تفنگ دسته نقره ام را فروختم
برای یار قبای ترمه دوختم
قبای ترمه را پس فرستاد
تفنگ دسته نقره ام ، ای داد بیداد
تو را جانم صدا کردم ولیکن برتر از جانی
مگر جان بی تو میماند در این تندیس انسانی!