🎤 گذر از نظم ناعادلانه جهانی به نظام عادلانه ملی و بین‌المللی اسلامی 🖼 بخش «بین‌الملل» رسانه‌ KHAMENEI.IR بر اساس پیام رهبر انقلاب به پنجاه و نهمین نشست اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا، به بررسی مختصات نظم ناعادلانه بین‌المللی و همچنین شاخصه‌های نظم بین‌المللی اسلامی پرداخته است.👇 🔹️ نظم بین‌المللی کنونی که به‌عنوان نظم جهانی پذیرفته شده است نتیجه تاریخی دوره پس از جنگ جهانی دوم است. در آن دوران قدرت‌های پیروز از فرصت بازسازی و بازتعریف جهان استفاده کردند تا قواعد بازی را به نفع خود تدوین کنند و ساختاری بسازند که منافعشان را تضمین کند و کشورهای دیگر را در موقعیت تابع یا نیمه‌تابع قرار دهد. این نظم از همان آغاز، ماهیتی نابرابر داشته و نه بر عدالت، بلکه بر تحکم و سلطه استوار شده است. 🔹️ یکی از شاخصه‌های بارز این نظم، تمرکز قدرت سیاسی و نظامی در دست مجموعه‌ای محدود از کشورها است... شاخصه دیگر این نظم، تمرکز اقتصادی و کنترل منابع جهانی است... یکی دیگر از شاخصه‌های نظم ناعادلانه، تسلط رسانه‌ای و فرهنگی است... ابعاد امنیتی و نظامی نیز در این نظم نابرابر نقش کلیدی دارند... نظام حقوق بشر و چارچوب‌های قانونی بین‌المللی نیز در این ساختار نابرابر نقش ابزاری پیدا کرده‌اند... 🔹️ از مجموع این شاخصه‌ها می‌توان نتیجه گرفت که نظم کنونی نه بر عدالت و همکاری متقابل بلکه بر تحکم، سلطه و حفظ امتیازات محدود استوار است. این ساختار رشد متوازن و استقلال کشورهای ضعیف‌تر را محدود می‌کند، بحران و بی‌ثباتی تولید می‌کند و منابع و فرصت‌ها را در انحصار خود نگاه می‌دارد. 🔹️ نظم بین‌المللی اسلامی که رهبر انقلاب اسلامی بر آن تأکید دارند، الگویی بنیادین و جامع برای اداره روابط جهانی است که در نقطه مقابل نظم ناعادلانه موجود قرار دارد. شاخصه کلیدی این نظم، نفی انحصار قدرت و توزیع عادلانه نفوذ و منابع میان ملّت‌ها است. 🔹️ تحقق نظم عادلانه اسلامی، پیامدهای عمیق و گسترده‌ای برای بازیگران بین‌المللی در دو سطح قدرت‌های بزرگ و کشورهای مستقل و در حال توسعه به همراه دارد. برای قدرت‌های مسلط، چنین نظم نوینی به معنای بازتعریف امتیازات انحصاری و محدود کردن توان اعمال مداخلات یک‌جانبه است... از سوی دیگر، کشورهای مستقل و در حال توسعه با ظهور چنین نظمی فرصت بی‌سابقه‌ای برای خروج از مدار وابستگی و بازپس‌گیری استقلال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خواهند یافت... 🔍متن کامل #یادداشت را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=62222

📢 خندق تقیه و خدای بن‌بست‌شکن ⌛ بخش «#درس_و_عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR در آستانه چهل و هشتمین بهار آزادی، مروری کوتاه دارد به مشی مبارزاتی خاص آیت‌الله خامنه‌ای که نه در ستر تقیه مکتوم بود و نه بر ضرورت تقیه اغماض داشت.👇 🔹️ در شهریور و مهر ۱۳۵۳، حجت‌الاسلام سیّدعلی خامنه‌ای، روحانی ۳۵ ساله، در مسجد امام‌حسن علیه‌السلام مشهد به مناسبت ماه مبارک رمضان به تفسیر آیاتی از قرآن کریم می‌پرداختند. دو سالی بود که امامت جماعت این مسجد کوچک و تازه تأسیس را برعهده داشتند. 