بچه ها من خیلی ناراحتم.
در طول روز گوشیمو دو یا حتی سه بار شارژ میکنم و شب قبل خواب هم مطمئن میشم که فردا صبح وقتی گوشیو چک میکنم فول شارژه
مدت زیادی از روز رو تو یوتیوب و تلگرام می گذرونم و هیچ کار خوبی توی زندگیم انجام نمیدم و کم کم دارم فکر می کنم من چه جوری انقدر منفعل شدم یهو. البته دیگه خیلی فکر هم نمیکنم به چیز خاصی.نه اندیشه رو پیش گرفتم نه عملو فقط کارای احمقانه. دائماً دستامو لای موهام میکشم و بعدش ناخونامو چک میکنم و این سیکل تا بینهایت ادامه داره.
خیلی وقته فیلم ندیدم و کتاب نخوندم و فوتبال ندیدم.حتی آرایش هم نکردم. چیزی ننوشتم و از سر بیچارگی این کلمه های مسخره رو کنار هم دیگه سر میدم.حتی هیچ سرگرمی واحدی هم ندارم. اطلاعات کافی ندارم و حوصله جمع کردنشون رو هم همینطور. اتاقم بهم ریختهس و من لباسارو نشستم. حتی پتوم رو تا نکردم.هیچ روتین خاصی ندارم و فقط منتظر میمونم تا گرمم بشه و برم حموم و یه کاری کرده باشم.
حتی امروز ظهر آهنگ گذاشتم ولی اجازه ندادم بره بعدی. هی بذار برو منو. دوباره و دوباره.
فاجعه بعدی هم اینکه خیلی وقته یه صحبت طولانی با سیویل نداشتم و یکم نگرانم میکنه
با هیچکس هم بیرون نرفتم.
خلاصه اینکه هیچ صفت خاص و ویژگی بارزی ندارم و بعد از مرگم با هیچ چیز به یاد ها راه نخواهم یافت. تازه یادتونه گفتم میخوام به همه عشق بدم؟ فکر کنم دارم زیاده روی میکنم بعضیا نفرت حقشونه
سعی میکنم اتاقو مرتب کنم.قبلش میرم حموم و بعدش یکم کتاب میخونم. یا به عدم می پیوندم. اَه
سلام.
به منظور حفظ فاصله با انفعال و حرف هایی که قبلا زده ام ،بلاخره میخوام اولین تقدیمی خلسه رو شروع کنم. برای شرکت توی این تقدیمی، شما این پیام و یه پست که به دلتون نشست رو فور میزنین تو چنل زیباتون و من جملاتی که حس میکنم لازمه بشنوید رو از کتاب های مختلف تقدیمتون میکنم.
برای تگ هاتون .
یک سوم سال توی خیابون های شهر ترافیک که خون خواهی امام شهید. "جمهوری" قطعا جک سال میشه
حتی اصلا مهم نیست کدوم جمهور. هم جمهور موافق و هم جمهور مخالف همه با هم به چپ حکومتن.
من که مشکلی ندارم و خدارو شاکرم که حتی یک شب از تجمعات هم دل به این جماعت مفت خور نبستم
امید که پایدار باشه و صلح و آرامش و نمردن مردم و شادی و اینجور چیزای خوب