با هر صفحه‌ای که پیش میرفتم ، انگار منم داشتم کنارشون زندگی میکردم ، با خنده‌هاشون خندیدم ، با گریه‌هاشون گریه کردم ، ولی آخرش که رسید داشتم به خودم میگفتم که همسرای نظامیا چه دلی دارن .. همش سعی می‌کردم خودمو جای فرازنه‌خانومِ اقا حمید بزارم ، ولی واقعا تصورشم سخت بود .. خدا به همشون صبر بده واقعا ..

یادت باشه : ))))

: ))))

آخریش بود دیگه واقعا 🙏🏻

نازی بعد از دوساعت گریه کردن متوالی سر این کتاب :

از ساعت 4 تا خود الان داره بارون میاد و واقعا در گنج خود نمیپوستم 😭

خاطرات تو ..

فردا امتحان داریم ، بچها :

هرجای دنیا بری بگی ما یه درسی داریم که باید فارسیو به فارسی ترجمه کنیم بهت پناهندگی میدن .