🔹️ ایشان در همین مقطع، یکی از افراد مورد توجه و حساسیت‌برانگیز ساواک مشهد به شمار می‌رفتند؛ از مریدان و مروجان اندیشه‌های آیت‌الله خمینیِ تبعیدشده، یکی از سه مسئول تقسیم وجوهات شرعی ایشان در مشهد و از چهره‌های محوری تشکیلات مرتبط با ایشان در خراسان. 🔹️ از سال ۱۳۵۰ و پس از دستگیری سران سازمان مجاهدین خلق، تب و تاب مبارزه مسلحانه در میان جوانان مسلمان و متدیّن فراگیر شد؛ مسیری که امام خمینی رحمه‌الله، رهبر تبعیدی نهضت، به آن اعتقادی نداشتند. ایشان معتقد بودند، اگر اسلام و تشیع به‌درستی و اصالت برای مردم بیان شود، قوی‌ترین موتور محرّک جامعه خواهد بود؛ و این دقیقاً همان مسیری بود که سیّدعلی خامنه‌ای در سخنرانی‌ها و جلسات تفسیر و عقاید خود دنبال می‌کرد. 🔹️ مشی مبارزاتی امام خمینی و برخی شاگردانش، رویکردی تدریجی، زمان‌بَر و مبتنی بر استمرار بود؛ و شرط استمرار نیز، پرهیز از ضربه خوردن بود. به همین دلیل، سیّدعلی خامنه‌ای کوشید به‌گونه‌ای فعالیت کند که به‌اصطلاح «رو بازی نکرده باشد»، بی‌محابا رفتار نکند و بهانه‌ای به دست ساواک ندهد تا بتواند کار اصلی، یعنی «نیروسازی»، را پیش ببرد. 🔹️ ایشان همه فعالیت‌های خود را در قالب سخنرانی‌ها و جلسات تدریس پیش می‌بُردند. اگرچه با فعالیت‌های حاد و رادیکال آن دوره ارتباطی نداشتند، اما مخاطبان جوان ایشان همگی مبارز بودند و مسجد و جلسات درسشان به کانونی پرشور برای جوانان مبارز تبدیل شده بود. گویی شاگردان امام، نگاهی نو به تقیه را حاکم کرده بودند؛ رفتاری که ضمن پرهیز از بهانه دادن به رژیم (تا جای ممکن) همراه با آگاه‌سازی عمومی بود، نه انفعال. 🔹️مشی مسلحانه، در اثر سرکوب‌های بی‌امان ساواک، از سال ۱۳۵۵ به‌تدریج به یأس و سردرگمی کشیده شد و بسیاری از کسانی که به آن باور داشتند و پس از چند سال در بن‌بست گرفتار آمده بودند، در کارآمدی و درستی این مسیر دچار تردید شدند. 🔹️ اما خدایی که سیّدعلی خامنه‌ای از دل داستان موسی و فرعون و از دل نبرد اُحد تا زیست مشهد دهه پنجاه برای مخاطبان ترسیم می‌کرد، «خدای بن‌بست‌شکن»بود؛ خدایی که هرگز اجازه نومیدی نمی‌داد. در زمستان ۱۳۵۷، هنگامی که رژیم پهلوی سقوط کرد، چریک‌ها و مبارزان مسلح در زندان بودند و این مردم بودند که در خیابان‌ها جریان‌ساز شدند. در آن روز، خدای بن‌بست‌شکن پیروز شده بود. 🔍متن کامل #گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62216

🎤 #روایت_اول | دشمن از تکثیر حاج قاسم میترسد 🎤گفت‌وگوی رسانه KHAMENEI.IR با سرکار خانم زینب سلیمانی، فرزند شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی در حاشیه دیدار امروز خانواده شهیدان سلیمانی و یاران همراه وی و جمعی از خانواده شهدای اقتدار با رهبر انقلاب به مناسبت میلاد امیرالمومنین(ع) و سالگرد شهید سلیمانی. ۱۴۰۴/۱۰/۱۳ 💻 Farsi.Khamenei.ir

