وصف امام رئوف از زبان آقای شهید(: کسی که در مشهد متولد شد و بعد از عمری مجاهدت باز هم در مشهد آرام گرفت.. هر سفری ترک شد، مشهدِ ابتدای سالشون ترک نشد تا جای ممکن... سرنوشتتون به امام رضا گره خورده بود انگار(: هر دو، سرمایه‌ی معنوی ایران بودند و هستند..و ان شاءالله دعاگومون باشن...

چندوقت پیش از آقای ژوله و حرفش انتقاد کردیم، حالا حرف بشدت حقش رو هم بشنویم(((: گاهی پذیرش آنچه بر تو گذشته شفاست...

🚩این پرچم‌های سرخ These Red Flags @VetrMusic

این خداحافظی نیست...

امید به زندگی؟ یه جوجه‌ی شیش ساله کنارم دارم که قبل از خواب بهم میگه: آبجی! من تو رووو...خب؟ اندازه‌ی....اندازه‌ی همه‌ی دنیا و کل آدمای کره‌ی زمین بجز دشمنای ایران دوست دارم(: بعد که میفهمه حالم خوب نیست و ناراحتم کلی به روش‌های مختلف روی این دوست داشتنه تاکید می‌کنه تا مطمئن شه کمتر ناراحتم(((: خدا برای کل دنیا و همه‌ی آدمای کره‌ی زمین بجز دشمنای ایران و مخصوصا برای خواهرش حفظش کنه(((: -یادگاری #جناب_نعمت ماشاءالله لا قوة الا بالله...

نمی‌دونم غصه و رنج چجوریه که هم پوست آدمیزاد رو کلفت می‌کنه هم نازک🗿

ولی زندگی ادامه داره

دارم یه سریال جدید می‌بینم با عنوانِ "می‌خواهم زنده بمانم" نیازمند اشتراک و اینترنت و اینا هم نیست. بیست‌چهارساعته جلو چشممه. خودم و اطرافیانم توش بازی کردیم. خلاصه‌ش هم از اسمش معلومه🦦

یقینا کُلُه خیر، توی اتفاقات غیرمنتظره معنا پیدا می‌کنه وقتی جلوجلو ذوق می‌کنی و قدمِ اولِ اتفاقِ ذوق‌انگیز کنسل میشه تا حباب هیجانت رو بترکونه و آگاهانه به استقبالش بری. وقتی فکر می‌کنی همه چی رو روال و طبق برنامه‌ست ولی درست زمانی که می‌خوای بری سراغ سیستم و روی خروجی نهایی کار کنی برق اتصالی می‌کنه، مطالب مجبور میشن تو ذهنت خیس بخورن تا بری خونه. البته که اینا پله‌های اولن. اونی بلدِ راهه که نشدن‌ها و نرسیدن‌های بزرگتر و سخت‌تر رو هم خیر ببینه. گذشته‌های رفته و حسرت‌هاشم خیر ببینه. ایناست که مَرد می‌خواد‌.. اصلا بیاید برای هم دعا کنیم "خیر ببینی" و معنای دومشم در نظر بگیریم. اینکه بتونی از هر اتفاق کوچیک و بزرگی خیرش رو استخراج کنی و ببینی.. چه دعای خوب و لازمی! خدا کنه به حق همین لحظه‌ی اذان اجابت شه برای همه‌مون(:

تابستون= تاب + ِستون فصل تاب آوردنه فصل اینکه سرخ و سوخاری بشی و به جلز ولز بیفتی و باز بگی خدایاشکرت😔

امروز متوجه شدم آفتاب چهار بعد از ظهر از آفتاب سر ظهر تیزتره. عجیبه غریبه تلخه ولی واقعیه :/

تو باید علاوه بر اینکه رنج و امتحان خودت رو می‌پذیری تا بتونی از سر بگذرونیش این رو هم بپذیری که مطلقا هیچکس متوجهِ تلاشی که تو برای پیش بردنِ زندگی و مسیرت می‌کنی نیست. یعنی هیچکس نمی‌تونه دقیقا جای تو باشه. اما در کنارش نباید دیگرانی که جای تو نیستن رو قربانیِ امتحان‌ها و رنج‌هات کنی. اونا از وضع تو بی‌خبرن ولی خودشون هم مسیر سختی دارن. سعی می‌کنن درکت کنن ولی یه جاهایی هم از دستشون در میره و اونجا که نباید، بهت سخت می‌گیرن. تو باید رنج خودت رو برای خودت بپذیری ولی اینو هم قبول کنی که داری کنار آدم‌های دیگه زندگی می‌کنی. نه باید از پذیرش شرایط خودت غفلت کنی و نه از درک شرایط اونها. اینجوری همه چیز خیلی راحت‌تر میشه. و هم به خودت هم به دیگران می‌تونی فرصت اشتباه کردن و جبران بدی. -از سلسله افکار بلندبلند