جانش را دیده‌اید؟ دیده‌اید که چقدر سریع به ضعف یک کودک دچار می‌شود؟ من دیده‌ام. بیماری مبتلا را در لحظات احتضار. ایستاده بودم در یک متری او و می‌دیدم که ویرانی سلول‌ها چطور تا گلو بالا آمد و در نهایت آرام گرفت و متوقف شد. دیدم که چطور کوچکترین زوری در هیچ نقطه‌ای از بدنش باقی نماند تا جان را حفظ کند. دیدم که از میان تمام صفاتی که یک آدم می‌‌تواند داشته باشد، ضعف، بارزترین ویژگی او شد. 📝 همین ضعف را یک مرتبه‌ی دیگر هم به‌وضوح پیش چشم دیده بودم. وقتی پسرم را به دنیا آوردم و از بیمارستان رسیدیم خانه. بچه را خواباندم، بالای سرش نشستم و خیره شدم به آن موجودی که سر تا پا نیاز و ناتوانی بود. وحشت کردم. از شدت ناتوانی فرزندم در حفظ بقایش وحشت کردم. 📝 وضعیت‌هایی در زندگی هستند که آدم در آنها ضعیف است. آدم وقتی بیمار است، وقتی سرطان دارد، وقتی آواره است، وقتی بچه است، وقتی یک نوزاد بی‌زبان یک ساله است و تمام دارایی‌اش یک شیشه شیر... در تمام اینها مظلوم است و فقط مظلوم است و دستش به جایی بند نیست. آدم زمین‌خورده، زدن ندارد. این جمله را مادرم همیشه می‌گوید. رسم آدم بودن در چشم‌های او این است که آدم زمین‌خورده را نزند. مادرم شاید هنوز نداند که روی همین زمین جایی هست که بچه و نوزاد و مریض و مبتلا به سرطان، یکجا جمع‌اند. جایی به نام «دیرالبلح». و مردمی هستند که از همین مظلوم‌ترین‌ها هم نمی‌گذرند‌، که روی سر همین‌ها هم بمب می‌ریزند. مردم...