✅همراهی با صادقین تجلی آیه(‌...کونوا مع الصادقین) راز روضه علی اصغر (ع) 🌙هفتم محرم ۱۴۰۲ 🕌حسینیه میرزا اسماعیل اربابی

#روضه های جانسوز روز هفتم محرم 1402 حسینیه میرزا اسماعیل اربابی

آقا محمد يزدي مشهور به تاج الشعرا متخلص به جيحون، او به سال 1301 يا 1302 ه. ق در کرمان وفات يافت. مجموعه‏اي به نام نمکدان نيز از وي باقي است انتخاب از مخمس مرثيه: اي حرم کعبه‏ات ز حلقه به گوشان وي دل داناي تو زبان خموشان با تو که گفت از حسين چشم بپوشان؟ خاصه در آن دم که اهل بيت خروشان نزدش با اصغر آمدند معجل گفتند کاين طفل، کو چو بحر بجوشد نيست چو ما کز عطش به صبر بکوشد اشک بپاشد چنانکه خاک بپوشد رخ بخراشد چنان که جان بخروشد جز به کفي آب، عقده‏اش نشود حل هي به فغان خود ز گاهواره پراند مادر او هم زبان طفل نداند نه بودش شير تا به لب برساند نه بودش آب تا به رخ بفشاند مانده به تسکين قلب اوست معطل گاهي ناخن زند به سينه‏ي مادر گاهي بيجان شود به دامن خواهر باري از ما گذشته چاره‏ي اصغر يا بنشانش شرار آه چو آذر يا ببرش همرهت به جانب مقتل شه ز حرمخانه‏اش ربود و روان شد پير خرد همعنان بخت جوان شد زان پدر و زان پسر به لرزه جهان شد آمد و آورد، هر طرف نگران شد تا به که سازد حقوق خويش مدلل گفت که اي قوم، روح پيکرم است اين ثاني حيدر، علي اصغرم است اين آن همه اصغر بدند، اکبرم است اين حجت کبراي روز محشرم است اين رحمي، کش حال بر فناست محول او که بدين کودکي گناه ندارد يا که سر رزم اين سپاه ندارد بلکه بس افسرده است و آه ندارد جاي دهيد آن که را پناه ندارد پيش کز ايزد بريد کيفر اکمل ناگه از آن قوم از سعادت محروم حرمله‏اش راند تير کينه به حلقوم حلق ورا خست و جست بر شه مظلوم وز شه مظلوم آن سه شعبه‏ي مسموم رد شد و سر زد ز قلب احمد مرسل طفلي کز تشنگي به غم شده مدغم جست و برآورد دست و خست رخ از غم گردن و سر، گاه راست کرد و گهي خم شه ز گلويش کشيد تير و همان دم ملک جهان بر جنان نمود مبدل باز اي مه محرم پرشور، سر زدي واندر دلم شراره‏ي عاشور بر زدي آن سر که چرخ روي به پايش همي‏نهاد بر نوک ني نموده به هر رهگذر زدي دستي که آستين ورا بوسه داد چرخ در قطع آن تو دامن کين بر کمر زدي تو خود همان مهي که به پيشاني حسين با سنگ جور، نقشه‏ي شق القمر زدي بر پيکر امام امم با زبان تيغ زخمي دهان نبسته که زخمي دگر زدي شاهي که خاک مقدم او روح کيمياست بر نيزه‏ي سنان، سرش از بهر زر زدي از کام خشک و چشم تر عترت رسول تا حشر شعله در دل هر خشک و تر زدي از روبهان چند، برانگيختي سپه وانگه به حيله پنجه، با شير نر زدي زينب که در سير ز علي بود يادگار او را به تازيانه‏ي هر بد سير زدي

پسر کـه رفت، پدر هم غریب می‌گردد بـه ایـن دلیل تو بودی تمامِ لشکر من تمام هاشمیان جمع گشته، جمع کنید که ریخته به زمین پاره‌های پیکر من

#ظهور قرآن در عاشورا 🟢علی اکبر عَلَم حقانیت 🕋ظهور آیات 26-29 فرقان در کربلا 🔵ما چقدر شبیه رسول خدا هستیم 👌 اهل بیت چقدر مشتاق ما هستند 🌙روز هشتم محرم 1402 🕌حسینیه میرزا اسماعیل اربابی https://eitaa.com/safarnamehh

#روضه های جانسوز ✅روضه علی اکبر(ع) توسط حاج مهدی 🕌حسینیه اربابی محرم 1402

عزاداری حیرت آور طویریج در کربلا

🎙 سخنرانی استاد میرباقری در #حسینیۀ حضرت فاطمة‌الزهرا (سلام الله علیها)، در روز #هفتم ماه محرم ☑️ @mirbaqeri_ir