📣 برای پیروزی، خودسازی کنیم  📝 سرمقاله شماره جدید هفته‌نامه‌ی خط‌حزب‌الله به مناسبت ماه رجب و ایام اعتکاف👇 🔹️ خودسازی و معنویت چنان نقشی در مواجهه با دشمن و پیروزی دارد که حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در تمام دوران مواجهه با شرایط سخت و مبارزه با دشمنان، جامعه را به ارتقای معنویت و خودسازی توصیه فرموده‌اند. 🔹️ یکی از نمونه‌های آن، توصیه به خواندن «سوره فتح»، «دعای ۱۴ صحیفه سجادیه» و «دعای توسل» است که نقش مهمی در خودسازی در دوران مبارزه دارد. 🔹️ خودسازی دارای دو بُعد مهم معنوی (خودسازی در معنویت) و اخلاقی (خودسازی در اخلاق) است. «معنویّت به معنی برجسته کردن ارزشهای معنوی است... نقش فضائل اخلاقی در مواجهه با دشمن و پیروزی نیز روشن است. 🔹️ اساس وقوع انقلاب بر خودسازی درونی و فضائل اخلاقی استوار است... لازمه جهاد با دشمنان و مبارزه میدانی، جهاد با نفس و خودسازی درونی است. 🔹️ وظیفه آحاد جامعه اسلامی ـ به ویژه نوجوانان و جوانان ـ مشخص است. «علاج ملّت ایران در ... به دست آوردن قدرت اخلاقی و اجتماعی و بالاتر از همه‌ی اینها اقتدار معنوی و روحی [است]» 🔹️ خواندن دعاهای ماه رجب و تأمل در آنها، بهترین فرصت خودسازی است. این موضوع از این جهت اهمیت دارد که «در خلال دعاهای مذکور، نقطه‌های ضربه‌پذیرِ معنوی را به یادِ ما می‌آورند و هشدار میدهند که: ممکن است از این نقاط ضربه بخورید و آسیب ببینید.» لذا باید آنها را تشخیص دهیم و اصلاح کنیم... 🔍 متن کامل سرمقاله هفته‌نامه‌ی خط حزب‌الله را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=62262

📚 اگر زینب نبود... 📆 به مناسبت سالروز وفات حضرت زینب کبری سلام‌الله‌علیها بخش کتاب رسانه KHAMENEI.IR به معرفی کتاب «و این‌گونه است زینب» می‌پردازد.👇 ▪️ پرداختن به شخصیت‌ حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، نه یک انتخاب سلیقه‌ای است و نه تکرار مکرر یک موضوع تمام‌شده؛ بلکه یک ضرورت دائمیِ فرهنگی و معرفتی است. این ضرورت دقیقاً از همان‌جا آغاز می‌شود که به نظر می‌رسد «همه چیز گفته شده»، اما در واقع، آنچه گفته شده بیشتر تکرار روایت‌هاست، و کمی تلاش برای کشف ابعاد شخصیت. ▪️ کتاب «و این‌گونه است زینب»؛ کتابی‌ست که نه قصد افزودن روایت تازه‌ای به تاریخ عاشورا را دارد و نه مدعی کشف اسناد ناشناخته است، بلکه مأموریت خود را در بازآفرینیِ قابل‌فهم، وفادار و اثرگذارِ یک متن کلاسیک تعریف می‌کند؛ مأموریتی که اگر درست انجام نشود، یا به تحریف می‌انجامد یا به ساده‌سازیِ مخرب. اهمیت این کتاب دقیقاً در آن‌جاست که توانسته از هر دو آفت فاصله بگیرد. ▪️ نکته قابل توجه دیگر، قابلیت استفاده برای طیف‌های مختلف مخاطب است. زبان روان و بازنویسی‌شده، امکان مطالعه کتاب را برای نوجوانان و جوانان فراهم کرده و در عین حال، عمق مفهومی اثر، آن را برای مخاطب بزرگسال و اهل مطالعه نیز قابل تأمل نگه داشته است. 🔎 متن کامل #معرفی_کتاب را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/book-content?id=62266

