تنها احساس بولد این روز هام اینکه من بیش از حد توی جامعه بودم و دارم خودم رو گم میکنم و فیلتر هام برای رفتار با آدما عوض شده و باید چندین روز از آدما دور باشم تا دوباره بتونم خودم رو پیدا بکنم
سلام من یه دختر 17 ساله ام که امروز مدرسه رو پیچونده و رفته پتوی ستاره ای خریده که توی شب ستاره هاش نور میده و ذوق میکنه 🧍🏻
وقتی چراغ ها خاموشه و دارم دمنوش میخورم با خودم فکر میکنم واقعا آدمی قراره بیاد ؟ منتظر کسی بودن درسته ؟ و یا حتی قراره واقعا یه چیزی رو حس بکنی و با خودت بگی پس این دوست داشتنه ؟ فکر میکنم چیزی که به زندگیم قالب شده درست نیست و نمیتونم با فکر کردن به اینکه من کافی ام و اصلا نیازی به محبت خارجی ای ندارم ادامه بدم ، من همه چیز نیستم
کاش من هم مثل بنگچان میتونستم با یه موزیک نشون بدم اون احساساتی که واقعا وجود دارن چی ان
2.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
I don't really care how bad it hurts