💥 شرح فرازی از زیارت‌نامه حضرت عباس (سلام الله علیه) 🔹 أشْهَدُ لَكَ بِالتَّسْلِيمِ وَالتَّصْدِيقِ وَالْوَفاءِ وَالنَّصِيحَةِ لِخَلَفِ النَّبِيِّ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ 🔸تسلیم: اسلام، دین تسلیم است. «فَلا وَ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّی یُحَکِّمُوکَ فیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوا تَسْلیماً»(نساء/۶۵) وجود مقدس قمر بنی‌هاشم، در عظیم‌ترین درگیری‌های تاریخ وارد شده و تسلیم محض بوده است. اگر الان برای ما مسئله، بعد از ۱۴۰۰ سال حل شده غیر از آن زمان است؛ زیرا آن زمان، خیلی‌ها که خودشان را بزرگ می‌دانستند و صحابی بودند و وجود مقدس نبی اکرم و امیرالمومنین و امام مجتبی را درک کرده بودند و شاگردی آن حضرات را کرده بودند، نمی‌توانستند بپذیرند که این راه، راه صوابی است. تسلیم شدن نسبت به وجود مقدس سیدالشهداء در این بلاء عظیم، در این امتحان سخت و سر باز نزدن و قوای خود را در اختیار معصوم قرار دادن قدم اول است. تسليم مقام اسلام است؛ يعني قلب انسان دنبال قلب وليّ خدا حركت كند و سلم در مقابل او باشد. 🔸 التصدیق: قدم دوم، تصدیق است. یعنی امام را عین صدق محض بدانی و شک و ریب و تکذیب نسبت به امام، در انسان پیدا نشود. خیلی‌ها در ته دلشان نسبت به حقانیت سیدالشهداء(ع) تردید کردند. ما یک تصدیق داریم، نقطه مقابلش از شک شروع می‌شود، بعد به ریب و بدگمانی می‌رسد، بعد به تکذیب ختم می‌شود. مقابل تصدیق، تکذیب است. انسان، معصوم را تکذیب می‌کند و می‌گوید: درست نیست، صدق نیست، فرمان خدا نیست، راه صواب نیست. اولش هم از یک تردید و شک آغاز می‌شود. انسان اگر در حقانیت جبهه انبیاء و اولیاء الهی تردید کرد این تردید، همین جا نمی ماند؛ بلکه شیطان، انسان را قدم به قدم پیش می‌برد تا به مقام ریب و بعد هم مقام تکذیب می‌رساند. تصدیق کردن معصومین و آنها را عین حق و صدق دانستن و شک نکردن در سختی‌ها به‌خصوص آنجایی که به حسب ظاهر با تعلقات ما درگیر می‌شود، کار بسیار سختی است؛ چون ما وقتی می‌خواهیم تصدیق کنیم، ترازوی ما، تعلقات ما هستند. تصديق، يعني در امواج سنگين‌ترين ابتلائات و امتحان‌هايي كه وليّ خدا از انسان می‌گیرد در ورود به باب او ترديد به‌ خود راه ندهد و ذرّه‌اي در حقّانيت و صدق و پاكي و طهارت او شک نکند. با يقين كامل وليّ خدا را همراهي كند. 🔸 الْوَفاء: آدمی که تسلیم امام است؛ به فهمی می‌رسد و محاسباتش با امام همراه می‌شود. عقل عملش، تعلقاتش، خوب و بد کردن‌هایش، زشت و زیبا کردن‌هایش، درکش از معروف و منکر، با امامش هماهنگ شده و تابع و دنباله‌رو امام و نورانی به نور امام می‌شود. حالاست که می‌تواند وفا بکند و پیمانه‌اش را پر می‌کند و عهدهایی که با امامش داشته، بتمامه انجام دهد. «وافی» آن کسی است که پیمانه را پر می‌کند. قرآن می فرماید «وَ مَنْ أَوْفی بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِکُمُ الَّذی بایَعْتُمْ بِهِ». کسی با خدا وفا کرد، خدای متعال در وفاداری، بر همه، سابق است و اصلاً وفاداری همه، از او است. روز قیامت، همه شهدا و خصوصاً شهدای کربلا که گُل سرسبد گل‌ها هستند؛ وقتی جایگاه حضرت ابالفضل را نسبت به حضرت سیدالشهداء می‌بینند، غبطه می‌خورند. وفا، يعني اين‌كه همۀ سرمايه‌اش را بدهد و خود را نه‌تنها هيچ‌كاره، که بدهكار بداند. 🔸النصیحه: از این لطیف‌تر، نصیحت است. نُصحِ برای امام؛ به معنای نصیحت کردن و موعظه کردنِ امام نیست، بلکه بیش از وفا، و به‌معنای خیرخواهی کردن است؛ یعنی پیمانه ات را که پر کردی، آنچه را هم که از تو نخواستند، بروی انجام بدهی؛ یعنی کار را زیباتر و بیشتر از آنکه خواستند، انجام دادن. همان که خدای متعال در قرآن خطاب به پیامبر فرمود: «طه * ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقی»(طه/۱-۲) پیغمبر ما! نگفتیم این قدر زحمت بکشی؛ بلکه ما گفتیم برو دست بندگان ما را بگیر و بیاور. برو عالم را آباد کن و با عبادت خودت عالم را نورانی کن. نگفتیم این‌طور به زحمت بیفت. این نصیحت است. سیدالشهداء، امام است؛ اگر کاری بکنی که بگویند او نسبت به امامش نصیحت کرد و بیش از آنکه وظیفه‌اش بود و عهد داشت، با امام خودش نُصح داشت که خیلی چیز عجیبی است. این است که حضرت فرمود: عموی من در روز قیامت یک درجه‌ای دارد که همه شهدا به او غبطه می‌خورند. این است که همه ائمه علیهم السلام ایشان را دوست دارند و افتخار می‌کنند. در حالی که معصوم، مدار همه کائنات است؛ ولی به مثل حضرت اباالفضل افتخار می‌کنند و حرفش در دستگاه آنها ردخور ندارد. نصیحت؛ يعني بالاتر از تكليف بار برداشتن. ☑️ @mirbaqer_ir

🎙سید مجید بنی فاطمه              ‌‌ ‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‎‌‌ ‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌🌺‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎﷽❤️🍃🌺🦋