⬫ Legendly
مردم، مردم اند تو اما وطنی وطنی که برای زخم هایم به آن پناه میبرم
شب ز نور ماه ، روی خویش را بیند سپید
من شبم تو ماه من بر آسمان بی من مرو
تفنگ دسته نقره ام را فروختم
برای یار قبای ترمه دوختم
قبای ترمه را پس فرستاد
تفنگ دسته نقره ام ، ای داد بیداد