«آدم‌ها زمانی که احساس می‌کنند تسخیرت کرده‌اند، دیگر تلاشی برای حفظت نمی‌کنند.»

خیال میکردم دلتنگی فقط شب میاد و میشینه کنار آدما اما وقتی دم ظهر و صبح و هر لحظه اشکم برات روونه بود فهمیدم دلتنگی که تایم نمی‌شناسه :))

و به‌راستی باورم شد که «جاماندم» .. 1:20

من به هنگام ناراحتی مکانیزم دفاعیم فقط سکوت کردنه

تو مقصر نیستی عزیزم من مقصرم ، چون روی تو دوباره حساب باز کرده بودم..

یعنی جدی جدی هفته‌ی بعد این موقع من اولین امتحانم رو دادم؟ چه غم‌انگیز

یعنی باور کنم دوماه گذشت؟ و من لای کتاب باز نکردم؟

خدایا یه ماه هم فرصت بده بخدا قول میدم بخونم

میدونی قسمت تلخ ماجرا کجاست؟ استادمون گفت میخواید پی‌دی‌اف بخونید یا سوال بدم ماهم همگی خرذوق که استاد سوال بده حالا هیچی دیگه هر فصل ۱۰۰ تا سوال داره💔

تلخ‌تر که من جزوه هیچ درسی رو ندارم 😭😂 خدایا به خدا از ترم بعدی می‌نویسم *البته شرایط روحیم طوری بود که نصف کلاس‌هارو نمیرفتم🫠

تا میام یکم پول پس‌انداز کنم نیاز پیدا میکنم به لباس ، روتین پوستیم تموم میشه ، کفشم پاره میشه ، چادرم نخ‌کش میشه ، روسری‌هام از دم کهنه به نظر می‌رسن و از همه مهم‌تر گشنم میشه پول پس‌انداز کردن به ما نیومده

با انسان ها؟ نیک باش عزیز من اما کمرنگ، رقیق و بسیار دور؛ چرا که هیچ موجودی به اندازه ی آدمیزاد، نمی‌تواند از خوبی پشیمانت کند