الحمدلله علی عظیم رزیتی

این چند روز هربار که فکر می‌کردم سه شنبه صبح قراره آماده شم و برم سمت خیابون فلسطین، با خودم میگفتم کاش بود! کاش باز هم آقا اونجا بود! کاش خدا قرار بود بازم به چشمامون بیشتر از لیاقتشون نور نشون بده... سرم رو تکیه می‌دادم به پرچم یا لثارات الحسین و قدم قدم به نیابت از همه‌ی کسایی که دوست داشتن و دارن این مسیر رو برن، همراه با دسته به سمت حسینبه‌ای می‌رفتم که دیگه نبود. که تبدبل شده بود به روضه...به قول عزیزی که بیانیه‌ی دانشجوها رو خوند، حالا به رسم اربعین، زینبیه علمدار شده بود. و اونجا...همه چیز انگار فرق داشت. پشت دیوارهای حسینیه، همراه با یه عالم جوون یتیم شده که دوست داشتن طبق قرار هرساله توی این دیدار هم چند جمله‌ای از مرادشون بشنون، همه چیز فرق داشت. انگار یه سطح دیگه‌ای از داغ و عزا به وقوع می‌پیوست. انگار همه چیز سوزان‌تر بود. مخصوصا روضه‌ها... مخصوصا...مخصوصا وقتی فاصله‌ی خودت رو با سن می‌سنجیدی، و به خودت یادآوری می‌کردی که دفعه‌های قبل، چشمات به شکل رویاگونه‌ای رویات رو زیارت کرده بودن. دو دفعه تونسته بودی قامت رشیدش رو، صورت ماهش رو حتی با همون چشم‌های ضعیف و ناتوانت، کم و بیش ببینی. اما حالا...کجا اومدی؟ قاعده‌ی اون مداحی که میگه "بیچاره اونکه حرم رو ندیده، بیچاره‌تر اون که دید کربلاتو" اینجا هم صدق میکنه. اونایی که این توفیق رو داشتن و دنیا بهشون این رحم رو کرد که قبل از فقدان پدرترین رهبر دنیا یکبار هم شده چشم‌هاشون به دیدارش منور بشه، حالا توی این قتلگاه نفس‌هاشون تنگ‌تره، ضجه‌هاشون بیشتر و حسرتشون سخت‌تر...و این درد با وجود عمقش، خواستنی‌تر...اونقدر خواستنی که بتونی از صمیم قلب خدا رو بخاطرش شکر کنی و بگی "الحمدلله علی عظیم رزیتی"

زان به تاریکی گذاری بنده را تا ببیند آن رخ تابنده را

گرچه دیگر هستی‌ام را شوق دیداری نمانده‌ست باید از باران بگیرم خاطرات مُرده‌ام را یا که عادت می‌کنم با بغض گلدان پشت شیشه یا به دریا می‌دهم گل‌های باران خورده‌ام را... #فاء #صاد #الف

.

مَکن سرگشته آن دل را ... که دست آمــوزِ غـم کردی #تفأل ۲ اینستاگرام | یوتیوب | تلگرام | بله | ایتا

"شبکه چهار" داره میکس آهنگ "پناه" محسن چاوشی(خواب دیدم تو یه دشت از نعنا) رو با تصاویر "مسجد النبی" پخش می‌کنه!... نمی‌دونم چطور توضیح بدم، ولی یه جای کار می‌لنگه😶‍🌫

غریبی بد دردی … تنهایی بد دردی … کوچه، کوچه، کوچه، کوچه … گل لاله، لاله، لاله، لاله … #یا_امام_حسن_مجتبی_ع @mojallofficial

این کار از سال ۴۰۱ مونده تو ذهنم، گشتم دیدم دوباره تو کانال مجال بازنشر شده شعر جای قوی‌تر شدن داره ولی زاویه دید و مدل پرداخت خیلی قشنگه، حتی انتخاب سبک هم شاید بشه گفت جسورانه‌ست... اوجش رو دوست دارم؛ کوچه، کوچه، کوچه، کوچه... .... غریبی که توی بچگی پیر شده(:

به هم پیوستگی روضه‌های اهل بیت حکایت عجیبیه..

سکینه. [ س َ ن َ ] ( ع اِمص ) آرامش. ( از دهار )( مهذب الاسماء ). آرامش و آهستگی. ( منتهی الارب ). آرامش دل. ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ). آرام و آسایش و آهستگی. ( آنندراج ) ( غیاث ) : قوله تعالی ، و فیه سکینة من ربکم. ( قرآن 248/2 ). || در اصطلاح صوفیان آنچه هنگام نزول غیب در قلب ظاهر شود و آن نوری است که موجب تسکین و آرامش قلب است برای مشاهده کننده و موجب اطمینان میشود و سکینه خود ازمبادی عین الیقین است. ( از تعریفات جرجانی ). || ( ص ، اِ ) باد تیزرو. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). قلب مهربونت صبر نکرد تا ببینمت و صدای قشنگت رو بشنوم. زودتر از اومدنم رفتی و من، نه با خاطره‌های دیگران، که با حسی که تو قلبم ازت دارم مطمئنم هیچ اسمی برات شایسته‌تر از سکینه نبود و نیست. بیست و پنج ساله رفتی ولی مطمئنم که یه سهمی از حیات حقیقی، زیر سایه‌ی حضرت زهرا داری. که دعات می‌رسه بهم. می‌رسه بهمون. کاش کمی از ژنِ مهربونی و دلسوزی بیش از حدت رو تو وجودم داشته باشم مادربزرگ قشنگم؛ سکینه خانم! به وقت ۲۱ مرداد صلواتی، فاتحه‌ای، هرچی که به دلتون بود براش بفرستید✨