- من به تو پناه آوردم، چون فکر می‌کردم تنها کسی که تو این دنیای لعنتی باورم داره، تویی. می‌فهمی؟! #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

-دارم خفه می‌شم. من هیچ‌کس رو ندارم که برام دل بسوزونه، که هوام رو داشته باشه، که جونش به جونم بند باشه، که به آب و آتیش بزنه برای نجاتم. پس بهترین سوژه‌ام واسه قربانی شدن!. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

گاهی میان روزمرگی‌های شلوغ، چیزی که بیشتر از هر چیز نیاز داریم یک استراحت کوچک است. برای من، هیچ چیز آرامش‌بخش‌تر از یک فنجان چای داغ و یک کتاب خوب نیست. لحظه‌ای که چای را در دست می‌گیرم، عطر ملایمش در هوا پخش می‌شود، و چشم‌هایم روی کلمات کتاب می‌لغزند، انگار همه‌ی خستگی‌های روز از بین می‌روند. #انتهای‌پاراگراف

-

-یه روز صبح از خواب بیدار شدم، دیدم خیلی از دستش عصبانی‌ام . +چرا عصبانی؟ -چون دیگه نبود . #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

همیشه زخم تازه، خیلی درد دارد. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

قوی ترین آدم ها هم به دوست داشته شدن احتیاج دارند.. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

-

می‌گفت زندگی فقط صد سال اولش سخته، البته اگه شانس بیاری و صدویک‌سال زندگی نکنی! #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

-عقل؟کجای زندگی‌ت تا همین جهنمی که الان توش هستی ، با عقل جور در اومده؟ اگه قرار باشه تو دنیای سیاست ، چیزی با عقل جور در بیاد که دیگه اسمش سیاست نیست میشه ریاضی. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس