این خباثت‌های عباس رو توی خط قرمز رو نکرده بودم🙄

تخریب نیست که، بالاخره هرکسی یه شیطنت‌هایی داره... خوب کاری کرده بود؟ به نظر من کسی که این کار رو بکنه خونش حلاله!!

لازم نیست برید بیرون، فقط از این بلاها سر کسی که حساسه نیارید. واقعاً آزاردهنده ست

سلام معذرت می‌خوام، سعی می‌کنم بلندترش کنم واقعا انتظار این که یه مرد جنگی، در شرایط کاملا عادی، توی خونه و برای املت درست کردن برای خانواده‌ش دستش رو بشوره، انتظار زیادیه؟😐 شاید عادت به این کار نداشته باشه ولی آخه وقتی می‌تونه چرا این کار رو نکنه؟؟ اصلا چرا من دارم سر این قضیه بحث می‌کنم؟😐

ولی دور از شوخی... احترام نذاشتن به حساسیت‌های بقیه و توجیه کردنش با اسم شوخی، نه تنها خنده‌دار و قشنگ نیست، بلکه اوج بی‌فرهنگیه. آدم‌ها با هم فرق دارند، یکی روی بهداشت حساسه و یکی نه. یکی از رنگ آبی خوشش میاد و یکی رنگ سبز. یکی کله‌پاچه دوست داره یکی از کله‌پاچه متنفره. ما وقتی می‌تونیم ادعا کنیم واقعا «انسان» هستیم که بتونیم با این تفاوت‌ها کنار بیایم و به دیگران احترام بذاریم. اگه هنوز بلد نیستیم به خط قرمزها و سلایق افراد احترام بذاریم، باید به خیلی از صفات انسانی‌مون شک کنیم... اینا رو چرا میگم؟ چون خود من روی رعایت یه سری مسائل بهداشتی حساسم. البته نه خیلی شدیده و نه غیرعادیه. ولی بارها شده از طرف خیلی از دوستان و اطرافیان برچسب وسواسی خوردم، مسخره شدم، تحقیر شدم و عبور از قرمز من براشون شوخی و تفریحه. راستش رو بگم، من واقعاً نمی‌تونم ببخشم‌شون.(این رو مستقیماً بهشون نمی‌شه گفت، چون با این واکنش مواجه می‌شم که: «تو اصلا جنبه شوخی نداری!») اینطوری می‌شه که گاهی چارچوب‌های خودم، برام مهم‌تر از آدمای دور و برم می‌شن و کم‌کم ازشون فاصله می‌گیرم. من اگر بدونم یه نفر از یک رفتار بدش میاد و اذیت می‌شه، اون رفتار رو تکرار نمی‌کنم، حتی به بهانه شوخی. چون ما گاهی فکر می‌کنیم داریم شوخی می‌کنیم، درحالی که حواسمون نیست یه نفر داره با تفریح ما عذاب می‌کشه... خلاصه که... بجای برچسب زدن به دیگران و سرزنش رفتارهاشون، بهتره یاد بگیریم به هم احترام بذاریم و در عین این که خودمون هستیم، بقیه رو وادار نکنیم مثل ما باشن...

سلام بله وسواس خیلی بده؛ و کلا حساسیت روی هر چیزی در حدی که زندگی رو از روند عادی خارج کنه. اما در نظر داشته باشید، اولا: تشخیص این که یک نفر وسواس داره یا نه، به عهده ما نیست، به عهده روانشناس و مشاوره. دوما: درمانش هم به عهده ما نیست، بلکه به عهده مشاور و روانشناسه. پس ما نباید سعی کنیم به خیال خودمون با لجبازی با یک فرد وسواسی، درمانش کنیم. این روش درمان خیلی وقته که منسوخ شده.

سلام بله کار خیلی زشتیه...

سلام... هیچ‌کدوم این‌ها گناه نیست... یا اگه گناه باشه بخاطر دختر بودن نیست. ولی متاسفانه جامعه ما، بر خلاف دستور اسلامی و دینی، همه بار حفظ عفاف رو بر عهده بانوان گذاشته... نه اینطور نیست. حفظ عفاف فقط وظیفه زن نیست. زن و مرد با هم در جامعه زندگی می‌کنن، پس با هم باید عفاف عمومی رو حفظ کنن. و متاسفانه خیلی سخته فهموندن این مسئله به بعضی از آقایون جامعه... سیگار کشیدنت گناهه، چون انسانی و نباید به بدنت آسیب بزنی، چه دختر باشی چه پسر. خوندن و رقصیدنت فقط برای نامحرم گناهه، چون تو انسانی و خدا دوست نداره به یک عروسک خیمه‌شب بازی برای مردها تبدیل بشی. حرف زدنت گناهه، اگه با حرف زدنت حقی ناحق بشه، یا دروغی بجای حقیقت گفته بشه، یا قلبی بلرزه، چه دختر باشی چه پسر. حرف نزدنت هم گناهه، اگه در برابر ظلم، دروغ یا گناهی سکوت کنی، چه دختر باشی چه پسر. زندگی نکردنت گناهه، چون خدا دوست داره بنده‌هاش زندگی کنند، قشنگ زندگی کنند، ابدی و بی‌نهایت زندگی کنند، چه دختر باشند چه پسر... خندیدنت، بیرون رفتنت، وجودت... هیچکدوم گناه نیست. گناه یعنی آسیب زدن به روح خودت و دیگران...