محبوبِ من! ما باید زیر آسماٰن پنبه‌ایِ شب می‌نشستیم و درکنار یکدیگر به چای خوردن مشغول می‌شدیم و فراموش میکردیم که جهاٰن چقدر بی‌رحم است.. اما محبوبِ من ، اینک من ، تنها زیر این آسماٰن پنبه‌ای ایستاده‌ام و اشک در چشمانم حلقه میزند ، که چرا ندارمت؟ محبوبِ من ، جایت در قلبم درد میکند.. [بماند به یادگار از آسماٰن پنبه‌ای ، به وقت یکم شهریور صفر سه]

بغلم کن خیلی شکستم"

عزیزم عزیزم عزیزِ جانم این را بدان ، من من بی تو.. بی تو خسته ام بی تو پوچم بی تو... اصلا بی تو ، مگر منی هم وجود دارد؟

و تنت ، وطنم..

و من آن عاشقِ ، دور افتاده از وطنم..

میدانی؟ به ظاهر صبورم به دل بی‌قرار

و من عاشقانه به انتظار آمدنت می‌نشینم درحالی که تو باز نخواٰهی گشت..

ای بابا ای بابا ما حتی صمیمی ترین دوستامون ، با آدم های دیگه صمیمی بودن👍

آنچنان تنگ شده قلب من از دوری تو که اگر دست به قلبم بزنی میمیرم !

من؟ من سردرگمی محضم؛

دارم به این نتیجه میرسم که اندوه و غم بدنُ متلاشی می‌کنه..

بغل کن روحمو که خسته‌ست:)