-

-

دل شیشه‌ بود و خانه‌ی ما نبشِ کوچه بود ؛ هر کودکی نشانه گرفت و شکست و رفت .

-

-

ادما چرا اینجورین؟انگار همشون مدعی هستن که حق با خودشونه.چیکار دارید میکنید دیوونه ها؟من از این به بعد هیچ موضعی نمیگیرم که در نتیجه‌اش تصور نکنم فقط من درست میگم. واقعا ما فکر میکنیم کی هستیم؟چقد خودمونو بالا تصور میکنیم که خط فکریمون این شکلی میشه؟ ما هیچی نیستیم.واقعا هیچی نیستیم!گاها میشینم تصور میکنم که من هیچوقت وجود نداشتم و اینکه واقعا هیچ فرقی تو دنیا ایجاد نمیکرد باعث میشه به این فکر کنم که: ما اصلا کی هستیم؟که تمام افرینش در دسترسیمون قرار گرفته و با این حال کاملا بی تاثیریم. بیاید خودمونو خیلی دست بالا نگیریم.ما واقعا با اونی که مسخره‌ش میکنیم فرقی نداریم.

حالا بیاید با هم دورچی گوش بدیم و از دست این آدما فرار کنیم♪

-

-

-