eitaa logo
خبرهای تازه
102 دنبال‌کننده
43.1هزار عکس
27.9هزار ویدیو
377 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
تصویری زیبا در صحن قدس حرم مطهر علی بن موسی الرضا علیه السلام 27رمضان/09 اردیبهشت 1401 🆔به کانال ما بپیوندید: 👇👇👇 ┈•✾•🍃🌺🍃•✾•┈ 🌐https://eitaa.com/joinchat/1725628430Cc8cd5f9ea1
3.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎞رابطه سازمان ملل و اسرائیل به زبان بی‌کلام یه بلاگر https://eitaa.com/khezreznde 🗣 جنگِ امروزِ ما، جنگِ روایتهاست
🔹یک مادر فلسطینی و فرزندانش قربانی بمب های فسفر سفید اسرائیل شدند. چرا برای زن فاحشه اسرائیلی که همه جا لخت بوده اشک تمساح میریزید ولی برای این بی گناهان از کسی صدایی در نمیاد؟ اللهم العن الیهود و الصهیون https://eitaa.com/ADLEMOLA
962.5K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
دست سردار حسین... ـــــــــــــــــــــــ 🚨پایگاه خبری 💠 @passdar
🔴 امیرعبداللهیان: رهبران مقاومت از انسجام عالی برخوردارند 🔹دست همه روی ماشه شلیک است وزیر خارجه در نشست خبری در لبنان: 🔹این مقاومت است که برای آتش‌بس احتمالی شروط تعیین می‌کند. 🔹 امروز رهبران مقاومت از انسجام عالی برخوردارند. همه سناریوها را طراحی کردند و دست همه روی ماشه شلیک است. 🔹در صورت تعلل جامعه جهانی و سازمان ملل متحد و کنشگرانی که حامی جنگی افروزی رژیم اسراییل هستند پاسخ در زمان مناسب و مورد نظر مقاومت انجام خواهد شد. 🔹من در گفتگو با رهبران دریافتم پاسخی که داده خواهد شد پشیمان کننده و تغییر دهنده نقشه کنونی سرزمین های اشغالی است.👊 https://eitaa.com/ADLEMOLA
10.88M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔸 تشریح عملیات طوفان الاقصی توسط سردار مجتبی ابطحی از فرماندهان نیروی قدس سپاه 🔹ساعت - زمان - مکان - و تجهیزات صهیونیست ها در نوار غزه
7.86M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💥اگر این سخنان دکتر کوشکی و وقایع روزمره فلسطین را بشنوید، قطعا دیگر نخواهید پرسید چرا حماس دست به زد. ✅ واقعاً ملت دربند و مظلوم چه باید بکند و آیا این مردم راه حلی غیر از و مُردن عزتمندانه دارد؟! آیا تاکنون چیزی در رابطه با جیل الحاجز شنیده‌اید؟
جشن محو نتانیاهو با طرح ارتش صهیونیستی برای حمله به رفح موافقت کرد. این موضع دقیقا بعد از طرح حماس برای آتش بس گرفته شده. دو شب قبلتر هم سیدحسن نصرالله گفت همینکه مجبورید با حماسی مذاکره کنید که نابودی آن جزو اهدافتان بود، نشان میدهد چه وضعی دارید. حالا موضع حماس درباره آتش بس هم به خودی خود جالب توجه است و نشان میدهد مقاومت تسلیم نشده و کوتاه نیامده. تحلیلهای اسرائیلی‌ها در این چند روز خیلی عجیب و جالب است. آنها به جد معتقدند بایدن در تلاش برای سقوط نتانیاهو است. بایدن فرصت زیادی ندارد و اگر نتواند صحنه را به آتش بس بکشد و نتانیاهو را مهار کند باید یک شکست راهبردی دیگر را کنار نبرد روسیه و اکراین برای خود ثبت کند. فشار افکار عمومی در اسراییل و اروپا و آمریکا هنوز جدی است. اگر بیانیه ضد اسراییلی یک هنرپیشه در مراسم اسکار با تشویق بی امان شرکت کنندگان مواجه میشود، این نشانه عجیبی از فضای موجود در آمریکا است. آنهم مراسم اسکار که هویتش اساسا یهودی