خیلی از شیطان‌پرست‌ها مثل شیطان‌پرست‌های لاوی حتی لزوما موجودی ماورایی یا یک تعریف کلاسیک از شیطان یا به قولی ابلیس رو باور ندارن و نماد مقابله با ادیان سامی می‌دوننش و به گفته‌ی خودشون با ادیان سامی مشکل دارن چون جلوی بعضی از غرایز انسانی وایمیسته پس شیطان (ابلیس) نماد آزادی براشون محسوب می‌شه. و بله این مستقیما از شیطان‌پرستی میاد.

روز هشتم؛ خودکار

به شکلی عجیبی هیچیم وصل نمیشه

دلم برای پینترست تنگ شده

پدر و پسر😂:

#NIE @gahvemigoli

ای کاش منو از یکی از گروه های دانشگاهی بیرون کنن این حجم از بلاتکلیفی توش داره دیوونم می کنه

اصلا یه نکته‌ خیلی مهمتر هست که ادبیات رمانتیک عمدا از این تضاد استفاده میکرد. نویسنده می اومد یه شخصیت سرکش و کاریزماتیک میساخت بعد جذابیت ادبی اون شخصیت باعث میشد خواننده کم‌کم اخلاقا هم باهاش همذات‌ پنداری کنه یعنی چون شیطان خوب حرف میزنه باهوشه مغروره و زیر بار نمیره ناخودآگاه فکر میکنیم پس حتما حق با اونه. در حالی که جذاب بودن یه شخصیت هیچ ربطی به درست بودن فلسفش نداره. اتفاقا یکی از خطرناک ترین شکلای شر همینجاست که وقتی شر زشت و احمق نیست وقتی خوش‌ زبون و باهوش و قانع‌کنندست از اون طرف این تصور که چون شیطان علیه اقتدار خدا ایستاده پس نماد آزادیه یه جور نگاه خیلی ساده‌ لوحانه به خود مفهوم اقتداره. هر اقتداری که حتما یکسان نیست و هر سرپیچی‌ ای هم الزاما اخلاقا ارزشمند نیست. اگه خدا توی منطق الهیاتی سرچشمه‌ خیر و حقیقت باشه مخالفت با خدا فقط به خاطر اینکه نمیخوام کسی بهم دستور بده نمیشه مبارزه با استبداد وگرنه باید بگیم هرکس با هر قانون اخلاقی مخالفت کرد چون اقتدارستیز بوده پس آزادمنشه

خداروشکر بچگی قشنگی داشتیم🥹❤️ @Sedkhareji ✔️