-

می‌گفت زندگی فقط صد سال اولش سخته، البته اگه شانس بیاری و صدویک‌سال زندگی نکنی! #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

-عقل؟کجای زندگی‌ت تا همین جهنمی که الان توش هستی ، با عقل جور در اومده؟ اگه قرار باشه تو دنیای سیاست ، چیزی با عقل جور در بیاد که دیگه اسمش سیاست نیست میشه ریاضی. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

اما داستان چشم هایش فرق می کرد با تمام چشمان دنیا معجونی از عشق و خشم در نگاهش بود اصلا این مرد شبیه به هیچ کس بود.. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

احتیاج به جایی امن داشتم، جایی که روح و جسمم را بازیابی کنم. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

همه‌چیز برای مردنم آماده بود الا عزرائیل. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

دنیا به دوست داشتن هایت اهمیت نمی دهد.. #انتهای‌پاراگراف ـ باروت‌خیس

اونم شبیه من بود، زخمی و وامانده و ناچار. کاش دنیا کمی فرصت استراحت به ما می‌داد! به خدا قسم که دیگر نمی‌توانستم! #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

-خدایا، خستم‌، خیلی‌ خسته. دلم خواب می‌خواد، از اون واقعی‌ها. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

خوب میشی همه زخمات خوب میشن بهت قول میدم.. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس

- ز ... زخم‌های رو ... روحم چی؟ او ... اون‌ها هیــ ... هیچ وقت ... خوب ... نــ ... نمی‌شه. ز ... زخمی هم که ... خو ... خوب نشه، عـ ... عفونت ... می‌کنه ، آدم رو ... می‌کشه. #انتهای‌پاراگراف -باروت‌خیس