است. تشویق هنرمندان که عموما پشت سر عوام حرکت میکنند تا معتبر بمانند، حجم همراهی عوام را نشان میدهد، همانطور که خودسوزی خلبان آمریکایی مقابل سفارت اسراییل هم عمق این همراهی را نشان میدهد. در این جهان که رسانه واقعیت ها را آن طور میسازد که خود میخواهد، این اتفاقها شبیه معجزه است. مساله ، نتانیاهو نیست. قصه اسراییل را با سخنان آن خاخام یهودی تندرو بفهمید که میگفت اینطور که پیش میروید همگی خواهیم رفت. تحمل مردم غزه اما اتفاق عجیبی است. سوال این است که این صبر چه منطقی دارد؟ بحثهای ایمانی و معنوی درست، اما واقعا چرا و با چه استدلالی باید این مقدار صبر کنند؟ واقعیت آن است که برای خیلی از ما توجه به غزه از هفت اکتبر شروع شده، ما غزه را با ذهنیت رسانه زده و به دور از ماجرا میشناسیم. باید فلسطینی فکر کرد. برای آن که فلسطینی فکر کنیم بد نیست متن بیانیه آغاز جنگ محمدالضیف را مرور کنیم و سخنان رهبران حماس و مقاومت را. آن وقت خواهیم فهمید چرا مقبولیت حماس در غزه و کرانه اینقدر رشد کرده. همه این فشار و سخت تر از این فشار پیش از این هم بود اما پشت پرده رسانه دروغگوی غرب مخفی بود. همین میزان کشتار و خرابی ذره ذره در حال تحقق بود. همان کسانی که امروز جنایت میکنند آن موقع نیز حاکم بودند، همان راهبردها و همان اهداف را هم داشتند اما به دور از چشم همه دنیا و آرام آرام پیش میرفتند. کشتن آدمها، خرابی ها ، توهین به مقدسات و عقیده این مردم که حالا میفهمیم چقدر این عقاید برایشان ارزش داشته و توهین به آن چطور روح غزه را آزار میداده. عقایدشان همان چیزی است که با آن صبر میکنند و دوام میآورند. حالا پرده ها کنار رفته صحنه روشن شده و چه لذتی برای این مردم بالاتر از این که دشمن منفعل شده رسوا شده، نفاق اعراب برملا شده و حالا این مقاومت است که فرسایشی و گام به گام پیش میرود. سیدعلی خامنه ای خبر داد هنوز نود درصد توان حماس باقی مانده. منابع مقاومت از این میزان تجهیز حماس توسط ایران انگشت به دهان هستند. این قدرت مسلح چرا از بین نمیرود واقعا؟ ماجرا محدود به حماس هم نیست. سطح درگیری کاملا راهبردی و کلان شده. حالا شواهد نشان میدهد جبهه مقاومت همان استراتژی فرسایشی را دارد ولی سطح نبرد را چند پله بالا آورده. تهدید حزب الله به نیروگاه‌های برق اسرائیل و زدن اطراف نیروگاه بادی جولان مهم است. تهدید جدید یمن به توسعه نبرد تا سراسر اقیانوس هند و آفریقای جنوبی و مدیترانه نیز مهم است برخورد پر قدرت حماس و شکست مذاکرات آتش بس برای سومین بار نیز مهم است. این نکته را باید توجه کرد که رونمایی از موشکهای مافوق صوت یمن و برد بالای آنها نشان میدهد جاده کریدور جایگزین بنادر اسراییل هم در تیررس است و چه در مبدا و چه مقصد امن نیست. تلاش اسرائیل برای خرید بندری در قبرس به عنوان جایگزین حیفا را جدی باید گرفت. دشمن بنای بر اشراف از دریا و بازکردن راهی برای خارج کردن مردم غزه دارد. ایده خروج مردم از غزه همان ابتدای کار با ضربات امنیتی حماس، لو رفت. مصر و اردن همان موقع موضع گرفتند و این راهبرد برای اسراییل نشان میدهد تا چه اندازه در وضعیت بغرنجی قرار گرفته است. جدی شدن زمزمه دوکشوری در آمریکا و اروپا و اعراب نشان میدهد چرا اسراییل به چنین راهبردی چنگ میزند. صحنه برای اسراییل نزدیک به انتها است. قدرت اعجاب آور صبر غزه مهمترین سوخت همه تسلیحات و همه محاسبات راهبردی مقاومت است. سبک مقاومت در جنگ، جنایت نیست بلکه فلج کردن راهبردی دشمن و محو او است. مقاومت راس هرم طرف مقابلش را هدف گرفته و اسراییل بدنه هرم طرف مقابلش را و همین یک جمله نشان میدهد چه کسی در موضع اقتدار و غلبه است و چه کسی در موضع ضعف است. «حجةالاسلام علی مهدیان»
