معلم فلسفه گفت آدم‌ها ممکن‌الوجودند. اگر علتی نباشد در وجود و عدم یکی هستند و برابر. به خودم فکر می‌کنم، پس این دلیل من کجاست. فلسفه‌‌ام چیست. هستی‌ام از برای این است که دو روزی پی زجر و نیم‌روزی هم پی عیاشی بیفتم و بند کفن بسته شود؟ این حرف‌ها به هیچ‌جای من نمی‌سازد. ذهن پی علت است و جسم بی‌جان، همین حوالی در جست‌و‌جویش سرگردان. این بودن بالاخره یک‌طوری باید به این رنج‌ها بیرزد. باید باشد، یک جاذبه‌ای برای زندگی. یک کششی برای بودن. من نمی‌دانم. اینجا همه‌چیز بوی عدم می‌دهد. اصلا هستیم که چه. فرقش کجاست. اصلا به قول آقای‌مهربان، علت کدام سگ‌پدریست؟ پس کو؟ در کدام جهنم‌دره‌ای گم‌و‌گور شده؟
266 دنبال‌کننده
606 عکس
15 ویدیو
0 فایل
آینه کجا بوده؛
نجات‌دهنده‌تان خداست آدم‌های دربه‌درشده.
دفترچه‌خاطرات یک آدم بی‌ثبات.
https://eitaa.com/nashenas_app/app
?startapp=link_5phyd8j&btn=leo
(لئو)
https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_otfdlsv&btn
(حَنین)
مشاهده در ایتا