داشتم غرغر میکردم که یهو سرمو پایین آوردم و با موجودی رو به رو شدم که با چشم‌های بادومی داشت نگاهم میکرد و میخندید من مردم برای این صحنه :)))))

حقیقت رو بخوام بگم این یک ماه و اندی ، سخت گذشت دردهای جسمی ، بالا پایین شدن هورمون‌ها ، شب بیداری و رسیدگی به بچه اما مادری کردنم از جایی شروع شد که پذیرفتم من پناهم پناه دختری که توی بغلمه و من دنیاشم ؛ از جایی شروع شد که یاد گرفتم قوی باشم ، نه برای خودم بلکه برای دخترم مادری کردن سخته ، اما با تمام سلول‌های تنم دوستش دارم و اگه برگردم عقب ، دوست دارم بازهم مادر بشم مادرِ همین دختر :)🤍

«هر کس به غیر از قلبش مجروح شده باشد شفا می‌یابد...»

وقتی هنگام خواب به قفسه‌ی سینه‌ی کسی نگاه میکنید تا از صحت او مطمئن شوید در واقع شما بیچاره‌ی او هستید: )

«کاش می‌توانستم بعضی لحظه‌ها را در میانِ دستمال‌های ‌ابریشمی بپیچم و تا ابد نگه‌شان ‌دارم.»

چقدر کانال وایب قبلی رو نمی‌ده دلم برای باغ خرمالوی اوایل تنگ شده

عاشق این ساعتم هوای قبل از طلوع ، شهر ساکت ، آسمون آبی و ماچیدنی ، هوای خنک

و همیشه دلم میخواد این ساعت برم بیرون ، به اطرافم نگاه کنم و چشمام قلبی بشه

جدیدا خیلی "تایپ میکنم و بعد پاک میکنم چون به این نتیجه رسیدم که چی؟"هستم

دستشو گذاشت روی قلبم و گفت چقدر داری سخت میگیری ، قلبت اذیت‌ها لبخند کمرنگی زدم و گفتم عاقبت سنگینی خاطراته ، عاقبت درد دل نکردن . .

ولی سخت‌ترین لحظه برای من وقتی بود که فهمیدم باید از خودگذشتگی کنم تا بتونم دوم بیارم. .