دقیقا نمی‌دونم چرا در زمان دولت روحانی ما انقد به آذری جهرمی می‌توپیدیم. یه وزیر کاربلد، کم‌حاشیه، مردمی. الان که زارع‌پور اومده، فهمیدم چه جواهری بود.

یک عدد شکلات تقدیم به اونایی که شعار سال رو زودتر به اطلاع ما می‌رسونن

بابا اطلاعاتی، باخبر، امنیتی، وصل به بالا...

منبری‌های معروف، غروبِ شبِ نوزدهمِ ماه رمضون، خطاب به فرزندشون: پسر اون مقایسهٔ عدالتخواه‌ها با خوارج و اصطلاح عدالتخواری رو از انبار در بیار، گردگیری کن؛ شب منبر دارم.

هم اکنون، کردستان عراق: بجنبید. امشب دوباره از اون شباست.

روز جهانی تولدم مبارک.

ینی واقعا لعنت بهتون. از وسط بحرانی‌ترین وضعیت‌ها هم می‌خواید ممبر استخراج کنید.

همین الان که من و شما نگرانیم، بیزینسی‌های ایتا دارن فک می‌کنن که چطور این اتفاقات کمپین این ماه‌شون رو خراب نکنه تا صفرهای حساب‌شون اضافه بشه.

طرفدارای یه بنده خدایی «صالح مقبول» رو از انبار درآوردن؛ دارن گردگیری‌ش می‌کنن.

شریعتی افکار انحرافی داشت. این چیزیه که خیلیا جرئت گفتنش رو ندارن ولی حقیقت داره. منظورم این نیست که «شریعتی مثل هر متفکر دیگه‌ای اشتباهاتی داشت». نه! شریعتی کلا از مسیر حق خارج بود.

شریعیتی مارکسیست بود. به همون عقایدی دل سپرده بود که مجاهدین خلق و توده‌ای‌ها دل سپرده بودن. او که مسلمان هم بود، می‌خواست یک تفسیر مارکسیستی از اسلام ارائه دهد. عاشورا در نگاه او شورش خلق بر علیه بورژوآ بود؛ نه قیام برای امر به معروف و نهی از منکر.