آسمان ِآبی ِصبح، من را یاد ِتو می‌اندازد. آری، هنوز هم به تو فکر می‌کنم. می‌گویند چرا فراموشش نکردی! آخر مگر می‌شود آدم کسی را که روزی جانش بوده فراموش کند؟ مگر می‌شود آدم نفس کشیدن را یادش برود؟ من هنوز هم به تو فکر می‌کنم. از همان روز اولی که تو را دیدم تا الان... چقدر گذشته؟ نمی‌دانم. هر چه می‌کنم باز هم تو هستی. در خیابان، احساس می‌کنم تو را دیدم! با اینکه مسافت زیادی بین ما فاصله انداخته، و حتی شاید تو هیچ‌وقت به من فکر نکنی و من در گوی ِخاطره‌های پس ِذهنت باشم، باز هم منتظرم که ببینمت. انگار آرزوی آدم‌ها باعث می‌شود توهم بزنند. نمی‌دانم کِی این توهم‌ها درست از آب در می‌آیند... اما من هنوز هم به تو فکر می‌کنم.."

تو ماشین حساب بزنی و برعکس بگیریش تو دستت میشه بیلی.

-میشه من هیچ‌وقت بزرگ نشم؟ +باشه، ولی چرا؟ -آخه اگه بزرگ شم دندونام میفته.. +باشه قبوله، بزرگ نشو. قول میدی؟ -آره قول میدم که بزرگ نشم.

احساسی بودن با لوس بودن فرق داره

به‌جا مانده از May 4

People make me think "wtf is wrong with you?"

Or "r u crazy or sth bi'tch?"

آیا آن نوشته‌ها را دور انداخته‌ای؟

‏انقد بدم میاد یکی هم اسم خودم باشه تو جمع؛ حس میکنم فیکه، اصلی منم. 》دیوار《 @farsitweets

قطعا فیکه اصلی منم