📣 هویزه‌ای پُر از حرف‌های ناگفته 🌷 #گزارش بخش دفاع مقدس رسانه KHAMENEI.IR به مناسبت ۱۶ دی؛ روز ملی شهدای دانشجو👇 🔹️ تقویم زمستان در شانزدهمین روز خود، رو سفیدتر از همیشه نام «شهدای دانشجو» را برایمان زنده می‌کند و حماسه کربلایی هویزه در ۱۶ دی ۵۹ را یادآور می‌شود. روزی ماندگار که نماد تداوم مبارزه خونین و مظلومانه با آمریکا و مزدوران او توسط نسل دوم دانشجویان مسلمان انقلابی است. 🔹️ حدود ۳ ماه از اشغال خاک ایران می‌گذشت. جبهه آرام بود. مردم از مسئولان و نیروهای نظامی، آزادی سرزمین‌هایشان را می‌خواستند. با دستور و پافشاری رئیس جمهور وقت، در ۲۶ آذر ۱۳۵۹ فرماندهان نیروی زمینی ارتش، شتابزده طرح عملیّاتی را آماده کردند و نامش را «نصر» گذاشتند تا زمین‌های اشغالی را آزاد کنند و به مرزهای بین‌المللی برسند. 🔹️ به این ترتیب سید محمدحسین علم الهدی (فرمانده سپاه هویزه) مسئولیت یکی از گروه‌های فعال در محور هویزه عملیّات را بر عهده گرفت. 🔹️ ۱۴ دی ۱۳۵۹ (یک روز قبل از عملیّات) نیروهای سید حسین که جمعی ۱۵۰ نفره از اقشار مختلف دانشجو، دانش آموز، معلم، طلبه، بسیجی، پاسدار، جهادگر، عشایر و... از شهرهای مختلف ایران اسلامی بودند خودشان را به شهر هویزه رساندند. همان شب سید حسین نیروها را توجیه و برای همراهی با تانک‌های ارتش تقسیم کرد. 🔹️ نیروهای ایران ساعت ۱۰ صبح ۱۵ دی ۱۳۵۹ مصادف با ۲۸ ماه صفر (سالروز رحلت نبی مکرم اسلام صلوات‌الله‌علیه) از سه محور به دشمن حمله کردند... عصر ۱۵ دی در پایان گام نخست از مرحله اول عملیّات، پیشروی ۲۴ کیلومتری رزمندگان اسلام و تصرف توپخانه دشمن، خبر امیدوار کننده‌ای بود. 🔹️ ساعت ۸ صبح روز ۱۶ دی ادامه عملیّات که روز قبل متوقف شده بود، آغاز شد. نیروهای حسین علم الهدی سریع‌تر از بقیه پیش رفتند و از ارتش فاصله گرفتند؛ غافل از اینکه دشمن خیلی زود نیروهایش را متمرکز کرده و انتظارشان را می‌کشد. ساعتی نگذشته که به یکباره صحنه جنگ تغییر می‌کند و جای مهاجم و مدافع عوض می شود. 🔹️ بعدازظهر ۱۶ دی، خیلی زود رزمندگان خط شکن، اولین مدافعان عملیّات شدند. حسین علم الهدی و نیروهایش در محاصره، مردانه جنگیدند. دیگر راه گریزی باقی نمانده بود. به دستور سید حسین آنها که آر پی جی نداشتند، به زور عقب آمدند. بچه‌ها با ژ۳ و کلاش به تانک‌ها شلیک می‌کردند و نمی‌گذاشتند بعثی‌ها سرشان را بیرون آورند. رگبار تانک‌ها قطع نمی‌شد. نیروهای حسین یکی یکی تیر می‌خوردند. هویزه سرزمین نبردهای تن با تانک شده بود. لب‌ها خشک بود و آبی نبود. سید حسین و ۵ آر پی جی زن در جلوترین نقطه، شجاعانه با تانک‌ها درگیر و زمینگیرشان کرده بودند. 🔹️ رهبر معظم انقلاب که خودشان در صحنه نبرد حضور داشتند در توصیف آن لحظات می‌فرمایند: «در این بیابان‌ها چند هزار تانک و نفربر زرهی از دشمن مستقر بود. آن جمع کوچک برای مقابله با این جمع علی الظاهر بزرگ می‌آمد... آن‌گونه که حسین بن علی (علیه السلام) با جمع معدود در مقابل دریای دشمن ایستاد، قلبش نلرزید، اراده‌اش سُست نشد و تردید در او راه پیدا نکرد، این جوانان واقعا همان‌طور بودند.» 🔹️ بعد از شهادت سید حسین و یارانش، روزهای سختی آغاز شد. منطقه در تصرف دشمن ماند تا سرانجام ۱۸ اردیبهشت سال ۶۱، پس از ۱۶ ماه در مرحله دوم عملیّات الی بیت‌المقدس از اشغال دشمن آزاد شد و ارتش بعث از منطقه فرار کرد. 🔹️ در حماسه هویزه علاوه بر شهید علم الهدی، تعدادی از دانشجویان پیرو خط امام نیز در کنار دیگر دانشجویان و سایر اقشار به شهادت می‌رسند. خبر شهادت این دانشجویان که به دلیل کار کارستان شان در ۱۳ آبان ۵۸ خیلی مورد علاقه مردم انقلابی بودند، موج عظیمی در کشور به راه انداخت و تحولی در اعزام نیروهای جوان به جبهه‌های نبرد رقم زد. 