همینطوری رندوم، خیلی وقتا هم هست که ما فکر میکنیم یه ادمی برای ما مهمه ولی درواقع نقش یارو توی زندگیمونه که برامون مهمه صرفا. مثلا فرض کن یکی رو سه سال تموم بشناسی و خیلی مهم فرضش کنی، بعد به خودت بیای ببینی هیچی ازش نمیدونی، نمیدونی رنگ موردعلاقش چیه یا اصلا چه وقتایی ناراحته. چمیدونم به خودت میای میبینی همیشه اون کنارت بوده و بهت گوش داده و تو صرفا داشتن شنونده رو دوست داشتی، فقط همینو دوست داشتی که یارو بهت اهمیت میداد. تو کی کنارش بودی؟ تو کی بهش اهمیت دادی؟ تو اون رو میشناسی که بگی مهمه؟ بعد اینطوری میشه که تا یارو دست از شنونده بودن برمیداره، دیگه مثل قبل دوستش نداری. بگو ببینم عزیز من، تو منو میشناسی یا گوشهام رو؟
Madness as a gift.
شروع صبح دلانگیز با «من اگه نباشم» و خوندنش برای هررررر بنی بشری که سر راهمه، ابرهای بهشتی، رزانا و
رونیکا فکر کرد شاید تو هم دوس نداشته باشی وقتی دارم اسنک میخورم گازت بگیرم پس اونموقع نگرفت و بعدش یااادش رف_(((
فردا یادم بنداز دوتا گااااز
Madness as a gift.
رونیکا فکر کرد شاید تو هم دوس نداشته باشی وقتی دارم اسنک میخورم گازت بگیرم پس اونموقع نگرفت و بعدش
جمله اولم اصلا معلوم نیست چندم شخصه🤣🤣🤣
Madness as a gift.
رونیکا فکر کرد شاید تو هم دوس نداشته باشی وقتی دارم اسنک میخورم گازت بگیرم پس اونموقع نگرفت و بعدش
تو هرطوری گاز بگیری من مشکلی ند:(
Madness as a gift.
کی میخواد کیو بخوره الو
اطرافیان بنده کروکدیل تشریف دارن🌟