جشن محو نتانیاهو با طرح ارتش صهیونیستی برای حمله به رفح موافقت کرد. این موضع دقیقا بعد از طرح حماس برای آتش بس گرفته شده. دو شب قبلتر هم سیدحسن نصرالله گفت همینکه مجبورید با حماسی مذاکره کنید که نابودی آن جزو اهدافتان بود، نشان میدهد چه وضعی دارید. حالا موضع حماس درباره آتش بس هم به خودی خود جالب توجه است و نشان میدهد مقاومت تسلیم نشده و کوتاه نیامده. تحلیلهای اسرائیلی‌ها در این چند روز خیلی عجیب و جالب است. آنها به جد معتقدند بایدن در تلاش برای سقوط نتانیاهو است. بایدن فرصت زیادی ندارد و اگر نتواند صحنه را به آتش بس بکشد و نتانیاهو را مهار کند باید یک شکست راهبردی دیگر را کنار نبرد روسیه و اکراین برای خود ثبت کند. فشار افکار عمومی در اسراییل و اروپا و آمریکا هنوز جدی است. اگر بیانیه ضد اسراییلی یک هنرپیشه در مراسم اسکار با تشویق بی امان شرکت کنندگان مواجه میشود، این نشانه عجیبی از فضای موجود در آمریکا است. آنهم مراسم اسکار که هویتش اساسا یهودی است. تشویق هنرمندان که عموما پشت سر عوام حرکت میکنند تا معتبر بمانند، حجم همراهی عوام را نشان میدهد، همانطور که خودسوزی خلبان آمریکایی مقابل سفارت اسراییل هم عمق این همراهی را نشان میدهد. در این جهان که رسانه واقعیت ها را آن طور میسازد که خود میخواهد، این اتفاقها شبیه معجزه است. مساله ، نتانیاهو نیست. قصه اسراییل را با سخنان آن خاخام یهودی تندرو بفهمید که میگفت اینطور که پیش میروید همگی خواهیم رفت. تحمل مردم غزه اما اتفاق عجیبی است. سوال این است که این صبر چه منطقی دارد؟ بحثهای ایمانی و معنوی درست، اما واقعا چرا و با چه استدلالی باید این مقدار صبر کنند؟ واقعیت آن است که برای خیلی از ما توجه به غزه از هفت اکتبر شروع شده، ما غزه را با ذهنیت رسانه زده و به دور از ماجرا میشناسیم. باید فلسطینی فکر کرد. برای آن که فلسطینی فکر کنیم بد نیست متن بیانیه آغاز جنگ محمدالضیف را مرور کنیم و سخنان رهبران حماس و مقاومت را. آن وقت خواهیم فهمید چرا مقبولیت حماس در غزه و کرانه اینقدر رشد کرده. همه این فشار و سخت تر از این فشار پیش از این هم بود اما پشت پرده رسانه دروغگوی غرب مخفی بود. همین میزان کشتار و خرابی ذره ذره در حال تحقق بود. همان کسانی که امروز جنایت میکنند آن موقع نیز حاکم بودند، همان راهبردها و همان اهداف را هم داشتند اما به دور از چشم همه دنیا و آرام آرام پیش میرفتند. کشتن آدمها، خرابی ها ، توهین به مقدسات و عقیده این مردم که حالا میفهمیم چقدر این عقاید برایشان ارزش داشته و توهین به آن چطور روح غزه را آزار میداده. عقایدشان همان چیزی است که با آن صبر میکنند و دوام میآورند. حالا پرده ها کنار رفته صحنه روشن شده و چه لذتی برای این مردم بالاتر از این که دشمن منفعل شده رسوا شده، نفاق اعراب برملا شده و حالا این مقاومت است که فرسایشی و گام به گام پیش میرود. سیدعلی خامنه ای خبر داد هنوز نود درصد توان حماس باقی مانده. منابع مقاومت از این میزان تجهیز حماس توسط ایران انگشت به دهان هستند. این قدرت مسلح چرا از بین نمیرود واقعا؟ ماجرا محدود به حماس هم نیست. سطح درگیری کاملا راهبردی و کلان شده. حالا شواهد نشان میدهد جبهه مقاومت همان استراتژی فرسایشی را دارد ولی سطح نبرد را چند پله بالا آورده. تهدید حزب الله به نیروگاه‌های برق اسرائیل و زدن اطراف نیروگاه بادی جولان مهم است. تهدید جدید یمن به توسعه نبرد تا سراسر اقیانوس هند و آفریقای جنوبی و مدیترانه نیز مهم است برخورد پر قدرت حماس و شکست مذاکرات آتش بس برای سومین بار نیز مهم است. این نکته را باید توجه کرد که رونمایی از موشکهای مافوق صوت یمن و برد بالای آنها نشان میدهد جاده کریدور جایگزین بنادر اسراییل هم در تیررس است و چه در مبدا و چه مقصد امن نیست. تلاش اسرائیل برای خرید بندری در قبرس به عنوان جایگزین حیفا را جدی باید گرفت. دشمن بنای بر اشراف از دریا و بازکردن راهی برای خارج کردن مردم غزه دارد. ایده خروج مردم از غزه همان ابتدای کار با ضربات امنیتی حماس، لو رفت. مصر و اردن همان موقع موضع گرفتند و این راهبرد برای اسراییل نشان میدهد تا چه اندازه در وضعیت بغرنجی قرار گرفته است. جدی شدن زمزمه دوکشوری در آمریکا و اروپا و اعراب نشان میدهد چرا اسراییل به چنین راهبردی چنگ میزند. صحنه برای اسراییل نزدیک به انتها است. قدرت اعجاب آور صبر غزه مهمترین سوخت همه تسلیحات و همه محاسبات راهبردی مقاومت است. سبک مقاومت در جنگ، جنایت نیست بلکه فلج کردن راهبردی دشمن و محو او است. مقاومت راس هرم طرف مقابلش را هدف گرفته و اسراییل بدنه هرم طرف مقابلش را و همین یک جمله نشان میدهد چه کسی در موضع اقتدار و غلبه است و چه کسی در موضع ضعف است. «حجةالاسلام علی مهدیان»
جشن محو نتانیاهو با طرح ارتش صهیونیستی برای حمله به رفح موافقت کرد. این موضع دقیقا بعد از طرح حماس برای آتش بس گرفته شده. دو شب قبلتر هم سیدحسن نصرالله گفت همینکه مجبورید با حماسی مذاکره کنید که نابودی آن جزو اهدافتان بود، نشان میدهد چه وضعی دارید. حالا موضع حماس درباره آتش بس هم به خودی خود جالب توجه است و نشان میدهد مقاومت تسلیم نشده و کوتاه نیامده. تحلیلهای اسرائیلی‌ها در این چند روز خیلی عجیب و جالب است. آنها به جد معتقدند بایدن در تلاش برای سقوط نتانیاهو است. بایدن فرصت زیادی ندارد و اگر نتواند صحنه را به آتش بس بکشد و نتانیاهو را مهار کند باید یک شکست راهبردی دیگر را کنار نبرد روسیه و اکراین برای خود ثبت کند. فشار افکار عمومی در اسراییل و اروپا و آمریکا هنوز جدی است. اگر بیانیه ضد اسراییلی یک هنرپیشه در مراسم اسکار با تشویق بی امان شرکت کنندگان مواجه میشود، این نشانه عجیبی از فضای موجود در آمریکا است. آنهم مراسم اسکار که هویتش اساسا یهودی است. تشویق هنرمندان که عموما پشت سر عوام حرکت میکنند تا معتبر بمانند، حجم همراهی عوام را نشان میدهد، همانطور که خودسوزی خلبان آمریکایی مقابل سفارت اسراییل هم عمق این همراهی را نشان میدهد. در این جهان که رسانه واقعیت ها را آن طور میسازد که خود میخواهد، این اتفاقها شبیه معجزه است. مساله ، نتانیاهو نیست. قصه اسراییل را با سخنان آن خاخام یهودی تندرو بفهمید که میگفت اینطور که پیش میروید همگی خواهیم رفت. تحمل مردم غزه اما اتفاق عجیبی است. سوال این است که این صبر چه منطقی دارد؟ بحثهای ایمانی و معنوی درست، اما واقعا چرا و با چه استدلالی باید این مقدار صبر کنند؟ واقعیت آن است که برای خیلی از ما توجه به غزه از هفت اکتبر شروع شده، ما غزه را با ذهنیت رسانه زده و به دور از ماجرا میشناسیم. باید فلسطینی فکر کرد. برای آن که فلسطینی فکر کنیم بد نیست متن بیانیه آغاز جنگ محمدالضیف را مرور کنیم و سخنان رهبران حماس و مقاومت را. آن وقت خواهیم فهمید چرا مقبولیت حماس در غزه و کرانه اینقدر رشد کرده. همه این فشار و سخت تر از این فشار پیش از این هم بود اما پشت پرده رسانه دروغگوی غرب مخفی بود. همین میزان کشتار و خرابی ذره ذره در حال تحقق بود. همان کسانی که امروز جنایت میکنند آن موقع نیز حاکم بودند، همان راهبردها و همان اهداف را هم داشتند اما به دور از چشم همه دنیا و آرام آرام پیش میرفتند. کشتن آدمها، خرابی ها ، توهین به مقدسات و عقیده این مردم که حالا میفهمیم چقدر این عقاید برایشان ارزش داشته و توهین به آن چطور روح غزه را آزار میداده. عقایدشان همان چیزی است که با آن صبر میکنند و دوام میآورند. حالا پرده ها کنار رفته صحنه روشن شده و چه لذتی برای این مردم بالاتر از این که دشمن منفعل شده رسوا شده، نفاق اعراب برملا شده و حالا این مقاومت است که فرسایشی و گام به گام پیش میرود. سیدعلی خامنه ای خبر داد هنوز نود درصد توان حماس باقی مانده. منابع مقاومت از این میزان تجهیز حماس توسط ایران انگشت به دهان هستند. این قدرت مسلح چرا از بین نمیرود واقعا؟ ماجرا محدود به حماس هم نیست. سطح درگیری کاملا راهبردی و کلان شده. حالا شواهد نشان میدهد جبهه مقاومت همان استراتژی فرسایشی را دارد ولی سطح نبرد را چند پله بالا آورده. تهدید حزب الله به نیروگاه‌های برق اسرائیل و زدن اطراف نیروگاه بادی جولان مهم است. تهدید جدید یمن به توسعه نبرد تا سراسر اقیانوس هند و آفریقای جنوبی و مدیترانه نیز مهم است برخورد پر قدرت حماس و شکست مذاکرات آتش بس برای سومین بار نیز مهم است. این نکته را باید توجه کرد که رونمایی از موشکهای مافوق صوت یمن و برد بالای آنها نشان میدهد جاده کریدور جایگزین بنادر اسراییل هم در تیررس است و چه در مبدا و چه مقصد امن نیست. تلاش اسرائیل برای خرید بندری در قبرس به عنوان جایگزین حیفا را جدی باید گرفت. دشمن بنای بر اشراف از دریا و بازکردن راهی برای خارج کردن مردم غزه دارد. ایده خروج مردم از غزه همان ابتدای کار با ضربات امنیتی حماس، لو رفت. مصر و اردن همان موقع موضع گرفتند و این راهبرد برای اسراییل نشان میدهد تا چه اندازه در وضعیت بغرنجی قرار گرفته است. جدی شدن زمزمه دوکشوری در آمریکا و اروپا و اعراب نشان میدهد چرا اسراییل به چنین راهبردی چنگ میزند. صحنه برای اسراییل نزدیک به انتها است. قدرت اعجاب آور صبر غزه مهمترین سوخت همه تسلیحات و همه محاسبات راهبردی مقاومت است. سبک مقاومت در جنگ، جنایت نیست بلکه فلج کردن راهبردی دشمن و محو او است. مقاومت راس هرم طرف مقابلش را هدف گرفته و اسراییل بدنه هرم طرف مقابلش را و همین یک جمله نشان میدهد چه کسی در موضع اقتدار و غلبه است و چه کسی در موضع ضعف است. «حجةالاسلام علی مهدیان»