🔹️ در جنگ‌های دفاعی جهان، قهرمانان حقیقی ملت‌ها ظهور می‌کنند. چهارچوبی که علم الهدی ماجرای هویزه را در آن فهم می‌کند، تحلیل یک نهضت است؛ نه یک عملیّات. معادله هویزه از جذب نیرو تا اجرا در میدان با منطق «نهضت اجتماعی» سامان می‌یابد. نهضتی که در پی تغییر سرنوشت جنگ از طریق مفهوم مقاومت مردمی و تقابل با تئوری جنگ کلاسیک است. منطقی که به تعبیر علم الهدی با تکرار مقاومت به استقامت می‌انجامد. 🔍 متن کامل گزارش را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-note?id=62269

📣  جای خالی حسین علم‌الهدی در حسینیه 🌷  روایتی از دیدار سال قبل پیشکسوتان و فعالان دفاع مقدس و مقاومت با رهبر معظم انقلاب👇 🔹️ آقا «هویت بخش» و «روح» حماسه هویزه‌اند. حماسه‌ای دانشجومحور در تاریخ دفاع سربلند ۸ ساله که آفرینندگان آن جمعی از نخبگان مسلمان و آگاه به اهمیت و آینده انقلاب اسلامی بودند و امروز ۱۶ دیِ تقویم‌های ما به یاد کارهای کارستان و به عبارت بهتر، عرض بلند اقدامات عمر بابرکت شان، «روز شهدای دانشجو» نامیده شده است. 🔹️ وقتی سال قبل برای دیدار پیشکسوتان و فعالان دفاع مقدس و مقاومت با رهبر معظم انقلاب دعوت شدم، انگار دست هویزه و حماسه‌هایش را در دستان ناتوانم گرفته بودم و همراه خودم سمت حسینیه می‌کشاندم؛ البته که درستش این است که آنها مرا... دیداری که برای من شهدای هویزه واسطه‌اش بودند و هنوز با گذر بیش از یک سال در حال و هوایش غرقم. 🔹️ ۴ مهر ۱۴۰۳ بود و من باید با یک «سیّد» و یک «حاجی» همراه میشدم؛ همان ترکیب قدیمی فیلم‌های دفاع مقدس که می‌گویند: «دیگر جواب نمی‌دهد!» 🔹️ صف جمعیتی که می‌رسد جلوی ورودی حسینیه خیلی طولانی است! جوانی نایلون کفش می‌دهد دستمان. مسیر رفتِ صف در آفتاب است و مسیر برگشت، سایه. انتهای صف، آفتابی می‌شویم. 🔹️ بعد از حدود یک ساعت رسیده‌ایم به آستانه در اصلی حسینیه. قلبم تندتر می‌زند. «چقدر قطره به دریا رسیدنش زیباست...» 🔹️ امروز اینجا در حسینیه امام، جای پای «سید محمد حسین علم الهدی» را می‌جویم؛ علم‌الهدایی که سیدالشهدای حماسه هویزه و شاخصی برای همه دانشجویان تاریخ ایران است... 🔹️ حسین علم الهدی هیچ وقت اینجا نیامده بود. «حاج قاسم» اما خیلی؛ «سید ابراهیم» اما خیلی؛ حاج حسین همدانی و خیلی‌های دیگر که کلمه «شهید» برای همیشه به پیشواز اسمشان ایستاده است، بارها اینجا کنار آقا بوده‌اند. 🔹️ دو طرف، کیپ تا کیپ پُر است. دورتر از ما صدا و سیمایی‌ها دارند با روسپیدهای امت گپ می‌زنند. جز همهمه‌های مبهم چیزی شنیده نمی‌شود. بی‌خیال نشسته‌ایم مثل وقتی می‌رویم خانه بابا و هیچ نگرانی نداریم. جلو یک دفعه فریاد می‌شود: «ای رهبر آزاده آماده‌ایم، آماده...» 🔹️ شوق می‌بارد. گلویم می گیرد. «آقا آمدند» را با لحنی سریع و غافلگیرانه به حاجی می‌گویم. زود ساعت را می‌بینم. ۹:۲۵ است. جمعیت کَنده می‌شود و مَد برمی دارد به جلو. «بادا که به دریا برسد کوشش این رود...» 🔍 متن کامل #روایت را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=62270